เราเป็นลูกคนที่ 2 มีพี่น้อง 4 คน
เราอายุ 20 ปี ตอนนี้เราเลี้ยงตัวเองได้แล้วออกมาอยู่หอ
คือเราเรียนไปทำงานไป และงานก็มั่งคงขึ้นเรื่อยๆ มีเหตุให้ไม่ได้อยู่กับแม่แต่ก็ยังไปหากันเวลาเราไปหาแม่หรือแม่ข้อความมาหา
ทุกครั้งแม่จะบอกเราว่า"รีบๆเรียนรีบๆเก็บตังค์แล้วรับน้องมาเลี้ยง"
ตอนนี้น้องชายคนสุดท้องอยู่กับญาติทสงแฟนเก่าพ่อเขา)
ตอนที่เราออกมาอยู่หอใหม่ๆเราคำนวนเงินเหลือแล้วและดูหอตามความเหมาะสม ซึ่งมันก็ราคาไม่ได้สูงเลย เงินเดือนประมาณ 23k หอ 3900 (เหตุผลที่เราออกมาอยู่หอคือจริงๆเราไม่เคยอยู่คนเดียวแม้แต่ในบ้านแต่เพราะเราอยากรับน้องมาอยู่ด้วยแต่เราไม่ได้พูดเราแค่ออกมาเพื่อถ้าวันนึงเราจะต้องอยู่ได้ก่อนถึงพาน้องมาอยู่ด้วย) ป้าเราจะถามเราเสมอปลอดภัยรึป่าวเป็นยังไงบ้าง แต่พอได้คุยกับแม่ แม่บอกว่าทำไมอยู่แพงจังทำไมไม่เก็บตังค์ไว้เลี้ยงน้อง เราน้อยใจสุดๆแต่เราพยามคิดว่าเพราะไม่มีใครที่แม่ฝากได้แล้ว และมันก็เป็นหน้าที่เราที่เราเป็นพี่
เเล้วเรามีส่งข้อความไปว่าเรามีแฟนเราโตแล้วอยากมีครอบครัวซึ่งเราวางแพลนตั้งแต่เงินเก็บเก็บจนแบบโรงเรียนลูกจนโตคือเราชอบเด็กมากเลี้ยงน้องตั้งแต่เกิดแต่เราไม่ได้เเพลนเร็วๆนี้เรารอเรียนจบรอมีบ้านมีรถมีธุรกิจตัวเองก่อน
พอแม่ได้รับข้อความ
พอผ่านไปก็มาถึงวันเกิดพี่เรากลับบ้านพ่อเราเจอข้อความความที่แม่ส่งมาบอกว่า ซึ่งมี 2 ข้อความ 1 อวยพรวันเกิดพี่ 2 ข้อความถึงเราซึ่งข้อความถึงเรา "แม่บอกว่ามีแฟนก็ดีแต่อย่าพึ่งสร้างปัญหาอย่าพึ่งเพิ่มภาระอย่าพึ่งมีลูกจนกว่าน้องจะโตจนกว่าจะเลี้ยงน้องทุกคนได้ แล้วส่งเงินให้แม่ด้วยเดือนละ 2,000 บาท"
เราน้อยใจสุดๆสุดจริงๆเราดาวน์มาก ถ้าคำเหล่านั้นมาพร้อมกับคำว่าลูกเหนื่อยมั้ย ลูกเป็นยังไงบ้าง แม่เป็นห่วงลูกนะ หอเป็นยังไง
เราเป็นซึมเศร้า บ้านพ่อคือเข้าใจและทนเรารักษาจนหายแม่เราบอกไร้สาระสิ้นเปลือง
เราควรออกจากความรู้สึกที่แย่จนบอกไม่ถูกยังไง
เราไม่ได้ไม่คิดจะไม่เลี้ยงใครแต่วันนี้ทุกคนยังอยู่ได้เราคิดว่าวันนี้ขอเก็บเงินก่อน เมื่อวันนึง มีบ้านมีรถ หรือตอนเจอแม่ เจอน้อง ก็พาไปเที่ยวไปกินของอร่อยได้ แล้วเราเก็บเงินไว้เผื่อทุกคนเดือดร้อนตลอด
เราได้เงินเดือน 23000
เราใช้
กิน+รถ 4900
หอ+โทรศัพท์+น้ำไฟ 5200
จิปาถะ (ของใช้จำเป็น+อยากได้) 1900
เก็บ เที่ยว+ทำบุญ 1000
พ่อแม่ (ไม่ได้ให้แต่ฝากไว้) 3,000
ฝาก 7000
เราใช้เงินไปเปลืองรึเปล่า
น้อยใจครอบครัวทำไง?😔
เราอายุ 20 ปี ตอนนี้เราเลี้ยงตัวเองได้แล้วออกมาอยู่หอ
คือเราเรียนไปทำงานไป และงานก็มั่งคงขึ้นเรื่อยๆ มีเหตุให้ไม่ได้อยู่กับแม่แต่ก็ยังไปหากันเวลาเราไปหาแม่หรือแม่ข้อความมาหา
ทุกครั้งแม่จะบอกเราว่า"รีบๆเรียนรีบๆเก็บตังค์แล้วรับน้องมาเลี้ยง"
ตอนที่เราออกมาอยู่หอใหม่ๆเราคำนวนเงินเหลือแล้วและดูหอตามความเหมาะสม ซึ่งมันก็ราคาไม่ได้สูงเลย เงินเดือนประมาณ 23k หอ 3900 (เหตุผลที่เราออกมาอยู่หอคือจริงๆเราไม่เคยอยู่คนเดียวแม้แต่ในบ้านแต่เพราะเราอยากรับน้องมาอยู่ด้วยแต่เราไม่ได้พูดเราแค่ออกมาเพื่อถ้าวันนึงเราจะต้องอยู่ได้ก่อนถึงพาน้องมาอยู่ด้วย) ป้าเราจะถามเราเสมอปลอดภัยรึป่าวเป็นยังไงบ้าง แต่พอได้คุยกับแม่ แม่บอกว่าทำไมอยู่แพงจังทำไมไม่เก็บตังค์ไว้เลี้ยงน้อง เราน้อยใจสุดๆแต่เราพยามคิดว่าเพราะไม่มีใครที่แม่ฝากได้แล้ว และมันก็เป็นหน้าที่เราที่เราเป็นพี่
เเล้วเรามีส่งข้อความไปว่าเรามีแฟนเราโตแล้วอยากมีครอบครัวซึ่งเราวางแพลนตั้งแต่เงินเก็บเก็บจนแบบโรงเรียนลูกจนโตคือเราชอบเด็กมากเลี้ยงน้องตั้งแต่เกิดแต่เราไม่ได้เเพลนเร็วๆนี้เรารอเรียนจบรอมีบ้านมีรถมีธุรกิจตัวเองก่อน
พอแม่ได้รับข้อความ
พอผ่านไปก็มาถึงวันเกิดพี่เรากลับบ้านพ่อเราเจอข้อความความที่แม่ส่งมาบอกว่า ซึ่งมี 2 ข้อความ 1 อวยพรวันเกิดพี่ 2 ข้อความถึงเราซึ่งข้อความถึงเรา "แม่บอกว่ามีแฟนก็ดีแต่อย่าพึ่งสร้างปัญหาอย่าพึ่งเพิ่มภาระอย่าพึ่งมีลูกจนกว่าน้องจะโตจนกว่าจะเลี้ยงน้องทุกคนได้ แล้วส่งเงินให้แม่ด้วยเดือนละ 2,000 บาท"
เราน้อยใจสุดๆสุดจริงๆเราดาวน์มาก ถ้าคำเหล่านั้นมาพร้อมกับคำว่าลูกเหนื่อยมั้ย ลูกเป็นยังไงบ้าง แม่เป็นห่วงลูกนะ หอเป็นยังไง
เราเป็นซึมเศร้า บ้านพ่อคือเข้าใจและทนเรารักษาจนหายแม่เราบอกไร้สาระสิ้นเปลือง
เราควรออกจากความรู้สึกที่แย่จนบอกไม่ถูกยังไง
เราไม่ได้ไม่คิดจะไม่เลี้ยงใครแต่วันนี้ทุกคนยังอยู่ได้เราคิดว่าวันนี้ขอเก็บเงินก่อน เมื่อวันนึง มีบ้านมีรถ หรือตอนเจอแม่ เจอน้อง ก็พาไปเที่ยวไปกินของอร่อยได้ แล้วเราเก็บเงินไว้เผื่อทุกคนเดือดร้อนตลอด
เราได้เงินเดือน 23000
เราใช้
กิน+รถ 4900
หอ+โทรศัพท์+น้ำไฟ 5200
จิปาถะ (ของใช้จำเป็น+อยากได้) 1900
เก็บ เที่ยว+ทำบุญ 1000
พ่อแม่ (ไม่ได้ให้แต่ฝากไว้) 3,000
ฝาก 7000
เราใช้เงินไปเปลืองรึเปล่า