สวัสดีค่ะเรื่องของเรายาวนิดนึงนะคะเราอยากให้ทุกคนเห็นในมุมของเราที่เป็นคนกลางกับแม่และแฟนของเราค่ะ เราอายุ21ปีส่วนแฟน31ปี คบกันมา3ปีเจอกันที่ร้านคาราโอเกะเป็นร้านของแม่เรา ส่วนเราก็เป็นเด็กเสริฟช่วยแม่เพราะเด็กไม่พอ เราตกหลุกรักความสม่ำเสมอของเขา/เขาไม่หล่อเลยนะคะ ครึ่งปีแรกเราขอให้เขาเลิกเหล้าเลิกบุหรี่เพราะไม่ชอบ(ส่วนตัวเราเองก็ไม่ได้กินเหล้าหรือสูบบุหรี่อยู่แล้ว)เขาก็เลิกให้ ตั้งแต่วันแรกที่ตกลงคบกันจนถึงวันนี้3ปีเขาไม่เคยเปลี่ยนไป เขาทำงานโรงงานเงินเดือน10,000บาท เขาให้เราหมดขอแค่เดือนละ2000ไว้จ่ายค่าห้องเช่า ส่วนค่ากินเขาก็ไปหาอาชีพเสริม ขับวินมั้งขายเหล้าหน้าร้านโต๊ะสนุ๊กบางวันคนที่โต๊ะเยอะเขาก็ได้ค่าดูแลจากเจ้าของโต๊ะ ยอมรับว่าช่วงแรกๆที่เขาให้เงินเราใช้หมดไม่ได้เก็บเลย ปีที่2เราเริ่มคิดได้เริ่มขายของออนไลน์บวกกับทำงานที่ร้านก็หาเงินส่งตัวเองเรียนได้(ตอนนี้อยู่มหาลัยปี3) เราให้เงินแม่เดือน3000 มีเยอะให้เยอะโดยเอาเงินของแฟนให้ เราก็บอกกับแม่ตรงๆเลยว่าเป็นเงินเขา เพราะอยากให้แม่เห็นความดีของเขา
ช่วงหลังรายได้ค่อนข้างดีเราเริ่มปิดรถเก๋งให้แม่ ซื้อรถกระบะมือสองให้แม่ด้วยเงินสด ซื้อที่ดิน52ตรว.ทำห้องแถว6ห้องด้านหน้าก็ทำเป็นร้านขายของชำให้แม่เพราะอยากให้แม่เลิกร้านแบบนี้สักทีแต่แกก็ไม่ยอมเลิก(ที่เล่าในส่วนนี้เพราะอยากให้ทุกคนรู้ว่า เราก็เป็นส่วนหนึ่งในการหาเงินเข้าบ้านมีเงินแฟนบ้างรวมอยู่แต่แม่ก็ยังคิดว่ามันน้อยนิดทั้งๆที่มันเป็นเงินเดือนของเขาทั้งเดือน) แฟนเราอายุ31ปีแต่ยังไม่มีอะไรเป็นของตัวเองสักอย่างแม้แต่รถมอไซค์ที่เขาขับเขาก็ให้เป็นชื่อเรา เพราะก่อนหน้านี้เขาอยูาคนเดียวไม่มีภาระอะไรเขาก็กินก็ใช้ไปวันๆ แต่ตอนนี้เขาทำงานหนักมาก เข้างาน8โมงเช้าต่อโอทีถึงเที่ยงคืน เงินเดือน12000-14000บาท เขาก็ให้เราทุกบาทเหมือนเดิม. ขอแค่ค่าบ้าน2000กับค่ากินค่าน้ำมันรถเดือนละ4000บาทเดือนไหนเหลือเขาก็เอากับเราแค่3000บาท เขาไม่เคยบ่นหรือขอเงินเราสักบาท ทุกคนคะเขาดีขนาดนี้จะให้เราทิ้งเขาได้ยังไง
เวลา3ปีเราผ่านการทะเลาะความไม่เข้าใจมาตั้งเท่าไหร่ เขาไม่ชอบที่เรานั่งกับลูกค้าแต่สุดท้ายเขาก็ยอมรับและพยายามเข้าใจ เขารู้ว่าแม่เราไม่ชอบเขา เขาก็พยายามทำดีแม่เราใช้ไปทำอะไรเขาก็ทำหมด กำแพงห้องแถวเราแฟนเราก็มาช่วย ทั้งๆที่เขาเลิกโอ8โมงเช้า.ช่วงสายๆเขาก็ตื่นมาช่วยทำ เราก็หวังให้แม่เห็นความดีตรงนี้ซึ่งแม่เราก็เห็นค่ะ เขายอมรับในความดีของแฟนเราแต่ก็บอกกับเราตรงๆว่าคงให้แต่งด้วยไม่ได้เพราะว่าจนและข้อเสียของแฟนเราอีกข้อหนึ่งคือเขาสัก สักขาทั้ง2ข้างตั้งแต่เท้าถึงหัวเข่าทั้งหน้าอกและเต็มแผ่นหลังมีช่วงคออีกนิดหน่อย ส่วนแขนไม่ได้สัก (แต่พอใส่ขายาวเสื้อเชิ้ตก็ไม่เห็นรอยสัก) นี่คือข้อเสียอีกข้อที่แม่รับไม่ได้แม่บอกว่าเราเองก็เรียนมาซะสูงทำศัลยกรรมมาก็หมดไปเกือบแสนจะได้คนที่เหมือนพวกนักเลงแบบนี้ไม่ได้ อีกอย่างเราสร้างมาขนาดนี้จะให้มาอยู่แบบสบายได้ไงเราเข้าใจแม่ทุกอย่างเราถึงไม่กล้าขัดขืนคำสั่งของแม่ คำพูดของแม่เราคือ.....
ก็คุยๆไปแบบนี้แหละเพราะแฟนเราใช้ง่าย ไม่อยากให้เราไปคบจริงจัง
เราก็เปิดอกคุยกับแฟนเราว่าแอบคบกันไปแบบนี้เขาโอเครมั้ย เรารักเขาแต่เราทิ้งแม่ไม่ได้ เราบอกเหตุผลกับเขาตรงๆว่าแม่ไม่ชอบเขาเพราะอะไรเขาเข้าใจและก็บอกว่าจะทำงานให้มากกว่านี้ เขากำลังจะซื้อบ้านให้เรา เขาขอโทษที่ยังจะต้องผ่อนแต่เขาจะพยายามให้มากกว่านี้อีก เราสงสารเขา เราอยากอยู่กับเขา อยากกอดเขาเวลาเขากลับมาจากที่ทำงานเหนื่อยๆ อยากให้กำลังใจเขาเวลาที่เขาอยู่ในห้องคนเดียวแต่เราก็ทิ้งแม่ของเราไปไม่ได้จริงๆ ทุกวันนี้เราทำได้แค่คุยกับผ่านมือถือ นานๆทีถึงจะได้เจอหน้ากัน เราควรจะทำยังไงดีคะ
แม่อยากได้ลูกเขยรวย แต่แฟนเราจน
ช่วงหลังรายได้ค่อนข้างดีเราเริ่มปิดรถเก๋งให้แม่ ซื้อรถกระบะมือสองให้แม่ด้วยเงินสด ซื้อที่ดิน52ตรว.ทำห้องแถว6ห้องด้านหน้าก็ทำเป็นร้านขายของชำให้แม่เพราะอยากให้แม่เลิกร้านแบบนี้สักทีแต่แกก็ไม่ยอมเลิก(ที่เล่าในส่วนนี้เพราะอยากให้ทุกคนรู้ว่า เราก็เป็นส่วนหนึ่งในการหาเงินเข้าบ้านมีเงินแฟนบ้างรวมอยู่แต่แม่ก็ยังคิดว่ามันน้อยนิดทั้งๆที่มันเป็นเงินเดือนของเขาทั้งเดือน) แฟนเราอายุ31ปีแต่ยังไม่มีอะไรเป็นของตัวเองสักอย่างแม้แต่รถมอไซค์ที่เขาขับเขาก็ให้เป็นชื่อเรา เพราะก่อนหน้านี้เขาอยูาคนเดียวไม่มีภาระอะไรเขาก็กินก็ใช้ไปวันๆ แต่ตอนนี้เขาทำงานหนักมาก เข้างาน8โมงเช้าต่อโอทีถึงเที่ยงคืน เงินเดือน12000-14000บาท เขาก็ให้เราทุกบาทเหมือนเดิม. ขอแค่ค่าบ้าน2000กับค่ากินค่าน้ำมันรถเดือนละ4000บาทเดือนไหนเหลือเขาก็เอากับเราแค่3000บาท เขาไม่เคยบ่นหรือขอเงินเราสักบาท ทุกคนคะเขาดีขนาดนี้จะให้เราทิ้งเขาได้ยังไง
เวลา3ปีเราผ่านการทะเลาะความไม่เข้าใจมาตั้งเท่าไหร่ เขาไม่ชอบที่เรานั่งกับลูกค้าแต่สุดท้ายเขาก็ยอมรับและพยายามเข้าใจ เขารู้ว่าแม่เราไม่ชอบเขา เขาก็พยายามทำดีแม่เราใช้ไปทำอะไรเขาก็ทำหมด กำแพงห้องแถวเราแฟนเราก็มาช่วย ทั้งๆที่เขาเลิกโอ8โมงเช้า.ช่วงสายๆเขาก็ตื่นมาช่วยทำ เราก็หวังให้แม่เห็นความดีตรงนี้ซึ่งแม่เราก็เห็นค่ะ เขายอมรับในความดีของแฟนเราแต่ก็บอกกับเราตรงๆว่าคงให้แต่งด้วยไม่ได้เพราะว่าจนและข้อเสียของแฟนเราอีกข้อหนึ่งคือเขาสัก สักขาทั้ง2ข้างตั้งแต่เท้าถึงหัวเข่าทั้งหน้าอกและเต็มแผ่นหลังมีช่วงคออีกนิดหน่อย ส่วนแขนไม่ได้สัก (แต่พอใส่ขายาวเสื้อเชิ้ตก็ไม่เห็นรอยสัก) นี่คือข้อเสียอีกข้อที่แม่รับไม่ได้แม่บอกว่าเราเองก็เรียนมาซะสูงทำศัลยกรรมมาก็หมดไปเกือบแสนจะได้คนที่เหมือนพวกนักเลงแบบนี้ไม่ได้ อีกอย่างเราสร้างมาขนาดนี้จะให้มาอยู่แบบสบายได้ไงเราเข้าใจแม่ทุกอย่างเราถึงไม่กล้าขัดขืนคำสั่งของแม่ คำพูดของแม่เราคือ.....
ก็คุยๆไปแบบนี้แหละเพราะแฟนเราใช้ง่าย ไม่อยากให้เราไปคบจริงจัง
เราก็เปิดอกคุยกับแฟนเราว่าแอบคบกันไปแบบนี้เขาโอเครมั้ย เรารักเขาแต่เราทิ้งแม่ไม่ได้ เราบอกเหตุผลกับเขาตรงๆว่าแม่ไม่ชอบเขาเพราะอะไรเขาเข้าใจและก็บอกว่าจะทำงานให้มากกว่านี้ เขากำลังจะซื้อบ้านให้เรา เขาขอโทษที่ยังจะต้องผ่อนแต่เขาจะพยายามให้มากกว่านี้อีก เราสงสารเขา เราอยากอยู่กับเขา อยากกอดเขาเวลาเขากลับมาจากที่ทำงานเหนื่อยๆ อยากให้กำลังใจเขาเวลาที่เขาอยู่ในห้องคนเดียวแต่เราก็ทิ้งแม่ของเราไปไม่ได้จริงๆ ทุกวันนี้เราทำได้แค่คุยกับผ่านมือถือ นานๆทีถึงจะได้เจอหน้ากัน เราควรจะทำยังไงดีคะ