แฟนผมเธอชอบถ่ายรูปชอบเที่ยว เราอยู่คนละจังหวัด หากมีเวลาว่างผมจะไปหาเธอพาเธอไปเที่ยว หรือเธอจะมาหาผมไปเที่ยวด้วยกันตลอด เธอทำงานนางแบบแต่ไม่ประจำ มีตากล้องจีบเธอเยอะ ที่ผ่านมาผมไม่ได้อยากคิดอะไรมากเวลาเธอไปทำงานจะบอกตลอด ผมไม่เคยยุ่งเรื่องงานของเธอ แต่ที่เรามีปัญหากันด้วยเรื่องที่เธออยากไปถ่ายรูปเล่นที่คาเฟ่ เธอบอกไม่อยากจะรอแต่ผมพาไป เธอชอบบ่นว่ามีแฟนก็เหมือนไม่มี แต่ทุกครั้งเธอจะไปกับเพื่อนกับครอบครัว ไปนู้นนี่เกือบทุกวัน ลงรูปทุกวัน แต่ครั้งนี้หรือไม่รู้กี่ครั้งเธอนัดกับช่างภาพคนที่จีบเธอไปด้วยกัน ช่างภาพคนนี้เธอบอกสนิทกันมานานแล้วก่อนคบกับผมแต่ตัวเธอไม่ได้คิดอะไรด้วย แล้วเธอก็อยากให้ผมรับในส่วนนี้ได้ แต่ว่าผมบอกกับเธอตรงๆว่าผมไม่สบายใจ ถึงผมจะอยู่ห่างกันผมก็ไม่เคยไปกับผู้หญิงอื่นสองต่อสองถึงจะเป็นเพื่อนก็ตาม ผมว่ามันเป็นการให้เกียรติแฟน และเธอโมโหผมเรื่องนี้บอกผมคืดไม่ดีกับเธอหาว่าเธอทำผิดทั้งๆที่ไม่ได้คิดอะไร เธอถึงกับบอกเลิกกับผม เราทะเลาะกันค่อนข้างบ่อย แต่ทุกครั้งผมยอมเธอทุกครั้ง แต่ครั้งนี้ผมรู้สึกผมเจ็บ เจ็บมาหลายครั้งแล้ว แต่แฟนผมไม่เคยสนใจความรู้สึกผมเลย ตอนนี้อยากตัดใจ พอจะเดาออกว่าคบกันต่อไปไม่มีอนาคตแน่นอน เพราะเธอยังมีความสุขกับสิ่งที่เธอทำ เธอชอบให้คนมาจีบเธอ ได้รับประโยนช์จากคนพวกนั้น
ถึงตรงนี้แค่อยากจะถามว่าผมคิดมากไปไหม แล้วมันคือความผิดของผมรึป่าวที่รับไม่ได้กับสิ่งที่เธอขอ
แฟนให้รับเรื่องไปกับคนอื่น อยากถามว่ามีใครรับได้ไหมอ่ะครับ
ถึงตรงนี้แค่อยากจะถามว่าผมคิดมากไปไหม แล้วมันคือความผิดของผมรึป่าวที่รับไม่ได้กับสิ่งที่เธอขอ