เราขอเข้าเรื่องเลยนะคะ  คือเรารู้จักเพื่อนคนนึง เเต่เราไม่เเน่ใจว่าเราชอบเขาหรือเราคิดอะไรกันแน่ เราเป็นเพื่อนกันมาเกือบปีแล้วซึ่งเรามาเป็นเพื่อนกันได้เพราะเรามาสมัครงานใหม่เลยได้มาเจอเพื่อนคนนี้ เราสะดุดตาเขาแต่เเรกเลย แต่ก็ไม่ได้ชอบอะไรขนาดนั้น แต่พอเวลาผ่านไปๆ เรารู้เริ่มรู้สึกดีกับเพื่อนนั้นมาก ทั้งๆที่ในแผนกเราก็มีเพื่อนหลายคน แต่เราดันรู้สึกดีกับคนนี้มาก เขาคอยปลอบเราคอยให้คำปรึกษาแทบทุกเรื่อง เวลาเราใกล้ตัวเขามันรู้สึกวูบๆตื่นเต้นไม่กล้าสบตาเขิลแต่ต้องเก็บอาการมาตลอดเพราพคือเพื่อน เรารู้สึกมาก อย่าว่าเราโรคจิตเลยคือบางครั้งเราจินตนาการถึงเขาเวลาช่วยตัวเอง มันมีความสุขมาก (ขอโทษนะคะถ้าทชึ่งไป) แต่พอมาคิดๆดู มันอึดอัดบ้างมีความสุขบ้าง อึดอัดที่สับสนในตัวเองว่าชอบผู้หญิงจริงหรอ อึดอัดที่เขาคือเพื่อนเรานะทำไมเราต้องคิดอะไรแบบนี้ แต่เรามีความสุขที่มีเขาอยู่ข้างๆ เวลาไปดื่มเหล้ากันเราก็ชอบมองเขาหลงเขา แอบหึงเขาบางครั้งที่เขาคุยกับเเฟนเขา  และทั้งๆที่เราก็มีแฟนเเล้วเป็นผู้ชายด้วย   
ปล.เพื่อนเราเคยมีแฟนเป็นผู้หญิงด้วยนะ เราสนิทกันจนเล่าเรื่องบนเตียง เวลาเขาเล่าเราจะชอบมาก เรื่องที่เขาเคยมีแฟนเป็นผู้หญิงด้วยกัน เรามีความสุขแบบบอกไม่ถูก. เราผิดมั้ยที่คิดกับเพื่อนแบบนี้. เราควรทำไงดีคะ😔