สวัสดีค่ะ ตามหัวข้อเลย แม่เราเป็นแม่ค้าขายของออนไลน์วันๆเค้าจะอยู่แต่กับน่าจอโทรศัพท์ไม่ทำอะไรเลย นอกจากจะอาบน้ำป้อนข้าวน้องสาวคนเล็กพานอน หลังจากนั้นเค้าก็เล่นโทรศัพท์จนเราเลิกเรียน งานบ้านทุกอย่างเค้าจะไม่ทำซึ่งเค้าสามารถวางโทรศัพท์แล้วทำ แต่ขอพูดไว้ก่อน เราทำทุกครั้งที่เราหยุดเรียนแม่เราจะเรียกใช้งานเราตลอดทั้งวันที่เราหยุด จนเราเกิดอาการสะดุดเพราะหลอนเสียงแม่ว่าจะเรียกเราไหม ไม่ว่าเราจะไปไหนเหนื่อยแค่ไหน เรากลับมาถึงบ้านเค้าก็จะให้เราไปล้างจานทำความสะอาดบ้านไม่ว่าเราจะทำอะไรอยู่สิ่งที่เค้าสั่งคือต้องมาก่อนทำให้เค้าก่อนจนในบางครั้งมันทำให้เราเสียงาน คนพูดว่าเราไม่ตรงเวลา ไม่อยากให้เราทำงาน เพราะกลัวเรามีปัญหากับแม่ เพราะก่อนเราจะออกไปไหนเค้าก็จะให้เราทำงานบ้านพูดว่าเราด่าเราต่อน่าคนอื่นว่าเราไม่เคยทำงานบ้านเลย เพื่อนที่เราสนิทก็ทำได้แต่รับฟังเรา เรามีความอดทนสูงมาก สูงเท่าที่จะทำได้มันมำให้เราทำตัวไม่ดีก้าวร้าวใส่ไม่อยากโทษว่าเปเป็นเพราะเค้า แต่ส่วนใหญ่ก็มาจากเค้าเลย เราพยายามเงียบเวลาที่เค้าด่าเค้าว่า เพราะว่าเราเป็นลูก ชีวิตเรามันติดขัดไปหมด เดี๋ยวแม่เดี๋ยวน้องสาวต้องคิดถึง2คนนี้ไว้แบกไว้เยอะมาก เวลาที่เค้าด่าเค้าจะใช้คำที่เรารับไม่ได้เพราะมันไม่ใช่คำที่แม่จะด่าลูกตัวเองออกมาหลายครั้ง เราเหนื่อยเว้ย เราอยากได้กำลังใจที่ดีๆกลับมาบ้าง อยากได้คำพูดดีๆที่ไม่ใช่จากแฟนหรือคนรอบตัว บางคนอาจจะมองว่าก็หน้าที่ของเราพี่คนโตก็ต้องทำ แต่อยากให้คำนึงถึงสถานการณ์ ณ ตอนนั้น ว่าเรารีบและมันต้องไปเดี๋ยวนั้น หรืออาจจะมองเราว่าเห็นแกตัว ถ้าแกมาอยู่ในจุดของเราแกจะเหนื่อยกว่าเรา เราแค่อยากระบายอยากได้ความคิดเห็นที่ดี หรือทำให้เราเปลี่ยนความคิดให้เป็นดีได้
ขอบคุณร่วงน่าที่รับฟัง อ่านความรู้สึกเราเพราะแม่ไม่เคยฟังเราเลย
คุณแม่ใครเป็นบ้าง ให้เราทำทุกอย่างแทน
ขอบคุณร่วงน่าที่รับฟัง อ่านความรู้สึกเราเพราะแม่ไม่เคยฟังเราเลย