ผมมีปัญหาในครอบครัว เช่น พ่อเเม่เเยกทางกัน เเล้วอื่นๆ

ขอความนี้ผมเขียนไปด้วยน้ำตา ช่วยตอบผมที  ผมเป็นเด็กที่อ่อนไหวได้ง่าย ตั้งเเต่พ่อเเม่เเยกทางกันเเยกกับพี่เเท้ๆ เเล้วประมาณ4-6เเล้วผมต้องไปดูน้องเเต่ตอนนั้นเเม่เเอบหนีไปเทียวกับเเฟนใหม่คือตอนนั้นผมต้องพยายามหาคนมาช่วยน้อง เพราะน้องผมร้อง เเต่ผมกลัวโดนตีมาก เลยไปหาป้าให้มาดูน้องเพราะให้มาชงนมให้น้องเพราะตอนนั้นผมไม่รุ้ว่าชงยังไง เเล้วเเม่กลับมาบ้านก็ด่าผมทุกอย่างเเล้วทำโทษ พอผมโตมาได้อายุ 13 จนรู้ว่าเเม่รักน้องไม่ใช่รักผมเลย ให้ผมทุกอย่างเหมือนกับคนใช่ มันไม่ใช่การสอนเลย ผมนั้งเล่นมือถือคุยงานเเต่ น้องจะเล่นมือถือเเล้วผมไม่ให้ น้องเลยฟ้องเเม่ผมก็โดนด่างานผมก็ไม่ได้เกรตก็ตก เลยโดนโทษว่าเล่นเเต่เกม เเต่เกมนั้นผมไม่ได้โหลดเยอะ เเค่ 1 เกม เท่านั้นเเล้วน้องก็โหลดเอง ผมรู้สึกไม่โอเคมือถือก็โดนยึด ตอนสอบได้เเค่มือถือกดเเต่ผมโทรไม่ได้ เพราะครอบครัวไม่เคยมีใครเติมเงินให้ผมเลย ผมเลยต้องเดินกลับบ้านตคนเดียว พอมาถึงบ้านก็โดนด่าอีก ผมชินไปกับคำที่ด่าผมเลยไม่สนใจ พอผมอายุ 14 ตอนเปิดเทมอเเม่ส่งเงินให้ผมค่าเรียนเเค่ 500 เเต่เงินนั้นมันไม่พอ ผมก็ต้องไปเอาเงินเก็บ เเล้วยืม เเล้วลองคิดดูนะ ไม่เคยสนใจผมเลยเเต่น้องผมค่าเทมอพอกับซื้อร้องเท้า กระเป๋าดีๆ ชุดใหม่ ส่วนผมเเค่ซื้อร้องเท้า เเค่นี้ ตอนเเรกจะซื้อกระเป๋าเเต่เเม่โทรมาบอกไม่ต้องซื้อ เอากระเป๋าเก่าของน้อง ผมก็เศร้าคับ น้องได้ของใหม่ ผมได้เเค่ของเก่า ขนาดมือถือผมยังของเก่าเลย ผมเข้าโรงพยาบาลผมหายใจไม่ออกตอนนั้นเป็นไข้เลือดออกอาการไม่ดีเเต่เเม่กลับไปทำงานเเค่โทรมาถามว่าให้เติมเงินมือถือให้ไหม ผมตอบ คำว่า คับ อย่างเดียว ตอนนั้นมีเพียงเเค่เพื่อนที่มาเยี่ยมผมเเละพ่อเเท้ๆของผม ให้เงินผมเก็บไว้เเต่เเม่บอกว่ายืมเอาให้ยายหน่อยผมก็ให้เพราะตอนนั้นผมไม่เหลืออะไรเเล้วทำดีเเต่ตอนที่พ่อเเท้ๆมาเเละปู่กลับย่าเพื่ออยากได้เงิน เเล้วตอนที่ผมอยู่ในห้องคนเดียว เเต่คนในครอบครัวทำรถล้มเเต่สนใจเเต่คนเจ็บเเล้วคนที่เจ็บไม่บอกผมเลยว่ายางรถมันเเตก เเล้วไม่เคยบอกว่า ห้ามเอารถไปมันอันตรายตอนกลับบ้านผมก็ไปเอารถเเล้วย่างมันรั่วผมเลยขับต่อเเต่ผมดูดีๆย่างในเเตกด้วยคับ เเหนรถพังสองข้างบอกว่าล้มเเค่ข้างเดียว ไม่เคยยอมรับ จุดขาตั้งก็หายหลุด พอผมมาถึงบ้าน คนที่เจ็บนั้งเล่นมือถือเดินได้ยิ้มเหมือนเเกล้งผมอ่ะ ผมจะร้องเลยตอนนั้นเเต่ยายบอกว่าให้เอารถไปหาช่างเเต่ผมไม่ไปเพราะคนทำผิดนั้งได้เดินได้ปกติบอกว่าจะไปตัดผม เเล้วเพื่อนผมก็มาตอนที่ผมร้องเพราะตอนนั้นผมทนไม่ไหวจริงๆ ผมไม่บอกใครเลยนะตอนที่ผมกำลังเขียนตอนนี้ ผมรุ้ว่าผมทำผิด เเต่มันเกินไปไหม เเค่ไม่ไป ด่าทุกอย่างจนผมอยากหนีออกจากบ้านมากคับ นินทาลับหลังเพื่อนผมก็รุ้ว่าคนเจ็บมันขับเร็วเเต่ไม่มีใครในครอบครัวเชื่อผมหรอกคับ ถ้าใครอ่านจบนี้ขอคำตอบหน่อยคับ