เริ่มต้นเลยตอนนี้กำลังเรียนสายอาชีพวิทยลัยที่นึง ตั้งใจอยากจะเรียนสาขานี้มากๆคือสาขาสถาปัตยกรรม คิดไว้แล้วว่ายังไงงานต้องเยอะแน่ๆอันนี้ไม่ใช่ประเด็นเลยค่ะ ตอนแรกที่เข้าไปเรียนรุ่นพี่ก็ให้จับสายรหัส ก็ปกติ พอหลายวันต่อมาเขามีการนัดนอกรอบมากขึ้น นัดในเวลาเรียนบ้าง ก่อนกลับบ้านบ้าง ซึ่งเวลาทำงานก็จะไม่มีอยู่แล้ว ต้องมานั่งตามเขานัดอีก พอมารู้อีกทีเราต้องเข้าระบบของเขา ซึ่งตอนแรกงงมากว่าระบบคืออะไร คงไม่มีอะไรหรอกมั้ง พออีกวันนึงเขาก็นัดตามเคย แต่มีรุ่นพี่ปีอื่นๆมาด้วยบ้างก็จบไปแล้วบ้างยังเรียนอยู่ พอเขาเข้ามาในห้องกันมันทำให้บรรยากาศอึดอัดมากๆ เขาให้แนะนำตัวด้วยเสียงดัง ๆ ดังมากๆจริงๆ เราเองเป็นคนที่ไม่ชอบคนเสียงดัง ไม่ชอบเสียงกรี๊ด เสียงตะคอกถ้าได้ยินเราจะลนมากๆทำอะไรไม่ถูก โดนทำโทษทั้งๆที่มันเป็นเรื่องไร้สาระมากๆ หมอบ นั่งเก้าอี้ ลุกนั่ง100ยก โดนด่าบ้าง เราเองร่างกายไม่ได้แข็งแรงเลย เราต้องทำแบบนี้จนกว่าจะเข้าระบบของเขาได้ คิดว่าคงจะจบแล้วก็ตัวใครตัวมัน จริงๆนี่ไม่ใช่เลยถ้าขึ้นปี2ก็โดนแบบนี้อีก ซึ่งเราบอกไปว่าไม่เอาระบบ เขาก็ด่านู้นนี่นั่นจนเราร้องไห้ เราแค่ไม่เอาระบบเพราะภาระหน้าที่หลายๆอย่าง แล้วอีกเรื่องนึงคือครูที่นั่นไม่โอเครมากๆเลยค่ะ ชอบบูลลี่เด็กด้วยคำพูดบ้าง ร่างกายบ้าง ลวนลามเราบ้าง เวลากลับบ้านมาก็ร้องไห้ตลอดเป็นแบบนี้ตั้งแต่เปิดเทอมจนถึงตอนนี้ค่ะ ไม่กล้าบอกพ่อด้วย บอกแต่แม่ แม่ก็ไม่ได้อะไรเพราะเขาคิดว่าคงเรียนแบบม.ปลาย ไม่ห่วง อะไร จนตอนนี้เราอยู่ในสภาวะที่ไม่อยากไปวิทลัยเลยค่ะ เวลาไปเราก็จะมีอาการระแวงบ้าง กลัวบ้าง ใจเต้นเร็วบ้าง บางครั้งถึงกับร้องไห้ก็มี อยากย้ายไปเรียนสายสามัญแล้วอ่ะค่ะเพราะรู้ว่ายังไงมันก็จะดีมากกว่านี้แน่ๆ อีกอย่างวิทลัยก็ไกลบ้านมากๆไปกลับใช้เวลาชั่วโมงถึงสองชั่วโมง บางครั้งรถติดก็สามชั่วโมง ใครมีคำแนะนำพูดกับพ่อปม่บ้างคะ เราไม่มีความกล้าเลย
อยากเรียนสามัญทำยังไงดีคะ?