คือสวัสดีค่ะคือตอนนี้เราเรียนภาษาญี่ปุ่นของมหาวิทยาลัยแห่งนึงมาได้สักพักแล้วค่ะเริ่มรู้สึกว่าไม่ชอบค่ะตอนเลือกเรียนเลือกเรียนด้วยเพราะความชอบอยากเรียนเพื่อไปทำงานเป็นเลขาให้เจ้านายญี่ปุ่น.แต่ตอนนี้พอเรียนแล้วรู้สึกเหนื่อยมาก ด้วยความที่ว่าไม่มีพื้นฐานตั้งแต่ม.ปลายด้วยค่ะเลยรู้สึกเหนื่อยมากกกก เหนื่อยจริงๆมีสอบทุกอาทิตย์สอบศัพท์อาทิตย์ละ2บท บทนึงมี40-47คำเลยค่ะเท่ากับว่าอาทิตย์1ประมาณ90กว่าคำหรือเกือบๆ100ค่ะซึ่งเราแบบ..เราเหนื่อยมากๆเพราะต้องนั่งคัดไม่คัดจำไม่ได้ค่ะบอกเลยต้องคัดแล้วคัดอีกจนเราแบบ...เห้ยยทำไมเหนื่อยขนาดนี้นี่ขนาดยังไม่มีตัวคันจิเข้ามานะ..เรายังเป็นขนาดนี้เลย..แล้วเราก็เริ่มไม่ชอบขึ้นทุกวันด้วยแต่ต้องบังคับตัวเองให้ท่องให้คัดเพราะไม่อยากส่งกระดาษเปล่า..อายเพื่อนค่ะเพราะในเอกแทบจะทุกคนเลยดีกว่าค่ะว่ามีพื้นฐานแล้ว..คำบางคำเขารู้อยู่แล้ว.บางทีเขาพูดอะไรกันเราก็ไม่รู้เรื่องค่ะอะไรกันเหรอคุยไรกันอะ..คือตอนนี้เหมือนปรึกษาที่บ้านแล้วว่าจะเรียนไปเทอมนึงถ้าไม่ชอบจริงๆหรือไม่ไหวจริงๆจะออกค่ะเพราะว่าตอนไปปฐมนิเทศทางอาจารย์ที่เป็นหัวหน้าของเอกนี้.เคยพูดเตือนแล้ววว่าเด็กที่มาเรียนภาษานี้ในทุกๆปีมีคนถอนตัวออกไปตั้งแต่ขั้นพื้นฐาน.ถ้าเรียนละไม่ชอบมันจะลำบากเวลาเรียนต่อไปในขั้นที่สูงขึ้นๆ.ตอนนั้นเราก็คิดว่าเห้ยเราต้องทำได้สิ..แต่พอมาเรียนก็..รู้แล้วค่ะว่าเพราะอะไร.ไม่ใช่ว่าไม่พยายามนะคะ4อาทิตย์ที่ผ่านมาเราพยายามท่อง.คัด มาตลอด เอาเป็นว่าเราใช้เวลากับแค่คัด ท่องนี่ก็แบบจะไม่ได้ทบทวนวิชาอื่นแล้วค่ะ คือตอนนี้ความคิดต่อต้านมากค่ะไม่อยากเรียนอันนี้แล้วด้วยค่ะ.ต้องโทษตัวเองด้วยค่ะที่ตอนนั้นไม่คิดดทบทวนให้ดีกว่านี้ว่าเออเราอยากเรียนจริงๆใช่ป่าว..เราชอบจริงๆใช่ป่าวไม่ได้ศึกษาว่าการเรียนเป็นแบบไหน..เราจะไหวมั๊ยก็เลยคิดว่าถ้าออกจะไปเข้าพวกบริหาร.ของปัญญาภิวัฒน์ทำงาน3เดือนเรียน3เดือนอะไรแบบนี้ดีมั๊ยคะตอนนี้เรามีความคิดแบบนี้ควรไปต่อหรือควรหยุดดีคะ?