เรื่องของเรายาวมาก จะพยายามย่อให้สั้นๆ แต่ไม่รู้ว่าจะวกวนเกินไปหรือเปล่า ตอนนี้เราแย่มาก สับสนจนไม่เป็นอันทำอะไร
้ขอเริ่มเล่าความสัมพันธ์ก่อนนะคะ เรากับแฟนรู้จักกันผ่าน Open chat คุยเล่นกันในกลุ่มซึ่งเรายังไม่สนใจเค่ในช่วงนั้นเพราะมีคนคุยๆอยู่แล้ว พอเราผิดหวังจากคนนี้ซึ่งก้อไม่ได้รักอะไรมากมายคบกันผ่านๆ เราก็มีโอกาสได้คุยกันมากขึ้น เค้าสนใจ ใส่ใจเรามากค่ะ โทรหาตลอด ไลน์ทักก่อนนอนแลัตอนเช้าทุกวัน ทำอะไรบอกตลอด เค้าเป็นทหารที่ยะลาค่ะ เราคุยกันได้ระยะนึงก็นัดเจอกัน เค้าขับรถมาหาเราที่ชลบุรี เทคแคร์เราดีมาก แต่เราก็ยังไม่ได้คิดจะรักใครจริงจังในตอนนั้น เราชอบอยู่คนเดียว ไปไหนคนเดียว แค่อยากมีคนคุยตอนที่อยากคุยเท่านั้น เค้าใส่ใจเราทุกอย่าง เราเคยไปขายของคนเดียวครั้งแรก เค้าก็นั่งรถไฟมาช่วยทั้งที่พึ่งออกเวรมา นอนไม่พอยังมาช่วยอีก เรานิสัยไม่ดีมากๆในช่วงนี้ เอาแต่ความคิดตัวเองโดยไม่สนใจเค้า เค้าเคยพูดถึงอนาคตว่าอยากแต่งงานมีลูก แต่เราบอกเราไม่คิดจะมีลูกแล้ว เราอายุมากแล้วค่ะ เค้าชอบถามกินข้าวหรือยัง อยู่ไหน โอเคไหม ซึ่งเราตอนนั้นคือไม่ชอบตอบคำถามพวกนี้กับใครจริงๆ เราบรรยายลงในเฟสบุคในหลายๆเรื่องที่เราไม่ชอบ เค้าน่าจะนอยด์ค่ะ แต่เราไม่แคร์ เค้าก็พยายามต่อ ยังดีกับเราโทรหาเราพยายามคุยเรื่องอื่น เราเคยบอกว่าเราไม่ชอบให้ใครมายุ่งเรื่องส่วนตัว ตอนนั้นเราเป็นอย่างนั้น คนที่อยู่คนเดียวมา 10 กว่าปี แทบจะไม่คุยกับใครเลย กำแพงหนามาก เค้าทำดีกับเราสารพัด เกือบ 5 เดือน เหมือนเค้าเริ่มท้อ และใส่ใจเราน้อยลง กลายเป็นเราเองที่ชินกับการได้รับสิ่งดีๆจากเค้า เค้าเริ่มโทรหาน้อยลง จากที่แพลนมาหาทุกเดือนเริ่มไม่มีแพลนมา จากที่โทรหาทุกวัน เริ่มหายไป เราเริ่มรู้สึกดีแบะชินกับสิ่งที่ได้รับเราก็เริ่มโวยวาย น้อยใจ ทำไมไม่เหมือนเดิม จนก่อนวันเกิดเค้า กค.ที่ผ่านมาเราไม่ไหว เค้าเปลี่ยนไป ส่งข้อความยาวเป็นหน้าเพื่อบอกเลิก เค้าหายไปเลย เราแค่ประชด แต่เค้าหายไปจริงๆ เราลืมบอกเราเอารถเข้าซ่อม เค้าเอารถขึ้นมาให่ใช้ ประมาณ 2 สัปดาห์ เราเลยตัดสินใจ ขับรถไปคืนที่ยะลา จากชลบุรีไปยะลา ตั้งใจไปปรับความเข้าใจ เรารักเค้า เราอยากอยู่กับเค้า เราไปเค้าเทคแคร์ดีค่ะ พาไปกินข้าวไปวัดทำบุญ คุยกันแต่ไม้หยอกล้อเหมือนเดิม สายตาเย็นชาคู่นั้นทำร้ายเรามาก จนกลับเค้าก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะดีขึ้น เราถามเค้าตรงๆ เค้าบอกว่าแก้วที่มันร้าวมันต้องใช้เวลา มันไม่ได้กลับมาได้ง่ายๆ อยากให้รอ เค้ายังรักและไม่ได้โกรธ แต่ขอเวลาปรับความรู้สึกก่อน เค้าปรับนานไปไหม เกือบ 3 เดือนแล้วเรายังรู้สึกว่ามันไม่เหมือนเดิม เรางอแงบ่อยค่ะ งอลบ่อย เพราะความไม่เหมือนเดิม ล่าสุดเราแพลนไปหาสินค้าจากสุราษมาทำธุรกิจ เบยคุยกันเค้าก็พาเราเข้าบ้าน รู้จักแม่ น้อง เพื่อนๆเค้า แต่เรายังมีอารมณ์น้อยใจอยู่ในหลายๆเรื่อง ขอไม่พูดถึงนะคะ เราโกรธเดินหนีเค้าออกมาจากร้านอาหารเพราะเค้าเปลี่ยนชื่อไลน์เราจากคุณแฟนสาว เป็นชื่อเราเฉยๆ เค้าบอกเปลี่ยนตั้งแต่ที่เธอบอกเลิกเราวันนั้น เราหนีเค้าออกมานอนห้องแม่เพราะเค้าเปลี่ยนไป น้อยใจร้องไห้คนเดียว เค้าบอกว่าเค้าเหนื่อย ร่างกายไม่ไหว ในช่วงนี้ แต่ไปเตะบอลกับเพื่อนไหว ล่าสุดเค้ามีงานต้องเข้าป่า หายไป 3 วัน กลับมามีเหตุ เลยไม่ทักหา เราก็คิดเป็นบ้าเป็นหลัง เงียบไปเลยทั้งที่โทรศัพท์มีสัญญาณ แต่เค้าบอกเค้าไปทำงาน เราเข้าใจนะ แต่น่าจะคุยให้เครียร์ แสดงความรัก ความคิดถึงกันบ้าง นี่ไม่มีเลย อต่พอคิดไปคิดมา เอ๊ะหรือมีอุบัติเหตุเค้าเป็นอะไรรึเปล่าเราเลยโทรไปค่ะ เค้าบอกติดงาน แล้ววาง เราส่งข้อความรัวๆ ไป เค้าอธิบายเรามายาวเหยียด ว่าความรู้สึกเค้ามันเสียไปแล้ว ต้องใช้เวลา เราเร่วเค้าตลอดเวลา แล้วนี้ก้อมีเหตุ ต้องมานั่งอธิบายกันยาว ปกติถ้ามีเหตุเค้าจะบอกมีเหตุนะ เดี๋ยวโทรกลับ นี่บอกแค่ทำงาน เราไม่รู้ถ้ารู้เราจะไม่ส่งไปเลย เราก็ห่วงเค้าเหมือนกัน มันกลายเป็นว่าตอนนี้เราผิดทุกอย่าง ความสัมพันธ์ตอนนี้เค้าบอกขออยู่นิ่งๆก่อน เราไปไม่ถูกเลยสับสน กระวนกระวายใจ ทำอพไรไม่ได้เลย ไม่รู้จะทำยังไงดี รออยู่อย่างนี้ หรือจะขับรถไปเครียที่ยะลาเลย เชื่ิอมั้ยเราไปดูดวงวันเดียว 5 หมอ เพื่ิความสบายใจว่าเค้าจะกลับมา แต่ทุกหมอบอกเหมือนกันหมด ทั้งไปด้วยกันไม่ได้ ทั้งมีมือที่สาม ทั้งเค้ากลับไปหาคนเก่าได้ซักพักแล้ว มันยิ่งทำให้เราแย่ ไม่มีใครเดินมาบอกเราเลยว่าเดี๋ยวมันจะดีขึ้น เราพยายามบอกตัวเองว่า รอก่อนมันอาจจะต้องใช้เวลาจริงๆก็ได้ แต่ใครก็ได้ ช่วยแนะนำที เราต้องทำยังไง จิตใจตอนนี้มันแย่ เค้าเป็นผู้ชายคนแรกในรอบ 10 ปีที่ทำให้เรามีความสุขยิ้มได้ในทุกๆวัน แต่วันนี้เหมือนเรากำลังเสียเค้าไป ทำยังไงเค้าจะกลับมา
แฟนหมดรักเราแล้วหรือเปล่า เราจะง้อยังไงหรืออยู่นิ่งๆรอให้เค้าได้มีเวลาคิด
้ขอเริ่มเล่าความสัมพันธ์ก่อนนะคะ เรากับแฟนรู้จักกันผ่าน Open chat คุยเล่นกันในกลุ่มซึ่งเรายังไม่สนใจเค่ในช่วงนั้นเพราะมีคนคุยๆอยู่แล้ว พอเราผิดหวังจากคนนี้ซึ่งก้อไม่ได้รักอะไรมากมายคบกันผ่านๆ เราก็มีโอกาสได้คุยกันมากขึ้น เค้าสนใจ ใส่ใจเรามากค่ะ โทรหาตลอด ไลน์ทักก่อนนอนแลัตอนเช้าทุกวัน ทำอะไรบอกตลอด เค้าเป็นทหารที่ยะลาค่ะ เราคุยกันได้ระยะนึงก็นัดเจอกัน เค้าขับรถมาหาเราที่ชลบุรี เทคแคร์เราดีมาก แต่เราก็ยังไม่ได้คิดจะรักใครจริงจังในตอนนั้น เราชอบอยู่คนเดียว ไปไหนคนเดียว แค่อยากมีคนคุยตอนที่อยากคุยเท่านั้น เค้าใส่ใจเราทุกอย่าง เราเคยไปขายของคนเดียวครั้งแรก เค้าก็นั่งรถไฟมาช่วยทั้งที่พึ่งออกเวรมา นอนไม่พอยังมาช่วยอีก เรานิสัยไม่ดีมากๆในช่วงนี้ เอาแต่ความคิดตัวเองโดยไม่สนใจเค้า เค้าเคยพูดถึงอนาคตว่าอยากแต่งงานมีลูก แต่เราบอกเราไม่คิดจะมีลูกแล้ว เราอายุมากแล้วค่ะ เค้าชอบถามกินข้าวหรือยัง อยู่ไหน โอเคไหม ซึ่งเราตอนนั้นคือไม่ชอบตอบคำถามพวกนี้กับใครจริงๆ เราบรรยายลงในเฟสบุคในหลายๆเรื่องที่เราไม่ชอบ เค้าน่าจะนอยด์ค่ะ แต่เราไม่แคร์ เค้าก็พยายามต่อ ยังดีกับเราโทรหาเราพยายามคุยเรื่องอื่น เราเคยบอกว่าเราไม่ชอบให้ใครมายุ่งเรื่องส่วนตัว ตอนนั้นเราเป็นอย่างนั้น คนที่อยู่คนเดียวมา 10 กว่าปี แทบจะไม่คุยกับใครเลย กำแพงหนามาก เค้าทำดีกับเราสารพัด เกือบ 5 เดือน เหมือนเค้าเริ่มท้อ และใส่ใจเราน้อยลง กลายเป็นเราเองที่ชินกับการได้รับสิ่งดีๆจากเค้า เค้าเริ่มโทรหาน้อยลง จากที่แพลนมาหาทุกเดือนเริ่มไม่มีแพลนมา จากที่โทรหาทุกวัน เริ่มหายไป เราเริ่มรู้สึกดีแบะชินกับสิ่งที่ได้รับเราก็เริ่มโวยวาย น้อยใจ ทำไมไม่เหมือนเดิม จนก่อนวันเกิดเค้า กค.ที่ผ่านมาเราไม่ไหว เค้าเปลี่ยนไป ส่งข้อความยาวเป็นหน้าเพื่อบอกเลิก เค้าหายไปเลย เราแค่ประชด แต่เค้าหายไปจริงๆ เราลืมบอกเราเอารถเข้าซ่อม เค้าเอารถขึ้นมาให่ใช้ ประมาณ 2 สัปดาห์ เราเลยตัดสินใจ ขับรถไปคืนที่ยะลา จากชลบุรีไปยะลา ตั้งใจไปปรับความเข้าใจ เรารักเค้า เราอยากอยู่กับเค้า เราไปเค้าเทคแคร์ดีค่ะ พาไปกินข้าวไปวัดทำบุญ คุยกันแต่ไม้หยอกล้อเหมือนเดิม สายตาเย็นชาคู่นั้นทำร้ายเรามาก จนกลับเค้าก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะดีขึ้น เราถามเค้าตรงๆ เค้าบอกว่าแก้วที่มันร้าวมันต้องใช้เวลา มันไม่ได้กลับมาได้ง่ายๆ อยากให้รอ เค้ายังรักและไม่ได้โกรธ แต่ขอเวลาปรับความรู้สึกก่อน เค้าปรับนานไปไหม เกือบ 3 เดือนแล้วเรายังรู้สึกว่ามันไม่เหมือนเดิม เรางอแงบ่อยค่ะ งอลบ่อย เพราะความไม่เหมือนเดิม ล่าสุดเราแพลนไปหาสินค้าจากสุราษมาทำธุรกิจ เบยคุยกันเค้าก็พาเราเข้าบ้าน รู้จักแม่ น้อง เพื่อนๆเค้า แต่เรายังมีอารมณ์น้อยใจอยู่ในหลายๆเรื่อง ขอไม่พูดถึงนะคะ เราโกรธเดินหนีเค้าออกมาจากร้านอาหารเพราะเค้าเปลี่ยนชื่อไลน์เราจากคุณแฟนสาว เป็นชื่อเราเฉยๆ เค้าบอกเปลี่ยนตั้งแต่ที่เธอบอกเลิกเราวันนั้น เราหนีเค้าออกมานอนห้องแม่เพราะเค้าเปลี่ยนไป น้อยใจร้องไห้คนเดียว เค้าบอกว่าเค้าเหนื่อย ร่างกายไม่ไหว ในช่วงนี้ แต่ไปเตะบอลกับเพื่อนไหว ล่าสุดเค้ามีงานต้องเข้าป่า หายไป 3 วัน กลับมามีเหตุ เลยไม่ทักหา เราก็คิดเป็นบ้าเป็นหลัง เงียบไปเลยทั้งที่โทรศัพท์มีสัญญาณ แต่เค้าบอกเค้าไปทำงาน เราเข้าใจนะ แต่น่าจะคุยให้เครียร์ แสดงความรัก ความคิดถึงกันบ้าง นี่ไม่มีเลย อต่พอคิดไปคิดมา เอ๊ะหรือมีอุบัติเหตุเค้าเป็นอะไรรึเปล่าเราเลยโทรไปค่ะ เค้าบอกติดงาน แล้ววาง เราส่งข้อความรัวๆ ไป เค้าอธิบายเรามายาวเหยียด ว่าความรู้สึกเค้ามันเสียไปแล้ว ต้องใช้เวลา เราเร่วเค้าตลอดเวลา แล้วนี้ก้อมีเหตุ ต้องมานั่งอธิบายกันยาว ปกติถ้ามีเหตุเค้าจะบอกมีเหตุนะ เดี๋ยวโทรกลับ นี่บอกแค่ทำงาน เราไม่รู้ถ้ารู้เราจะไม่ส่งไปเลย เราก็ห่วงเค้าเหมือนกัน มันกลายเป็นว่าตอนนี้เราผิดทุกอย่าง ความสัมพันธ์ตอนนี้เค้าบอกขออยู่นิ่งๆก่อน เราไปไม่ถูกเลยสับสน กระวนกระวายใจ ทำอพไรไม่ได้เลย ไม่รู้จะทำยังไงดี รออยู่อย่างนี้ หรือจะขับรถไปเครียที่ยะลาเลย เชื่ิอมั้ยเราไปดูดวงวันเดียว 5 หมอ เพื่ิความสบายใจว่าเค้าจะกลับมา แต่ทุกหมอบอกเหมือนกันหมด ทั้งไปด้วยกันไม่ได้ ทั้งมีมือที่สาม ทั้งเค้ากลับไปหาคนเก่าได้ซักพักแล้ว มันยิ่งทำให้เราแย่ ไม่มีใครเดินมาบอกเราเลยว่าเดี๋ยวมันจะดีขึ้น เราพยายามบอกตัวเองว่า รอก่อนมันอาจจะต้องใช้เวลาจริงๆก็ได้ แต่ใครก็ได้ ช่วยแนะนำที เราต้องทำยังไง จิตใจตอนนี้มันแย่ เค้าเป็นผู้ชายคนแรกในรอบ 10 ปีที่ทำให้เรามีความสุขยิ้มได้ในทุกๆวัน แต่วันนี้เหมือนเรากำลังเสียเค้าไป ทำยังไงเค้าจะกลับมา