สวัสดีค่ะ วันนี้ขอพื้นที่ระบายหน่อยนะคะ เราคบกับแฟนมาสามปีกว่าค่ะแรกๆกะดีพอนับวันนานเข้าเรากะออกไปอยู่หอเพราะอึดอัด เราออกมาอยู่กับแฟนมีความสุขมากค่ะแต่แล้วกะมีปันหาเข้ามาพี่ชายเค้าบอกจะส่งเราไปทำงานไม่คิดอะไรทั้งที่จะให้เงินเรากะเลี้ยงข้าวเติมน้ำมันให้เราทำงานได้สามวันกะออก พี่ชายเค้ามายืมเงินเราบ้างขอซื้อนุ้นนี่ให้บ้างเรากะให้เพราะสงสารพอสุดท้ายมากะทวงบุญคุณค่ะ ยืมโทรศัพท์เร่กะเป็นหลายชั่วโมงเรากะต้องใช้ป่าวคะ พอผ่านไปกะย้ายหออยู่ได้แค่5-6เดือนกะเริ่มมีมือดีมากรีดรถเราบ้างล็อกห้องเราทั้งที่เรายังอยู่ในห้องกับแฟนเหมือนเค้าไม่พอใจอะไรสักอย่างแต่ไม่บอกเรา เราไม่เคยมีปันหากะใครเงียบตลอด แบะแล้วเราก็กลับมาอยู่บ้านแฟนอีกครั้ง ทุกอย่างูเหมือนจะดีแต่กะต้องเสียใจเจ็บทั้งเป็นอีกครั้งแฟนเราไม่เคยเข้ทใจเราเลยทั้งที่บอกว่ามีอะไรให้บอกพอบอกกะว่าเราไร้สาระทำเป็นเฉยเราเครียดทุกวันได้แต่ทนพอวันนึ่งมาทะเลาะกันแม่เค้าเข้ามายุ้งคือถ้าเค้าไม่มากะไม่เป็นเรื่องใหญ่ค่ะเค้าด่าเราไล่เราอย่างหมาข้างถนนเราเจ็บมากค่ะ ทุกคืนมีแต่น้ำตาเค้าสนแต่โทรศัพท์ไม่สนใจเราเลยเราน้อยใจนะคะ ฝืนยิ้มไปวันๆทรมานมากค่ะ รักเค้ามากแต่กะอยากเดินออกมาได้แต่รอเวลารอใจเราแข็งแรงพอ วันนี้พี่ชายเค้ามาเรานิสั่นไปหมดเกลียดมากค่ะนางกะได้แต่สนพี่ชายกะลูกมัน คือไม่สนเราเลย เราไม่รู้ว่าตอนนี้รักหรือแค้นกันแน่ อยากเห็นบ้านเค้าพังจนแบบไม่เหลือไยดีแต่ใจกะสงสาร ยายเค้ากะได้แต่ด่าว่านินทาเราให้ขาวบ้านเค้ารู้เล่าลูกเล่าหลานมันคืออะไรคะ จะกินข้าวแต่ละทีกะิดตังเรียกร้องเอาคือเราตกงานเนาะกินไรกะคิดเงินนี่คือครอบครัวหรอคะ หรือว่าคนเห็นแก่เงิน เราบอกตรงๆเลยค่ะตอนนี้เราไม่โอเคมาก แต่เราทนทำไมไม่รู้เพราะรักหรือรอเอาคืน็ไม่รู้เลยค่ะ ทรมานเหลือเกินค่ะ เป็นแบบนี้ทั้งครอบครัวเค้ายกเว้นแต้น้าเค้าดีมากจนเราเกรงใจ
เคยเจอเรื่องแบบเราไหม? แล้วเราจะทำไงต่อไปถ้าใจไม่สู้พอ