เมื่อ2-3ปีมานี้ มีตำรวจคนหนึ่งได้เข้ามาในครอบครัวของเรา มาตีสนิทด้วย และตำรวจคนนี้ก็ได้แอบคุยกับแม่ของเรา ในเชิงชู้สาว เป็นการสวมเขาให้พ่อของเรา แต่แรกๆทั้ง2คนนี้ยังไม่ได้แสดงออกมากนัก พ่อเราเลยไม่สงสัย ครอบครัวเราเลี้ยงดูตำรวจอย่างดี หาข้าว กาแฟ เหล้าให้กินอย่างดี แต่บางทีเขาก็ให้เงินมาซื้อกับข้าว ซื้อเหล้าบ้าง แม่เราจัดหาให้กินตลอด เวลาว่างก็ชอบส่งไลน์หากัน ตอนเย็นเวลาไปซื้อกับข้าวก็คาสายกันตลอด ทำอย่างงี้เป็นประจำ พ่อเราแรกๆก็ไม่ได้สงสัย แต่หลังๆมานี้แม่เราทำตัวแปลกๆไป เวลาตำรวจคนนี้พูดอะไรมา แม่เราก็จะเชื่อตลอด เวลาเขาบอกให้ทำอะไรก็ทำตาม ทำแบบข้ามหัวพ่อเราไป ทำอะไรไม่ปรึกษา จนวันหนึ่งพ่อเราเขาทนไม่ไหวเพราะเที่ยงคืนตีหนึ่งแม่ไม่ยอมนอนคุยไลน์กับตำรวจทั้งคืน คืนนั้นพ่อเขาทนไม่ไหวเพราะมันหลายครั้งแล้วที่แม่ทำแบบนี้แต่เขาเลือกที่จะเงียบมาตลอด เขาเลยกระชากโทรศัพท์แม่มา แต่แม่ไม่ยอมให้ดู พ่อโมโหเลยบีบคอแม่เกือบตาย แต่เราได้ยินเลยบอกให้พ่อปล่อยแม่ พ่อก็ยอมปล่อย คืนนั้นเรานอนร้องไห้ทั้งคืน เรารู้เรื่องืกอย่างที่แม่ทำ ที่แม่คุย พ่อเขาก็สงสัยเลยมาถามเราหลายครั้งแล้ว แต่เราก็ต้องโกหกไปแล้วบอกว่าไม่รู้เรื่องเพื่อปกป้องแม่เรา เราไม่อยากให้ใครต้องเจ็บตัว หลังจากคืนนั้นพ่อกับแม่ก็ทะเลาะกันทุกวันทุกคืน และตำรวจคนนั้นก็ไม่มาบ้านเราอีกเลย ถึงตัวจะไม่มาแต่ก็ยังติดต่อกับแม่เราอยู่ทุกวัน พ่อเราเป็นควายโดนสวมเขามา2-3ปี เพราะตำรวจคนนี้บงการชีวิตแม่เราทุกอย่างเวลาเขาบอกอะไร แม่เราก็จะทำตามทันที มันเลยทำให้พ่อเราไม่สบายใจในหลายๆครั้งจากเงินเก็บเป็นล้านในบัญชี ถูกตำรวจคนนี้สั่งให้ซื้อนั้นนี้เกือบหมดตัว มีอยู่วันนึงเขาทะเลาะกันตอนเช้ารุนแรง แม่เราเดินมาบอกให้เราเก็บของจะหนีไปจากพ่อ(พ่อเป็นคนโมโหร้าย) เราเป็นลูกแม่เราก็เลยตัดสินใจหนีมากับแม่มาอยู่บ้านอีกที่ที่กำลังสร้างอยู่ เรากับพ่อก็ไม่ได้สนิทกันขนาดนั้น เราก็โดนพ่อทำร้ายมาตั้งแต่เด็ก แล้วเรามารู้ตอนโตว่าจริงๆแล้วเขาไม่ใช่พ่อแท้ๆของเรา เราเลยคิดว่าที่เขาทำกับเรามาตั้งแค่เล็กจนโตที่โดนตีอยู่บ่อยๆคือเราไม่ใช่ลูกเขา เขาเคยพูดว่ากูไม่น่าเก็บมาเลี้ยง เราก็ได้แต่ทนทุกวันนี้เราเป็นโรคซึมเศร้าเพราะครอบครัว... 
ขนาดมาอยู่บ้านน้าซึ่งอยู่ติดกับบ้านที่กำลังสร้างใหม่แต่ยังไม่เสร็จ ตำรวจคนนี้ก็บงการแม่เราต่อไม่หยุดจะให้แม่เราสร้างแบบตามใจตำรวจ พอไม่พอใจก็สั่งเปลี่ยน จนลุงที่มาสร้างบ้านให้บอกว่าทำไมไม่บอกตั้งแต่แรก ค้องมานั่งแก้ไขกันใหม่  ทุกวันนี้เราก็ทะเลาะกับแม่แทบทุกวันเพราะแม่เอาแต่คาสายกับตำรวจทั้งวัน ใครพูดใครว่าตำรวจคนนี้ไม่ได้แม่เราจะโกรธมากๆใครว่าตำรวจเท่ากับศรัตรูของแม่ ตำรวจเป็นคนขี้หึงมากๆขนาดแม่เราไปเทศบาลเรื่องบ้านเขายัถามเลยว่า คุยกับพนักงานผู้หญิงรึผู้ชาย มันเกินไปมากๆ เขาต้องทำตามคำพูดของตำรวจรวจทุกอย่าง ไม่งั้นจะเป็นปัญหา ซึ่งเราทะเลาะกับแม่ แลเวเราถามว่าทำไมต้องเป็นไอ้นั้นด้วย ผู้ชายมีตั้งเยอะ เขาตอบมาว่า เรื่องของกูชีวิตกูกูจะเลือกคนนี้
(ตำรวจคนนี้เคยจะลวนลามเราหลายรอบแล้ว)
เราเลยเกลียดเขามากๆ ทุกวันนี้แม่เราหย่ากับพ่อแลเวตั้งแต่หนีออกมาก แม่เราก็ขับรถไปหาตำรวจซื้อเหล้าให้กินไปนอนค้างบ้านเขา เราเข้าใจนะว่าชีวิตแม่เขาโตแล้วจะทำอะไรก็ได้ แต่ทุกวันนี้เขาทำเหมือนเราไม่ใช่ลูกเขา แทบไม่คุยกับเราเลยด้วย ปรึกษาอะไรก็ไม่ได้ชอบบอกให้เงียบ เราคิดฆ่าตัวตายหลายรอบแลเวแต่เขาไม่รู้เพราะเพื่อนห้ามเราไว้ทัน เขาไม่ดคยรับรู้ถึงความเจ็บปวดที่เราเจอมาตั้งแต่เด็ก แล้วแม่ยังมาทำกับเราแบบนี้อีก เราเคยถามว่าลูกกับตำรวจคนนั้นแม่เลือกใคร คำตอบที่เราได้คือเขาเลือกตำรวจคนที่มำลายชีวิตและอนาคตของเราพังไป
(ที่เล่าไปอาจดูเหมือนตำรวจไม่ได้เลวขนาดนั้น แต่ความจริงแล้วเราเล่าความเลวของมันแค่นี้ดีกว่าเพราะมันมีอีกหลายเรื่องที่มันทำกัยครอบครัวเราไว้ และกับคนอื่น ทั้งโกง ทั้ง...) เราควรจะทำยังไงต่อไปดี