สวัสดีค่ะ ขอเข้าเรื่องเลยนะคะ
เรื่องมีอยู่ว่าย้อนไปเราประมาณม.2 เราอยากหาคนคุย อยากได้คนคุย แต่ตอนนั้นเด็กอะเนอะ เห็นพี่ๆมีก็อยากมี เลยไปถามพี่ที่ทำงานห่างกัน2ปี พี่เขาเป็นเพศ3ค่ะ เลยสงสัยว่าทำไมพี่หาง่ายจัง เราก็เป็นเพศ3เหมือนเขาแต่หายากมากๆเลย พี่เขาเลยบอกรู้จักพันทิปไหม ตอนนั้นรู้จักพันทิปแค่ว่า เอาไว้เปิดอ่านหาข้อมูลและออก ไม่คิดว่าสามารถทำอะไรแบบนี้ได้ เช่นตั้งคำถาม อะไรบลาๆ จากนั้นพี่เขาก็สอนเราค่ะ เล่นครั้งแรกม.2เลย กระทู้แรกก็มีคนเข้ามานะคะ แต่คนเดียวเราเลยขอแลกไลน์ไป จนเขาทักไลน์มา เราก็ชวนคุยไปตามประสาเด็กน้อย ชื่ออะไร อยู่ที่ไหน อายุเท่าไหร่ บลาๆ แต่เราก็คุยกันมาสักพักได้ แต่ขอบอกเลยนะคะว่าเราเป็นคนที่ไม่ชอบคุยกับคนแปลกๆเช่นไม่เปิดเผยตัวตน แค่2วันก็เทเขาแล้ว แต่กับคนนี้ที่สามารถคุยกันมาสักพักได้ ก็เพราะเขาสร้างบรรยากาศเพิ่มความสนิทโดยการกวน👣ค่ะ เราก็คุยกันมาเรื่อยๆจนเขาเริ่มเป็นส่วนนึงของเราไปแล้ว แต่เขาเป็นผญ นะคะ เราก็เป็น ผญ เหตุผลที่คุยกันนานก็คงเป็นเพราะว่าเรามีอะไรเราบอกเขาตลอด ทั้งวันเราเจออะไรมาบ้าง เราเล่าให้เขาฟังทุกอย่าง เรารักใคร ยังไง เขารู้หมด เรามีอะไรก็เล่าให้เขาฟังหมดเปลือกเลย แต่เขาไม่เคยเล่าอะไรให้เราฟังเลยค่ะ เรารู้จักแค่ที่เราถามไปแต่ตอนแรก จนนานวันขึ้นเรื่อย4เดือน เราก็ถามเขา เปิดเผยตัวตนได้ไหม อยากรู้จักมากกว่านี้ แต่เขาก็ให้เหตุผลที่ว่า อยากเปิดเดี๋ยวเปิดเอง มันก็ทำให้เราไม่กล้าที่จะถามเขาอีก จนกระทั้ง10เดือน นางบอกว่า นางจะรับปริญญานะ รับเดือนเกิดเราพอดีเลย แต่เรารับหลังไปอีก4วัน เราก็รอค่ะ จนเราไปดูไลฟ์งานรับปริญญาเขา แต่สุดท้ายเรื่องก็แดง คณะที่เราเรียน สาขาที่เขาเรียน มันไม่มีชื่อเขาค่ะ เห้ยย อิหยังวะ ตอนนั้นโกรธมาก แต่ก็ยังติดต่อไม่ได้ เขาเหนื่อยก็ปล่อยให้พัก แต่เราโกรธ เราเกลียดคนโกหกที่สุด เกลียดมากๆ จนเช้าวันถัดมา เราก็ไลน์ไปจนเขาตื่น เราใส่รัวๆเลยว่าทำไมต้องโกหกอะ แค่ชื่อยังโกหกกันเลย แล้วชื่อเล่นที่เรียกมาตลอดวะ โกหกด้วยไหม ที่ผ่านมาเราไว้ใจตลอด แต่ทำไมต้องโกหก ไม่อยากให้รู้ก็บอกตรงๆดิ นางก็บอกเพราะเราเป็นคนที่ชอบอยากรู้อยากเห็นไง พี่เลยต้องโกหก....นี่หรอเหตุผล เราผิดหรอที่อยากรู้ว่าคนที่เราคุยด้วยเป็นใคร
จากนั้นเราก็เริ่มทะเลาะกันค่ะ แต่พี่น้องนะ555 เราบอกตรงๆว่าเราหมดความเชื่อใจ ความเชื่อใจน้อยลงทุกที เราเลยบอกเขาวันขึ้นปีใหม่บอกว่า ห่างกันดีไหม เผื่ออะไรจะดีขึ้น เขาบอกเขาร้องไห้ค่ะ เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เราขอห่าง ตลอดเวลาที่ผ่านมาเราคุยกันตลอดทุกนาที เขาบอกว่าเขาทำใจไม่ได้ ที่ต้องห่าง มันผูกพันไปแล้ว สุดท้ายก็ใจอ่อน กลับมาคุยกัน แต่เขา...ก็ยังเป็นคนเดียวที่รู้เรื่องเราทุกอย่างและทั้งหมด คนในครอบครัวยังไม่รู้เลย เรามีไรเราบอกเขาทุกอย่าง เราเลือกที่จะร้องไห้กับเขา เราเลือกที่จะปรึกษาเขาเวลาเราป่วย เขาเป็นคนเดียวจริงๆ แต่เรื่องมันก็เดินทางมา1ปี3เดือน จนมันทำให้เราทะเลาะกันอีก แต่คราวนี้ทะเลาะหนักมาก เราด่าเขา เราเป็นคนปากหมา จนมันทำให้เขาบล็อคไลน์เราไปเลย ขอบอกนะคะว่าตลอดเวลาที่ผ่านคุยไลน์อย่างเดียว ไม่เคยได้ยินเสียง ไม่เคยเห็นหน้า ไม่เคยอะไรสักอย่าง หลังจากที่ทะเลาะกัน เราก็ส่งไลน์ไปง้อเขา หลายข้อความอยู่ค่ะ แต่เขาไม่เปิดอ่านเลย เราเหนื่อยมาก เราท้อมากตอนนั้น เราร้องไห้ทุกคืน ที่ไม่มีเขา ความรู้สึกตอนนั้นโคตรพังเลย เรารอจนเวลามันผ่านไปนานมาก จนทำให้เราได้ทักไปหารุ่นพี่คนนึงที่เรียนสาขาเดียวกัน คณะเดียวกัน ชื่อนี่ ถามเขาพี่คะมีคนชื่อนี้ไหม คำตอบก็คือ ไม่มีนะคะน้อง สาขาพี่ไม่มีคนชื่อนี้ แค่มีอีกคนชื่อคล้าย เราเลยขอเฟสมา เราทักไปเลยค่ะ ประหนึ่งว่าเขาคนนี้แหล่ะใช่แน่ๆ ใส่ข้อความหาพี่คนนั้น และใส่ข้อความไปว่า ถ้าเป็นพี่เขาจริง กลับมาได้ไหม กลับมาในวันเกิดหนูนะ จากนั้นเราก็ไม่ทักไปอีกเลย จนมันทำให้เริ่มลืมได้แล้ว จนเรามีแฟนคนแรก พอมาถึงวันเกิด เราตัดสินใจแอดเขาไปในเกมค่ะ เราจำชื่อเกมเขาได้ รอสักพัก นางรับค่ะ เห้ยย แกจะไม่ให้ฉันคิดว่าคนนั้นกับในไลน์คือคนเดียวกันได้ยังไง!!! เราก็ไม่ได้หวั่นไหวตัวไปมาก กลัวนางไหวตัว เราก็บอกว่าวันนี้วันเกิดหนูนะ ขอโทษนะสำหรับเรื่องวันนั้น โกรธอยู่ไหม เขาบอกโกรธ!! แต่มันก็6เดือนแล้วเริ่มเบาแล้ว แต่เราคาใจตรงที่ว่าถ้าวันเกิดกลับมาได้ไหมบอกคนนั้นที่เสี่ยงทักไป แต่
ดันกลับมา เราเลยแกล้งค่ะ บอกว่าหนูชอบคนนึงอะ ทำไงดี นางถามใครหรอ เราก็บอกว่าเรียนคณะเดียวกับพี่เลย ชื่อ...(คนนั้นเลยค่ะ) นางก็เงียบ สักพักก็ตอบมา มีแฟนแล้วไม่ควรชอบคนอื่นนะ...อ่าโอเคไม่ได้ชอบจริงๆไหมหล่ะกูหลอก!! จากนั้นเราก็มีโอกาสได้คุยกันบ้าง ช่วงเวลาที่ออนเกมตรงกันเท่านั้น ต้องภาวนาเท่านั้น
แต่ออนไม่ตรงก็อดคุย ส่งข้อความคาไว้ก็ไม่ได้ ขอไลน์นางก็บอกว่าไม่ได้เล่นแล้ว อะจ้า จะเชื่อ🙄 จนปัจจุบันมันทำให้เราปลงแล้วว่า ไม่ตื้อแล้ว จะปิดไปนานแค่ไหนก็เชิญ ตามความสบายใจเธอเลย ฉันไม่อยากรู้แล้ว วันไหนอยากให้รู้ก็บอกนะ😂
เราเริ่มคุยกัน 270361-ปัจจุบัน(แล้วแต่ดวง)
คำนวณเอานะคะ
แล้วคุณหล่ะ เคยคุยกับบุคคลปริศนาไหม ลองมาเม้าส์กันดูนะคะ
บุคคลปริศนา💛
เรื่องมีอยู่ว่าย้อนไปเราประมาณม.2 เราอยากหาคนคุย อยากได้คนคุย แต่ตอนนั้นเด็กอะเนอะ เห็นพี่ๆมีก็อยากมี เลยไปถามพี่ที่ทำงานห่างกัน2ปี พี่เขาเป็นเพศ3ค่ะ เลยสงสัยว่าทำไมพี่หาง่ายจัง เราก็เป็นเพศ3เหมือนเขาแต่หายากมากๆเลย พี่เขาเลยบอกรู้จักพันทิปไหม ตอนนั้นรู้จักพันทิปแค่ว่า เอาไว้เปิดอ่านหาข้อมูลและออก ไม่คิดว่าสามารถทำอะไรแบบนี้ได้ เช่นตั้งคำถาม อะไรบลาๆ จากนั้นพี่เขาก็สอนเราค่ะ เล่นครั้งแรกม.2เลย กระทู้แรกก็มีคนเข้ามานะคะ แต่คนเดียวเราเลยขอแลกไลน์ไป จนเขาทักไลน์มา เราก็ชวนคุยไปตามประสาเด็กน้อย ชื่ออะไร อยู่ที่ไหน อายุเท่าไหร่ บลาๆ แต่เราก็คุยกันมาสักพักได้ แต่ขอบอกเลยนะคะว่าเราเป็นคนที่ไม่ชอบคุยกับคนแปลกๆเช่นไม่เปิดเผยตัวตน แค่2วันก็เทเขาแล้ว แต่กับคนนี้ที่สามารถคุยกันมาสักพักได้ ก็เพราะเขาสร้างบรรยากาศเพิ่มความสนิทโดยการกวน👣ค่ะ เราก็คุยกันมาเรื่อยๆจนเขาเริ่มเป็นส่วนนึงของเราไปแล้ว แต่เขาเป็นผญ นะคะ เราก็เป็น ผญ เหตุผลที่คุยกันนานก็คงเป็นเพราะว่าเรามีอะไรเราบอกเขาตลอด ทั้งวันเราเจออะไรมาบ้าง เราเล่าให้เขาฟังทุกอย่าง เรารักใคร ยังไง เขารู้หมด เรามีอะไรก็เล่าให้เขาฟังหมดเปลือกเลย แต่เขาไม่เคยเล่าอะไรให้เราฟังเลยค่ะ เรารู้จักแค่ที่เราถามไปแต่ตอนแรก จนนานวันขึ้นเรื่อย4เดือน เราก็ถามเขา เปิดเผยตัวตนได้ไหม อยากรู้จักมากกว่านี้ แต่เขาก็ให้เหตุผลที่ว่า อยากเปิดเดี๋ยวเปิดเอง มันก็ทำให้เราไม่กล้าที่จะถามเขาอีก จนกระทั้ง10เดือน นางบอกว่า นางจะรับปริญญานะ รับเดือนเกิดเราพอดีเลย แต่เรารับหลังไปอีก4วัน เราก็รอค่ะ จนเราไปดูไลฟ์งานรับปริญญาเขา แต่สุดท้ายเรื่องก็แดง คณะที่เราเรียน สาขาที่เขาเรียน มันไม่มีชื่อเขาค่ะ เห้ยย อิหยังวะ ตอนนั้นโกรธมาก แต่ก็ยังติดต่อไม่ได้ เขาเหนื่อยก็ปล่อยให้พัก แต่เราโกรธ เราเกลียดคนโกหกที่สุด เกลียดมากๆ จนเช้าวันถัดมา เราก็ไลน์ไปจนเขาตื่น เราใส่รัวๆเลยว่าทำไมต้องโกหกอะ แค่ชื่อยังโกหกกันเลย แล้วชื่อเล่นที่เรียกมาตลอดวะ โกหกด้วยไหม ที่ผ่านมาเราไว้ใจตลอด แต่ทำไมต้องโกหก ไม่อยากให้รู้ก็บอกตรงๆดิ นางก็บอกเพราะเราเป็นคนที่ชอบอยากรู้อยากเห็นไง พี่เลยต้องโกหก....นี่หรอเหตุผล เราผิดหรอที่อยากรู้ว่าคนที่เราคุยด้วยเป็นใคร
จากนั้นเราก็เริ่มทะเลาะกันค่ะ แต่พี่น้องนะ555 เราบอกตรงๆว่าเราหมดความเชื่อใจ ความเชื่อใจน้อยลงทุกที เราเลยบอกเขาวันขึ้นปีใหม่บอกว่า ห่างกันดีไหม เผื่ออะไรจะดีขึ้น เขาบอกเขาร้องไห้ค่ะ เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เราขอห่าง ตลอดเวลาที่ผ่านมาเราคุยกันตลอดทุกนาที เขาบอกว่าเขาทำใจไม่ได้ ที่ต้องห่าง มันผูกพันไปแล้ว สุดท้ายก็ใจอ่อน กลับมาคุยกัน แต่เขา...ก็ยังเป็นคนเดียวที่รู้เรื่องเราทุกอย่างและทั้งหมด คนในครอบครัวยังไม่รู้เลย เรามีไรเราบอกเขาทุกอย่าง เราเลือกที่จะร้องไห้กับเขา เราเลือกที่จะปรึกษาเขาเวลาเราป่วย เขาเป็นคนเดียวจริงๆ แต่เรื่องมันก็เดินทางมา1ปี3เดือน จนมันทำให้เราทะเลาะกันอีก แต่คราวนี้ทะเลาะหนักมาก เราด่าเขา เราเป็นคนปากหมา จนมันทำให้เขาบล็อคไลน์เราไปเลย ขอบอกนะคะว่าตลอดเวลาที่ผ่านคุยไลน์อย่างเดียว ไม่เคยได้ยินเสียง ไม่เคยเห็นหน้า ไม่เคยอะไรสักอย่าง หลังจากที่ทะเลาะกัน เราก็ส่งไลน์ไปง้อเขา หลายข้อความอยู่ค่ะ แต่เขาไม่เปิดอ่านเลย เราเหนื่อยมาก เราท้อมากตอนนั้น เราร้องไห้ทุกคืน ที่ไม่มีเขา ความรู้สึกตอนนั้นโคตรพังเลย เรารอจนเวลามันผ่านไปนานมาก จนทำให้เราได้ทักไปหารุ่นพี่คนนึงที่เรียนสาขาเดียวกัน คณะเดียวกัน ชื่อนี่ ถามเขาพี่คะมีคนชื่อนี้ไหม คำตอบก็คือ ไม่มีนะคะน้อง สาขาพี่ไม่มีคนชื่อนี้ แค่มีอีกคนชื่อคล้าย เราเลยขอเฟสมา เราทักไปเลยค่ะ ประหนึ่งว่าเขาคนนี้แหล่ะใช่แน่ๆ ใส่ข้อความหาพี่คนนั้น และใส่ข้อความไปว่า ถ้าเป็นพี่เขาจริง กลับมาได้ไหม กลับมาในวันเกิดหนูนะ จากนั้นเราก็ไม่ทักไปอีกเลย จนมันทำให้เริ่มลืมได้แล้ว จนเรามีแฟนคนแรก พอมาถึงวันเกิด เราตัดสินใจแอดเขาไปในเกมค่ะ เราจำชื่อเกมเขาได้ รอสักพัก นางรับค่ะ เห้ยย แกจะไม่ให้ฉันคิดว่าคนนั้นกับในไลน์คือคนเดียวกันได้ยังไง!!! เราก็ไม่ได้หวั่นไหวตัวไปมาก กลัวนางไหวตัว เราก็บอกว่าวันนี้วันเกิดหนูนะ ขอโทษนะสำหรับเรื่องวันนั้น โกรธอยู่ไหม เขาบอกโกรธ!! แต่มันก็6เดือนแล้วเริ่มเบาแล้ว แต่เราคาใจตรงที่ว่าถ้าวันเกิดกลับมาได้ไหมบอกคนนั้นที่เสี่ยงทักไป แต่
แต่ออนไม่ตรงก็อดคุย ส่งข้อความคาไว้ก็ไม่ได้ ขอไลน์นางก็บอกว่าไม่ได้เล่นแล้ว อะจ้า จะเชื่อ🙄 จนปัจจุบันมันทำให้เราปลงแล้วว่า ไม่ตื้อแล้ว จะปิดไปนานแค่ไหนก็เชิญ ตามความสบายใจเธอเลย ฉันไม่อยากรู้แล้ว วันไหนอยากให้รู้ก็บอกนะ😂
เราเริ่มคุยกัน 270361-ปัจจุบัน(แล้วแต่ดวง)
คำนวณเอานะคะ
แล้วคุณหล่ะ เคยคุยกับบุคคลปริศนาไหม ลองมาเม้าส์กันดูนะคะ