"การสอนที่แท้ คือ การไม่สอน"
คำข้างต้นดูเหมือนจะเป็นคำที่คุณเห็นแล้วบอกว่า "บ้า เพียงคำให้ดูซับซ้อนเท่านั้นล่ะ" แต่หาใช่แบบที่คุณเข้าใจ แต่เพียงคุณติดกรงขังทางความคิดตัวเอง ที่คุณถูกสังคมมนุษย์พยายามสร้างขึ้นมาให้มันซับซ้อนทั้งๆที่ความจริงนั้นเรียบง่าย
การไม่สอน คือ การให้คนเข้าถึงความจริงที่ต้องการสื่อสาร ให้เขาตกผลึก "ด้วยตัวเขาเองแลหัวใจของเขา" โดยไม่ยัดเยียดความรู้อย่างเช่น ศีล 5 ต้องมี 12345 เรียงเป็นลำดับๆ การที่คนที่คุณสอนเข้าใจว่าอ๋อเข้าใจแล้วว่าศีล 5 เป็นอย่างนี้เองตามที่คุณยัดศีลปลากระป๋องนี่ให้...นั่นคือศีลที่ปลอม!! ศีลที่อธิบายได้เป็นของปลอม เพราะมันไม่ได้เกิดการตกผลึกของตัวคนถูกสอนอย่างแท้จริง
การวัดอย่างง่ายๆว่าคุณเข้าใจสิ่งที่คุณรู้หรือไม่นั้นนั่น คือ การที่คุณ*ลืมในสิ่งที่คุณเรียนมาเมื่อนั้นคือการเข้าใจที่แท้จริงเพราะมันตกผลึกจนกลมกลืนไปกับคุณแล้ว!!...การที่ยังต้องเอาพระไตรปิฏก ต้องเอาคนนู้นมาอ้าง คนนี้มาอ้างก็เพราะคุณเป็นทาสพวกเขา ยังไม่เข้าใจอะไรจริงๆเลย
การที่ท่านผู้ปราดเปรื่องทั้งหลายดูอธิบายหรือสอนใครอย่างยืดยาวดุจกับว่าท่านคือผู้คิดถูกที่สุดในโลก นั่นคือการเข้าใจผิดที่มหันต์ ท่านพยายามยัดเยียดความรู้ปลากระป๋อง...แล้วคนผู้ถูกสอนเมื่อไหร่เล่า เขาจะไม่เป็นทาสความรู้ของท่าน ไม่ดีกว่าหรือที่จะให้ผู้ถูกสอนจากท่าน ให้เขาเติบโตแลตกผลึกเป็นดุจนกที่หลุดออกจากกรงขังแห่งความซับซ้อนทางสังคมจอมปลอมได้สักที!!
ขยายความ "การสอนแท้คือการไม่สอน"...สายชล