ณ อ่าวเบอบาเบอตอนเย็น ๆ ขณะทหารแถวนั้นกำลังทำกายบริหารอยู่นั่นเอง
ทหาร 8 "นั่น! หันมองทาง 19 นาฬิกาสิ"
ทหาร 77 "ผิดเปล่า จริง ๆ บอก 7 นาฬิกาก็ได้เปล่า"
นั่นคือฝูงเครื่องบินบินมาถล่มอ่าวเบอบาเบอคนตายกันไปมากมาย แลเรือรบที่อ่าวก็จมลงหมดสิ้น
ประธานาธิบดี "เราโมโหยิ่งนัก แก้แค้นเลยของงี้"
เสนาธิการ "ท่านยังโกรธไม่พอ จงโหมไฟแค้นให้มากกว่านี้"
ประธาฯ "ตกลงไม่มีใครจะว่าให้ใจเย็น ๆ มีสติวางแผนให้รอบคอบไรงี้บ้างรึ"
ทั้งหมดในห้อง "ไม่มีเลย"
ประธาฯ "ดี งั้นให้ทหารและพลเรือนทุกคนไปถล่มเมืองข้าศึกเลย"
ก็ได้ระดมไปที่เมืองโดโด เมืองหลวงของข้าศึก
ประธาฯ "ถล่มให้หมด เจอใครก็ฆ่าทิ้งได้เลย"
ทหาร 8 "โหดร้ายไปเปล่า"
ประธาฯ "เจ้าที่บอกทิศว่า 19 นาฬิกา เจ้ามีสิทธิ์ออกความเห็นรึ"
ทหาร 8 "ความเห็นนี้มีความหมาย"
เสนาฯ "เป็นอาหารเด็กกำพร้า เป็นเสื้อผ้ายามเมื่อป่วย ไรงี้ดิ"
นิทานก่อนนอน 5
ทหาร 8 "นั่น! หันมองทาง 19 นาฬิกาสิ"
ทหาร 77 "ผิดเปล่า จริง ๆ บอก 7 นาฬิกาก็ได้เปล่า"
นั่นคือฝูงเครื่องบินบินมาถล่มอ่าวเบอบาเบอคนตายกันไปมากมาย แลเรือรบที่อ่าวก็จมลงหมดสิ้น
ประธานาธิบดี "เราโมโหยิ่งนัก แก้แค้นเลยของงี้"
เสนาธิการ "ท่านยังโกรธไม่พอ จงโหมไฟแค้นให้มากกว่านี้"
ประธาฯ "ตกลงไม่มีใครจะว่าให้ใจเย็น ๆ มีสติวางแผนให้รอบคอบไรงี้บ้างรึ"
ทั้งหมดในห้อง "ไม่มีเลย"
ประธาฯ "ดี งั้นให้ทหารและพลเรือนทุกคนไปถล่มเมืองข้าศึกเลย"
ก็ได้ระดมไปที่เมืองโดโด เมืองหลวงของข้าศึก
ประธาฯ "ถล่มให้หมด เจอใครก็ฆ่าทิ้งได้เลย"
ทหาร 8 "โหดร้ายไปเปล่า"
ประธาฯ "เจ้าที่บอกทิศว่า 19 นาฬิกา เจ้ามีสิทธิ์ออกความเห็นรึ"
ทหาร 8 "ความเห็นนี้มีความหมาย"
เสนาฯ "เป็นอาหารเด็กกำพร้า เป็นเสื้อผ้ายามเมื่อป่วย ไรงี้ดิ"