อายุที่มากขึ้น

อยากเล่าครับ ตั้งแต่เรียนประถมมา ป.1-ป.4 จากนั้นหยุด 1 ปีคือ ป.5 เพราะพ่อแม่ไปรับจ้างต่างอำเภอ คิดว่าไม่มีอนาคตแล้ว สุดท้ายมาเรียนต่อป.5- 6 พอจบไปเรียนต่อม.1-2 จากนั้นโดดเรียนบ่อยมากๆ จนต้องออกจากเรียน พ่อแม่โกรธมากๆ จากนั้นไม่รู้จะทำอะไร เลยตามเพื่อนไปทำงานโรงงานเฟอร์นิเจอร์ที่สุราษฎร์ธานี ขณะนั้นเรียนกศน.ไปด้วย แต่ไม่กลับไปสอบ ผ่านมาหลายปี จนครูโทรติดต่อให้กลับไปสอบ สุดท้ายไม่กลับ จากนั้นทำงานมาหลายปีรู้สึกเหนื่อยเลยลาออกกลับมาที่บ้านคุยกับครูใหม่อยากเรียนต่อ เรียนจนจบม. 3 จากนั้นไปต่อปวช.คอมพิวเตอร์ธุรกิจ 3 ปี อายุ 28 ปี อยากเรียนต่ออีกครับ เลยไปต่อปวส. ภาษาต่างประเทศธุรกิจ 2 ปี อายุ 30 ปี (ไม่แก่เกินเรียนใช่ไหมครับ) ปีสุดท้ายผมต้องขึ้นไปฝึกงานที่โรงแรมในภูเก็ต แผนกต้อนรับส่วนหน้า กับเพื่อนอีก 2 คน ระยะเวลา 2 เดือน (วัยเรียนต้องเรียกว่าเพื่อนใช่ไหม แต่จริงๆ อายุห่างกันมาก 😅) พอจบฝึกงาน กลับมาอยู่ที่บ้าน 3 เดือนกว่ามีคนโทรเข้ามา พอรับปรากฎว่าเป็นเบอร์ที่โรงแรมผมเคยฝึกงานมา ถามผมได้งานหรือยัง สนใจมาร่วมงานโรงแรมอีกไหม GM ต้องการให้ผมไปทำงานครับ เค้าบอกว่าผมน่าจะทำได้ เพราะกล้าคุยกับลูกค้าต่างชาติ ผมก็ชอบครับ เลยตกลงกันไป พอไปก็ต้องเริ่มต้นใหม่ ทั้งแนะนำเดินดูสถานที่ ต่อมาไปพบ CEO คนอินเดีย สัมภาษณ์งาน และสุดท้ายมาพบกับ GM คนเยอรมันครับ ที่ผมบอกว่าคนที่อยากให้ผมมาทำงานคือคนนี้ครับ เป็นผู้หญิงที่น่ารักมากเลยครับ ไม่ถือตัว สอนงานแบบเข้าใจง่าย ทำงานไปด้วยดีครับ จากนั้นทำงานมาหลายปี เริ่มอยากเปลี่ยนงานแล้วครับ กลับไปอยู่บ้านสักพัก ตัดสินใจขึ้นกรุงเทพฯ ทำงานรปภ. คอยต้อนรับลูกค้าต่างชาติครับ  ของสถานฑูตธงสีน้ำเงินแดงมา 1 ปี 7 เดือน รปภ. คนส่วนใหญ่จะมองเป็นงานต้อยต่ำ เป็นงานที่เหนื่อย อยู่กลางแดด กลางฝนแต่มันไม่ทุกคนครับ ผมว่าต้อยต่ำอยู่ที่การคิด จากนั้นลาออกกลับมาอยู่บ้านเกือบ 2 ปี แล้วขึ้นไปสมัครงานบริษัทเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ ตำแหน่งที่ทำคือ แลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ ที่พัทยาทำได้ประมาณ 1 เดือนกว่าๆ บริษัทประกาศปิดกิจการชั่วคราว เนื่องจากโรคระบาด โควิด 19 ตอนนี้กลับมาอยู่บ้านเข้าเดือนที่ 5 หันมาทำตำ/ยำ ออนไลน์ส่งตามออเดอร์ครับ ระหว่างทำกำลังคิดอีกว่า อายุผม 35 ปี ยังโสดอยู่ งานไม่มั่นคง อายุขนาดนี้ยังมีสิทธิสอบราชการหรืองานอื่นอีกไหมครับ ขออภัยด้วย ถ้าพิมพ์เรียงไม่ถูกต้อง