เรากับเพื่อนคนนี้รู้จักกันตั้งแต่สมัยเรียน เรานิสัยเหมือนกันพูดตรง ขวานผ่าซาก สายลุย แต่เพื่อนคนนี้นางเป็นคนที่ยอมเรา ยอมในการที่เวลาชวนไปไหน ให้ช่วยอะไรนางช่วยแทบทุกครั้ง ไปแทบทุกที่ตั้งแต่สมัยเรียน และเวลาเราโกรธ งอลกัน นางจะคอยแอบเอาขนม ซื้อของที่เราชอบมาแอบง้อตลอด นางจะเป็นคนที่คอยทักหา ถามไถ่เราก่อนเสมอ ตั้งแต่สมัยเรียน จนแยกไปทำงาน มีครอบครัว นางยังคงเป็นแบบนี้เสมอ สมัยเรียนปิดเทรอมเราไม่เคยโทรหานางเลยมีแต่นางคอยโทรหาเรา คุยทั่วไป จนไปทำงานมีระบบ Msn นางจะทักหาเราก่อนทุกวัน เราไม่เคยทักก่อน ถ้านางไม่ทักมาเราก็จะเฉยๆไป แต่ถ้านางทักมาเราตอบทันที ตอบตลอด ปรึกษาอะไรพร้อมฟังพร้อมให้คำปรึกษา ช่วยทุกเรื่องที่ช่วยได้ และมันก็เป็นแบบนี้มาเสมอ แต่เราไม่เคยถามไถ่ ไม่เคยไปทักก่อน จนมาเมื่อมีระบบเฟสบุ๊ค นางจะคอยมาคอมเม้น มาถามไถ่ตลอดเมื่อเห็นเรามีปัญหา และยังคงทักหาไลน์ทุกวัน แต่กลับกันเราไม่เคยสนใจที่จะถามไถ่ เห็นเฟสนางอ่านแต่ก็เฉยๆ บางโพสเลื่อนผ่านไม่มันอ่านด้วยถ้าเห็นว่าแค่โพสเที่ยว แต่กลับกันเราโพสอะไรนางจะคอยมากด มาคอมเมนท์ และเราว่ามันก็ปกติจนเมื่อต้นปีที่ผ่านมา เกิดคำพูดที่ไม่ถูกใจกันต่างคนต่างเงียบไป เป็นครั้งแรกในชีวิตที่นางเงียบหายไป เราไม่อะไร เฉยๆไปเพราะโดยปกติเราไม่เคยถาม ไม่เคยทักหาอยู่แล้ว และพอวันนึงมีเพื่อนอีกคนของเรามีปัญหากับเพื่อนซึ่งเราก็รู้จักเราโมโหแทนเพื่อนโพสด่าเพื่อนของเพื่อนแต่นางคงคิดว่าเราด่านาง ที่เรารู้เพราะนางไปคุยกับเพื่อนสมัยเรียนด้วยกันและเพื่อนโทรหาเราบอกเจอนางเลยถามถึงเราเพราะปกติเรากับนางตัวติดกันสนิทกัน นางบอกเพื่อนคนนี้ว่ามีปัญหากับเรา เราได้ยินก็ยังเฉยปล่อยไปคิดว่าเดี๋ยวนางก็หาย จนเมษาวันเกิดเราปกติ20ปีไม่มีปีไหนไม่อวยพรวันเกิดเราปีนี้เงียบเราเลยรู้ว่านางโกรธจริงเลยทักไปหา นางคุยปกติแลัเรทไม่คุยเรื่องที่บาดหมางกันก่อนหน้านี้ และนางก็กลับมาทำปกติเหมือนเคยทักหาทุกวัน จนนางบ่นว่าเราไม่เคยสนใจใครนอกจากเอาตัวเองเป็นใหญ่ คิดว่าตัวเองถูก ทุกคนต้องยอมเรา เราโมโหเลยไม่คุยกัน แต่ไม่ได้เลิกคบกัน จนเราเห็นนางโพสเหมือนด่าเรา เราเลยทักไปถามนางบอกด่ารวมหมดถ้าใครนิสัยแบบนี้ เราก็จบไปไม่ได้เถียงหรือทะเลาะไรกันอีก จนอีกอาทิตต่อมาเราตามทวงหนี้เพื่อนที่ทำงานที่ลาออกไป อ่านข้อความเฟสเราไม่ตอบ เราเลยโพสด่า นางคิดอีกว่าเราด่านางเราไม่จบ นางเลยทักมาบอกเราว่า ขอเลิกคบกับเราเป็นเพื่อน นางบล้อคเฟส บล้อคไลน์ บล้อคเบอร์ เราจะอธิบายก็ไม่มีโอกาสเลยเลือกโทรไปหาเพื่อนที่เคยกลุ่มเดียวกันตอนเรียนเล่าให้เพื่อนฟังเพื่อไปอธิบายกับนาง เพื่อนไปเล่าแต่นางฝากเพื่อนคนนี้ให้มาบอกเราว่า นางไม่โกรธไม่เกลียดแต่ทนมานาน จนตอนนี้หมดใจกับเราแล้ว และไม่ขอเป็นเพื่อนกันต่อไป ฝากบอกเราอีกว่าต่างคนต่างอยู่ อย่ามาคบหากันต่อเลย จบ
**เมื่อก่อนเราไม่รู้สึกอะไรเวลาทะเลาะกัน ทำไมวันนี้เราใจหายบอกไม่ถูก ตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้เราก็ไม่ได้คบหา พูดคุย เลิกคบกันไปเลย ตลอด 4 เดือนเราพยายามจะขอกลับไปคืนดีกับนาง แต่นางยืนยันว่าหมดใจจริงๆ ไม่ขอกลับมาเป็นเพื่อน เราก็ได้แต่เสียใจ**
ทุกคนที่อ่านมามีคำแนะนำอะไร เราผิดถูกยังไง แนะนำเพื่อเราจะได้รู้ตัวและปรับปรุงกับคำว่าเพื่อนด้วยนะ
หากพิมพ์ไม่เข้าใจ ใช้อักษรอักขระที่ผิดไป ขออภัยไว้ด้วยนะจ้ะ
เพื่อนแบบนี้ไปต่อหรือพอแค่นี้???
**เมื่อก่อนเราไม่รู้สึกอะไรเวลาทะเลาะกัน ทำไมวันนี้เราใจหายบอกไม่ถูก ตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้เราก็ไม่ได้คบหา พูดคุย เลิกคบกันไปเลย ตลอด 4 เดือนเราพยายามจะขอกลับไปคืนดีกับนาง แต่นางยืนยันว่าหมดใจจริงๆ ไม่ขอกลับมาเป็นเพื่อน เราก็ได้แต่เสียใจ**
ทุกคนที่อ่านมามีคำแนะนำอะไร เราผิดถูกยังไง แนะนำเพื่อเราจะได้รู้ตัวและปรับปรุงกับคำว่าเพื่อนด้วยนะ
หากพิมพ์ไม่เข้าใจ ใช้อักษรอักขระที่ผิดไป ขออภัยไว้ด้วยนะจ้ะ