สวัสดีค่ะทุกคน กระทู้นี้เป็นกระทู้อันแรกเลยค่ะ หากข้อความหรือเนื้อหาในบทความไม่ถูกใจใราต้องขอโทษ ณ ที่นี้ด้วยนะคะ
ชื่อหมวยนะคะ อายุ 22 ปี ตอนนี้กำลังเรียนอยู่ปี 4 สาขาโลจิสติกส์ และซัพพลายเชน และทำงานควบคู่ไปด้วย และได้มีโอกาสทำเซลล์โรงงาน
ซึ่งก่อนหน้านี้ก็ทำงานไปเรียนไปตลอดเลยทำงานพาร์ทไทม์ตามห้าง ขายขนมที่โรงเรียนบ้างทำแบบนี้ตั้งแต่อยู่ปวช.จนถึงปวส. ค่อนข้างหนักและเหนื่อยมากต้องรับผิดชอบหลายอย่าง ทั้งค่าใช้จ่ายทุกๆวัน ค่าเรียน ค่าหอ รู้สึกว่าตัวเองเป็นคนขยันมาก5555 แต่อีกหนึ่งความคิดก็แฝงว่าเราขยัน แต่ความคิดธุรกิจ หัวการค้าไม่ค่อยมีเลย ใช้ชีวิตแบบนี้มานานมากเลย ไม่ชอบเที่ยว ไม่ชอบออกงานสังคม ไม่ชอบโซเชี่ยว รู้สึกว่ามันเรื่องไร้สาระมากในตอนนั้น 555 พอตอนนี้คิดว่าตัวเองโง่มากเลย ใช้เวลาตั้งนานไปกับการทำงานเป็นพนักงาน บริการตามห้าง ไม่เปิดโลกภายนอกให้กับตัวเองเลย 555 สมน้ำหน้าตัวเองแปป
แต่นอกเหนือจากการที่ได้ทำงานหนักเรียนหนักแล้วนั้น สิ่งที่แย่กว่านั้นคือ ครอบครัว คือเราเกิดมาในครอบครัว และสภาพสังคมที่ไม่มีความอบอุ่นเลยอ่ะ
มันเหมือนใช้ชีวิตคนเดียว แต่ขอไม่บอกนะคะว่าครอบครัวไม่อบอุ่นยังไง แต่มันรู้สึกเศร้า หดหู่อ้างว้าง เสียใจ แต่พยายามคิดบวกตลอดเลยนะ เป็นคนร่าเริง ตลก สนุกสนานมาก
แต่พอถึงตอนนี้ชีวิตมันก็ไม่ได้แย่นะ ก็คิดว่าตัวเองโชคดี มีโอกาสมากกว่าคนอื่น แต่บางครั้งรู้สึกว่าตัวเองไม่มีกำลังใจเลย เราจะทำไปเพื่อใคร เราจะทำไปเพื่ออะไร แต่ลึกๆก็อยากพัฒนาตัวเองไปเรื่อยๆ อยากให้ตัวเองมีความสามารถ แต่ก็นี่แหละ ไม่มี Passion ไม่มีเป้าหมาย ไม่รู้จะเริ่มยังไง ใครมีแนวทาง
หรือวิธีแนะนำไหมคะ ตอนนี้ตัวเองคิดมากจนบางทีก็คิดว่าตัวเองเป็นโรคซึมเศร้า
ใครมีแนวทางดีดีช่วยแนะนำด้วยนะคะ ขอบคุณค่าาา
อยากมี Passion การทำงานและการใช้ชีวิต
ชื่อหมวยนะคะ อายุ 22 ปี ตอนนี้กำลังเรียนอยู่ปี 4 สาขาโลจิสติกส์ และซัพพลายเชน และทำงานควบคู่ไปด้วย และได้มีโอกาสทำเซลล์โรงงาน
ซึ่งก่อนหน้านี้ก็ทำงานไปเรียนไปตลอดเลยทำงานพาร์ทไทม์ตามห้าง ขายขนมที่โรงเรียนบ้างทำแบบนี้ตั้งแต่อยู่ปวช.จนถึงปวส. ค่อนข้างหนักและเหนื่อยมากต้องรับผิดชอบหลายอย่าง ทั้งค่าใช้จ่ายทุกๆวัน ค่าเรียน ค่าหอ รู้สึกว่าตัวเองเป็นคนขยันมาก5555 แต่อีกหนึ่งความคิดก็แฝงว่าเราขยัน แต่ความคิดธุรกิจ หัวการค้าไม่ค่อยมีเลย ใช้ชีวิตแบบนี้มานานมากเลย ไม่ชอบเที่ยว ไม่ชอบออกงานสังคม ไม่ชอบโซเชี่ยว รู้สึกว่ามันเรื่องไร้สาระมากในตอนนั้น 555 พอตอนนี้คิดว่าตัวเองโง่มากเลย ใช้เวลาตั้งนานไปกับการทำงานเป็นพนักงาน บริการตามห้าง ไม่เปิดโลกภายนอกให้กับตัวเองเลย 555 สมน้ำหน้าตัวเองแปป
แต่นอกเหนือจากการที่ได้ทำงานหนักเรียนหนักแล้วนั้น สิ่งที่แย่กว่านั้นคือ ครอบครัว คือเราเกิดมาในครอบครัว และสภาพสังคมที่ไม่มีความอบอุ่นเลยอ่ะ
มันเหมือนใช้ชีวิตคนเดียว แต่ขอไม่บอกนะคะว่าครอบครัวไม่อบอุ่นยังไง แต่มันรู้สึกเศร้า หดหู่อ้างว้าง เสียใจ แต่พยายามคิดบวกตลอดเลยนะ เป็นคนร่าเริง ตลก สนุกสนานมาก
แต่พอถึงตอนนี้ชีวิตมันก็ไม่ได้แย่นะ ก็คิดว่าตัวเองโชคดี มีโอกาสมากกว่าคนอื่น แต่บางครั้งรู้สึกว่าตัวเองไม่มีกำลังใจเลย เราจะทำไปเพื่อใคร เราจะทำไปเพื่ออะไร แต่ลึกๆก็อยากพัฒนาตัวเองไปเรื่อยๆ อยากให้ตัวเองมีความสามารถ แต่ก็นี่แหละ ไม่มี Passion ไม่มีเป้าหมาย ไม่รู้จะเริ่มยังไง ใครมีแนวทาง
หรือวิธีแนะนำไหมคะ ตอนนี้ตัวเองคิดมากจนบางทีก็คิดว่าตัวเองเป็นโรคซึมเศร้า
ใครมีแนวทางดีดีช่วยแนะนำด้วยนะคะ ขอบคุณค่าาา