แด่นักวิชาการเรื่องสัจจะ...สายชล

       นักวิชาการท่านพยายามนิยาม และจัดรูปทุกสิ่ง แม้กระทั่ง " สัจจะ " ซึ่งข้าพเจ้าขอใช้แทนคำว่าเต๋า,พระเจ้า,ธรรม เพราะคนเราไปยึดติดความหมายมันมากเกินไปแล้ว ยิ่งท่านพยายามทำเช่นนั้นมันกลับให้ผลตรงกันข้าม คือท่านจะไม่มีวันเข้าใจมันตลอดกาล

       ท่านทำเหมือนดั่งว่าท่านนั่งมองอาหารที่อยู่ตรงหน้าแล้วมัวแต่นั่งมโนนึกคิดไปเองว่ารสชาติมันควรเป็นอย่างไร ซึ่งง่ายกว่านั้นมาก ถ้าท่านจะกินมันเข้าไปแล้วรับรู้ด้วยตัวแลหัวใจของท่านเอง 

       ขอร้องท่านเถิด...เอาเหตุผลของท่าน การถกเถียงดุจราวกับว่าท่านเป็นผู้กุมความรู้ทุกสิ่งอันแล้วสร้างหลักการมากมายครอบครองอิสระเสรีภาพของผู้อื่น อัตตาของท่าน แลปริญญาที่ท่านอุสาหะเล่าเรียนด้วยหยาดเหงื่อแรงกาย ปลดเปลื้องมันทิ้งไปเถิด
 
       เมื่อท่านกลับสู่สภาวะ "ดุจเด็กแรกเกิด" ที่ท่านยังไม่รู้มายาคติใดๆในสังคมที่พยายามยัดเยียดแก่ท่าน ท่านกลับมาสู่ความเป็นมนุษย์ที่แท้ โดยมองดูตัวท่านเองด้วย "แววตาอันใสซื่อบริสุทธ์"

        สิ่งที่เป็นสัจจะ นั้นเป็นสิ่งเรียบง่ายอย่างที่สุด มันไม่สามารถให้หลักการใดๆได้ ไม่สามารถให้นิยามมันได้ แต่ท่านก็กลับเข้าใจในทุกๆสิ่ง เป็นสิ่งเดียวกันกับทุกสิ่ง ท่านไม่มีจุดหมายใดๆ ราวกับน้ำที่ไหลไปอย่างไม่มีสิ้นสุด ผสมผสานแลกลมกลืนอย่างยิ่ง

        ระบบของสังคมมนุษย์ที่วางไว้อย่างซับซ้อน มายาคติมากมายซ้อนทับกัน จนมนุษย์สูญเสียความเป็นมนุษย์ที่แท้...แต่สัจจะที่จริงแท้คือ สิ่งเรียบง่ายอย่างยิ่ง


       
แสดงความคิดเห็น
Preview
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ  ปรัชญา ศาสนา บทความ ความเรียง นักเขียน
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่