ช่วยแต่งกลอนสุภาพทีค่ะ

ช่วยแต่งกลอนสุภาพ4บทหน่อยค่ะ มีคำบังคับดังนี้ รัชกาลที่สอง  สุนทรภู่. ครู. เกียรติคุณ. สดุดี. พระอภัย.  แผ่นดิน. สยาม. วรรณศิลป์

ต้องแต่งกลอนสุนทรภู่ส่งครูภายในเที่ยงนี้แล้ว พึ่งแต่งได้นิดเดียวเองค่ะ หัวข้อที่ครูให้คือ แต่งกลอนสุภาพ(กลอนแปด) ต้องแต่ง2บทมีคำบังคับ5คำ คือ ปราชญ์ อภิวันท์ ธำรง ภูมิปัญญา สร้างสรรค์ และครูได้ขึ้นตอน

ณ ฟากฟ้ามีหมู่ดาวที่อ่อนไหว เฝ้ากระพริบแสงไฟส่องสว่าง เฝ้ารอคอยใครจะเห็นแสงเบาบาง เฝ้าอ้างว้างเพียงกระพริบตลอดไป ณ แผ่นพื้นคนหนึ่งคนร้องเพลงโศก หมายโบยโบกอารมณ์แสนอ่อนไหว หมายทำนองปลอบถนอมประโลมใจ หม

คือครูให้แต่งกลอนสุภาพเรื่อง"ความทุกข์ยากของชาวนา" โดยกำหนดคำมา 6 คำ และแต่ง 6 บท คำ มีดังนี้ -กตัญญู พัฒนา เจริญ เขียว หนูได้แต่งไป ครึ่งบทเองค่ะ คือ อันความทุกข์ของชาวนานั้นมีมาก แสนลำ