สวัสดีครับ ผมจะมาแชร์ประสบการณ์ของผมเองนะครับ ที่ผมรู้สึกเสียใจและเจ็บปวดใจมากๆเลยครับ พอนึกถึงทีไรผมก็ แทบจะร้องไห้ออกมาเลยครับ เรื่องมีอยู่ว่า เมื่อก่อนผมใช้โทรศัพท์มือถือ ยี่ห้อนึง แรม3 สแนบ 430 ซึ่งสำหรับผมแล้ว มันเป็นมือถือที่ อ่อนหัดนักเลยล่ะครับ555555 แล้วผมใช้มือถือนี้เล่นเกมนึง เกมที่ทำให้ผมรู้จักเพื่อนมากมายเลยล่ะครับ โดยปกติแล้วผมไม่มีเพื่อนน่ะครับ ผมชอบเก็บตัวเงียบๆ อยู่ในห้องก็ เงียบๆหลังห้องคนเดียว จนมาเจอเกมนี้ที่ทำให้ผมมีเพื่อนมากมายเลย จนสนิทกับเพื่อนหลายๆคนมากๆครับ จนน้าผมมาเห็นผมเล่นเกม ซึ่งเขามองมา
ผมเล่นได้ยังไงเกมก็แลค แบบแลคมากๆ เขาเลยสงสารผม เลยจะซื้อโทรศัพท์มือถือให้ แต่มีข้อแม้ว่า ต้องตั้งใจเรียน และห้ามโดดงาน(ผมเรียนทวิภาคีนะครับ เรียน3เดือนฝึกงาน3เดือน)ผมเลยตอบตกลงไปครับ
(โทรศัพท์ที่ผมได้คือของแบรนดังครับ แรม8 สแนบ855+ คือสุดจริงๆ)
แล้วพอผ่านไปสัก3เดือน นิสัยผมก็เริ่มกลับมาครับ โดดงาน โดดเรียน นั่งเล่นเกมอยู่บ้าน จนถึงจุดนึงที่ ทางที่ทำงานโทรมาบอกว่า ไม่เอาเราแล้วนะ แล้วก็ไล่ผมออกจากที่ทำงาน จนเรื่องไปถึงหูของน้าผมครับ น้าผมก็โทรมาพูดคุยกับผมสั่งสอนผม และก็ให้โอกาสกับผมอีกครั้งครับ ผมก็ดีใจและขอบคุณน้าเขาไปครับ ทางโรงเรียนผมก็จัดหาร้านให้ผมลงใหม่ครับ เพราะยังต้องเก็บชม.เวลาฝึกงานอยู่ครับ จนผมได้ร้านใหม่ลงครับ ร้านใหม่ซึ่งตรวจสอบถามข้อมูลจากร้านเก่าของผมนะครับ มีพฤติกรรมที่ไม่ดี คือ ขาดงาน มาสาย เชื่องช้า เขาเลยเล็งผมเป็นพิเศษครับ แต่ผมก็ไม่เคยขาดงานเลยนะครับ จนมีอยู่วันนึง เพื่อนในเกมผมทักมาครับ ว่า "เห้ยๆบ้านเราโดนแล้ว" (ทุกคนคงจะรู้แล้วใช่มั้ยครับเกมอะไร555555)
ผมเลยตัดสินใจขาดงานเลยครับโดยที่ไม้แจ้งที่ร้านให้รู้ แล้วผมก็นั่งเล่นเกมสักพักครับ จนแม่ผมโทรมาบอกว่า ทางร้านเขาไม่เอาแล้วนะ เท่านั้นล่ะครับ หน้าผมเสียเลยครับ "อะไรกันขาดงานแค่วันเดียวเอง" แม่ผมเลยโทรบอกให้น้ารู้ครับ เท่านั้นล่ะครับ น้าผมรู้เรื่อง เลยโทรมาสั่งสอนผมอีก แต่ครั้งนี้ไม่ธรรมดาครับ เขาบอกประโยคนึงกับผมว่า "รู้สึกผิดสำนึกผิดมันก็ดี แต่ใครเขาจะให้โอกาสได้หลายๆหน แค่รับกรรมในสิ่งที่ตัวเองทำไปก็พอ ของอ่ะเดี๋ยวก็หาใหม่ได้ เดี๋ยวก็รู้ว่าโตไปมันจะไม่สำคัญเลย ของพวกนี้" ผมรู้เลยครับว่า โทรศัพท์เครื่องนี้จะไม่อยู่กับผมแล้ว แล้วผมตัดคลิปวิดีโอ ลงยูทูปไว้ในเครื่องก็มีครับ อัพลงยูทูปไว้ก็มีอยู่ครับ แต่เสียดายจังเลยครับ ผมเสียโทรศัพท์เครื่องนี้ไปในวันรุ่งขึ้นครับ น้าผมมารับโทรศัพท์คืนครับ ผมเสียใจมากครับ ทุกวันนี้ผมยังจำเป็นบทเรียนอยู่ทุกวันครับ จริงๆมีเหตุการณ์ที่ผมยังไม่ได้เล่า ตอนมีโทรศัพท์เครื่องเยอะแยะเลยครับ ความทรงจำเกี่ยวโทรศัพท์เครื่องนี้ของผมเยอะมากครับ ถ่ายรูปและวิดีโอ มีความสุขมากครับ แต่ผมกลับทำผิดพลาดไปครับ ปัจจุบันผมก็เลิกเล่นเกมทุกอย่างเลยครับ ทำใจยอมรับไม่ได้ครับ เพื่อนในเกมก็ตัดขาดอย่างสิ้นเชิงเลย กลับมาอยู่คนเดียวเหมือนก่อนครับ แต่ผมก็โตขึ้นนะครับคิดได้แล้ว555555
แต่แค่ยังทำใจไม่ได้ แต่มีอยู่ช่วงนึงครับ ผมเกือบจะได้แข่งขันเกมfreefire แบบออนไลน์แล้วครับ แล้วก็ PUBG M ครับ เสียใจมากที่พลาดโอกาสตรงนี้ไป เพราะเสียโทรศัพท์เครื่องนั้นไปก่อน5555 เลยมาแชร์ประสบการณ์ ผิดพลาดในชีวิตให้อ่านกันครับ
====================
ก็จบไปแล้วนะครับ ผมอาจเล่าเรื่องราวไม่เก่ง มีติดๆขัดๆบ้าง ขอโทษครับ มันคือเรื่องแรกที่ผมเล่าจริงๆ มันติดอยู่ที่อกผมมานานมาก หวังว่าถ้าเล่าไปแล้วผมจะเอามันออกได้นะครับ ก็มีเท่านี้ล่ะครับ สวัสดีครับ
ได้โทรศัพท์ที่ดีที่สุดในชีวิต!? แต่กลับเสียมันไปอย่างน่าเศร้า!
ผมเล่นได้ยังไงเกมก็แลค แบบแลคมากๆ เขาเลยสงสารผม เลยจะซื้อโทรศัพท์มือถือให้ แต่มีข้อแม้ว่า ต้องตั้งใจเรียน และห้ามโดดงาน(ผมเรียนทวิภาคีนะครับ เรียน3เดือนฝึกงาน3เดือน)ผมเลยตอบตกลงไปครับ
(โทรศัพท์ที่ผมได้คือของแบรนดังครับ แรม8 สแนบ855+ คือสุดจริงๆ)
แล้วพอผ่านไปสัก3เดือน นิสัยผมก็เริ่มกลับมาครับ โดดงาน โดดเรียน นั่งเล่นเกมอยู่บ้าน จนถึงจุดนึงที่ ทางที่ทำงานโทรมาบอกว่า ไม่เอาเราแล้วนะ แล้วก็ไล่ผมออกจากที่ทำงาน จนเรื่องไปถึงหูของน้าผมครับ น้าผมก็โทรมาพูดคุยกับผมสั่งสอนผม และก็ให้โอกาสกับผมอีกครั้งครับ ผมก็ดีใจและขอบคุณน้าเขาไปครับ ทางโรงเรียนผมก็จัดหาร้านให้ผมลงใหม่ครับ เพราะยังต้องเก็บชม.เวลาฝึกงานอยู่ครับ จนผมได้ร้านใหม่ลงครับ ร้านใหม่ซึ่งตรวจสอบถามข้อมูลจากร้านเก่าของผมนะครับ มีพฤติกรรมที่ไม่ดี คือ ขาดงาน มาสาย เชื่องช้า เขาเลยเล็งผมเป็นพิเศษครับ แต่ผมก็ไม่เคยขาดงานเลยนะครับ จนมีอยู่วันนึง เพื่อนในเกมผมทักมาครับ ว่า "เห้ยๆบ้านเราโดนแล้ว" (ทุกคนคงจะรู้แล้วใช่มั้ยครับเกมอะไร555555)
ผมเลยตัดสินใจขาดงานเลยครับโดยที่ไม้แจ้งที่ร้านให้รู้ แล้วผมก็นั่งเล่นเกมสักพักครับ จนแม่ผมโทรมาบอกว่า ทางร้านเขาไม่เอาแล้วนะ เท่านั้นล่ะครับ หน้าผมเสียเลยครับ "อะไรกันขาดงานแค่วันเดียวเอง" แม่ผมเลยโทรบอกให้น้ารู้ครับ เท่านั้นล่ะครับ น้าผมรู้เรื่อง เลยโทรมาสั่งสอนผมอีก แต่ครั้งนี้ไม่ธรรมดาครับ เขาบอกประโยคนึงกับผมว่า "รู้สึกผิดสำนึกผิดมันก็ดี แต่ใครเขาจะให้โอกาสได้หลายๆหน แค่รับกรรมในสิ่งที่ตัวเองทำไปก็พอ ของอ่ะเดี๋ยวก็หาใหม่ได้ เดี๋ยวก็รู้ว่าโตไปมันจะไม่สำคัญเลย ของพวกนี้" ผมรู้เลยครับว่า โทรศัพท์เครื่องนี้จะไม่อยู่กับผมแล้ว แล้วผมตัดคลิปวิดีโอ ลงยูทูปไว้ในเครื่องก็มีครับ อัพลงยูทูปไว้ก็มีอยู่ครับ แต่เสียดายจังเลยครับ ผมเสียโทรศัพท์เครื่องนี้ไปในวันรุ่งขึ้นครับ น้าผมมารับโทรศัพท์คืนครับ ผมเสียใจมากครับ ทุกวันนี้ผมยังจำเป็นบทเรียนอยู่ทุกวันครับ จริงๆมีเหตุการณ์ที่ผมยังไม่ได้เล่า ตอนมีโทรศัพท์เครื่องเยอะแยะเลยครับ ความทรงจำเกี่ยวโทรศัพท์เครื่องนี้ของผมเยอะมากครับ ถ่ายรูปและวิดีโอ มีความสุขมากครับ แต่ผมกลับทำผิดพลาดไปครับ ปัจจุบันผมก็เลิกเล่นเกมทุกอย่างเลยครับ ทำใจยอมรับไม่ได้ครับ เพื่อนในเกมก็ตัดขาดอย่างสิ้นเชิงเลย กลับมาอยู่คนเดียวเหมือนก่อนครับ แต่ผมก็โตขึ้นนะครับคิดได้แล้ว555555
แต่แค่ยังทำใจไม่ได้ แต่มีอยู่ช่วงนึงครับ ผมเกือบจะได้แข่งขันเกมfreefire แบบออนไลน์แล้วครับ แล้วก็ PUBG M ครับ เสียใจมากที่พลาดโอกาสตรงนี้ไป เพราะเสียโทรศัพท์เครื่องนั้นไปก่อน5555 เลยมาแชร์ประสบการณ์ ผิดพลาดในชีวิตให้อ่านกันครับ
====================
ก็จบไปแล้วนะครับ ผมอาจเล่าเรื่องราวไม่เก่ง มีติดๆขัดๆบ้าง ขอโทษครับ มันคือเรื่องแรกที่ผมเล่าจริงๆ มันติดอยู่ที่อกผมมานานมาก หวังว่าถ้าเล่าไปแล้วผมจะเอามันออกได้นะครับ ก็มีเท่านี้ล่ะครับ สวัสดีครับ