เรื่องเล่าของครูอาสาในป่าใหญ่ 60 วัน “อีกหนึ่งสตอรี่ที่ดีที่สุดในชีวิต”

สวัสดีค่ะทุก ๆ คน 🙏🏻
     ก่อนอื่นขอแนะนำตัวอย่างเป็นทางการนะคะ จขกท.ชื่อน้ำอ้อย พึ่งเรียนจบปีนี้ และเมื่อเดือนมีนาคม 2563 ที่ผ่านมา ได้มีโอกาสไปเป็นครูอาสา ที่ศูนย์การเรียนชุมชนชาวไทยภูเขา"แม่ฟ้าหลวง"บ้านยูไนท์ ตำบลแม่จัน อำเภออุ้มผาง จังหวัดตาก เป็นระยะเวลา 2 เดือน
     หลังเรียนจบเราอยากไปทำตามความตั้งใจตั้งแต่ ม.4 นั่นก็คือการเป็นครูดอย ซึ่งเราได้หาข้อมูลจากทางเว็บไซต์ต่าง ๆ จนได้เห็นเพจเฟซบุ๊ก ครูอาสาในป่าใหญ่ โดยมีครูดี้เป็นแอดมิน ซึ่งขั้นตอนการสมัครเป็นครูอาสาของเพจนี้นั้นไม่ต้องยุ่งยากและซับซ้อน เราสามารถกำหนดระยะเวลาเองได้ตามที่เราสะดวกเลยค่ะ
     อีกอย่างโรงเรียนที่ต้องการครูอาสา ก็อยู่ไกล ไม่มีสัญญาณโทรศัพท์ ไม่มีไฟฟ้า หรือเรียกว่าเป็นถิ่นทุรกันดาร ตรงกับความต้องการของเรา เราก็เลยตัดสินใจสมัครไปด้วยตนเอง เพจนี้อาจไม่ได้เป็นที่รู้จักกันในวงกว้าง แต่ครูดี้เป็นครูอาสามาเป็นเวลาหลายสิบปี และเป็นที่รู้จักกันในพื้นที่นั้นเป็นอย่างดี 

สำหรับวันนี้เราจะมาบันทึกเรื่องเล่าและแบ่งปันประสบการณ์ที่เราได้รับตลอด 60 วัน มี 40 ตอน
เป็นความประทับใจ เป็นความทรงจำดี ๆ ที่ไม่มีวันลืม 

-----------------------

#เรื่องเล่าจากป่าใหญ่
ตอนที่ 0️⃣  จุดเริ่มต้นของการเดินทาง
Day0 | 14•03•2020

หลังจากที่ต้องอ้อนวอนแม่ เพื่อขอมาทำตามความฝัน ในที่สุดก็ได้ทำสักที  เก็บกระเป๋าแล้วลุยกันเลย ! น้ำอ้อยจบแล้วอยากเป็นครูอาสาสองเดือน

🌲 ทุกการเดินทางทำให้ฉันหลง(รัก)เสมอ
     05:50 แพรเพื่อนรักนักศึกษาฝึกสอนได้ขับมอไซค์ออกจากบ้านมาส่งเราที่ท่ารถตู้ อ.ดำเนินสะดวก จ.ราชบุรี ที่แพรได้โทรจองไว้ให้ตั้งแต่เมื่อคืน ขับรถให้ลมตีหน้าไม่ถึง 5 นาทีก็ถึงท่ารถแล้ว เราจัดแจงกระเป๋า หาทีนั่งและแล้วก็หลับยาวจนกระทั่งถึงที่หมาย ‘หมอชิต’ 

     หมอชิต ยังคงเป็นสถานที่พิศวงที่ทำให้เรางงได้เสมอ สำหรับเราหมอชิตประหนึ่งว่าเป็นเขาวงกต ถ้าไม่จำเป็นเราจะไม่มาที่นี่เลยเพราะหาทางออกยากมาก แต่วันนี้จำใจต้องมา เพราะเรากำลังจะเดินทางไปที่ อ.แม่สอด จ.ตาก

     เรามาถึงหมอชิตประมาณ 07:30 น. เป็นเวลาพอดิบพอดี (เนื่องจากระบบขัดข้องเราเลยไม่สามารถจองล่วงหน้าได้ต้องมาซื้อที่หน้าเคาน์เตอร์อย่างเดียว) 
เรา: ไปแม่สอดค่ะ
พนง: ช่วงเช้าเต็มหมดแล้วค่ะ เหลือแค่ช่วงเย็น

🌲 ทุกการเดินทางทำให้เราเป็นเอ๋อ
     คุณพระ ! ตอนนี้ 7 โมงเช้า เราจะไปนั่งเล่นรอที่ไหนให้ถึง 2 ทุ่ม แน่นอนว่าเราไม่รอแน่ เราเลยหาข้อมูลเพิ่มเติม ทำยังไงจะไปตากให้ได้ในเช้านี้ ปิ๊งป่อง เส้นทางเชียงใหม่ แล้วลงที่ตาก และแล้วเราก็ซื้อตั๋ว กรุงเทพ-เชียงใหม่ VIP ลงที่จ.ตาก ในราคา 504 บาท

     รถออกเวลา 09:00 น. เรานอนหลับมาตลอดทาง ถึงตากประมาณบ่าย 3 กว่าๆ และรถจอดให้ที่หน้ากรมทางหลวง(เนื่องจากเป็นแค่ทางผ่านเลยไม่ได้เข้าไปส่งที่ บขส.) มีคนลงพร้อมกันกับเราอีก 2 คน พี่เขาบอกว่าถ้าจะไปบขส.ต้องข้ามไปฝั่งนั้น แล้วพวกเขาก็ได้เดินไปแล้ว แต่เราจองโฮสเทลไว้เลยกะจะให้ทางโฮสเทลส่งวินมารับ
เรา: พี่คะ หนูถึงตากแล้วค่ะ
เจ้าของโฮสเทล: ลูกค้าบอกวินให้มาส่งได้เลยครับ

🌲 เป็นเอ๋ออีกแล้ว...
     ในขณะที่ฟู้ดแพนด้าขับผ่านหน้าเราไป 6-7 คัน แต่กลับไม่มีวินสักคนที่จะผ่านมา เรานั่งรอวินที่ป้ายรถเมล์นานมาก(นานจนคิดในใจว่า) โอเค ชั้น(ที่แปลว่าฉันทำให้การพูดได้อารมณ์มากขึ้น 80%) ชั้นต้องแบกกระเป๋าเป้ใบใหญ่ 2 ใบเดินข้ามถนน 8 เลนส์ไปขึ้นวินที่ บขส.สินะ

     ว่าแล้วก็แบกกระเป๋า ประหนึ่งว่าเดินออกจากบ้านAF (เดี๋ยว ๆ กลับมาก่อน5555) ระหว่างที่เราเดินข้ามถนนไปนั้นมีรถ 3 ล้อน่ารัก ๆ ส่วนตัวคันนึงขับผ่านหน้าเราไป แต่พี่เขาหันกลับมามองเราด้วยความสงสาร แล้วถอยรถกลับมา(ทราบชื่อทีหลังว่าพี่ชื่อพี่แนน) 

พี่แนน: หนูจะไปไหนลูก ไป บขส. หรือเปล่า
เรา: ใช่ค่ะ
พี่แนน: ขึ้นมาเลย พี่กำลังจะไปพอดี
เรา: (รีบยกมือไหว้ใหญ่เลย น้ำตาจะไหล มาวันแรกก็เจอคนใจดีเลยอ่ะแม่)
พี่แนน: แล้วหนูจะไปไหนเนี่ย
เรา: หนูพึ่งมาจากกรุงเทพ กำลังจะไปโฮสเทลค่ะ ชื่อว่า sleep nest hostel 
พี่แนน: มันอยู่ตรงไหน พี่อยู่ตากมาตั้งนานไม่เคยได้ยินชื่อนี้เลย
เรา: เดี๋ยวหนูเข้าไปบอกวินก็ได้ค่ะ ทางโฮสเทลบอกว่าวินที่นี่รู้จัก

พอไปถึงเราไหว้ขอบคุณพี่แนนอีกครั้งแล้วก็เดินไปหาวินแล้วบอกว่าจะไปโฮสเทลชื่อนี้ เชื่อมั้ยคะทุกคน...วินทั้งวินไม่มีใครรู้จักโฮสเทลชื่อนี้เลย55555 
พี่วิน: พี่อยู่ที่นี่มาตั้งนาน ไม่เคยได้ยินเลย มันอยู่ที่แม่สอดหรือเปล่า
เรา: ใช่ค่ะแม่สอด อ้าว แล้วที่นี่ไม่ใช่แม่สอดหรอคะ
พี่วิน: ไม่ใช่ครับ ที่นี่คือ อ.เมือง จ.ตาก
เรา: (ยิ้มในใจ)

🌲 เป็นเอ๋อจริง ๆ 55555
     ไปค่ะ จองตั๋วรถมินิบัส ตาก-แม่สอด ในราคา 98 บาท ระหว่างทางทำให้เรานึกถึงช่วงเวลาที่เราออกค่ายอาสากับครูปู่เพราะตั้งแต่เรียนปี1 มาออกค่ายอาสาที่ตากบ่อยมาก เห็นเส้นทาง ภูเขา และสถานที่ที่เราเคยแวะด้วยกันแล้วอดคิดถึงบุคคลที่ร่วมเดินทางในช่วงเวลานั้นไม่ได้  เราใช้เวลาไปประมาณ 2 ชั่วโมง กว่าจะถึงแม่สอดก็ปาไป 6 โมงครึ่ง นั่งวินไปโฮสเทลในราคา 40 บาท สิ้นสุดการเดินทาง กรุงเทพ-แม่สอด รวมทั้งสิ้น 9 ชั่วโมง

🌲 สิ้นสุดการเดินทาง...
     คืนนี้เราพักที่ sleep nest hostel ที่นี่เป็นโฮสเทลที่เดียวในแม่สอด เราพักคืนละ300 เป็นแคปซูลขนาดเล็ก

     และในวันนี้หลังจากอาบน้ำเก็บข้าวเก็บของเสร็จ ฟาง เพื่อนในเฟซบุ๊คที่เรารู้จักกันมาจากกลุ่มเที่ยวคนเดียวด้วยกันมั้ยเธอ มารับเราแว๊นไปร้านเพ้อ ไปนั่งกินจิ้มจุ่ม แล้วไปต่อด้วยร้านส้มตำเราสั่งตำกุ้งสดพร้อมกับลาบเลือดมาชิม ซึ่งรสชาติลาบเลือดจะแตกต่างกับทางอีสานบ้านเฮาอย่างสิ้นเชิง เป็นหมูที่สับละเอียดใส่พริกลาบ

     เราสองคนใช้สรรพนามแทนตัวเองกันว่า กู  แต่พึ่งมารู้ทีหลังว่าฟางอายุ 36 ปีแล้ว ในขณะที่เราอายุ 22 ปี...ปั๊ดโถ่เรียกพี่แทบไม่ทัน55555 แต่ช่างมันเถอะเพราะเราถือสโลแกนที่ว่า “ถ้าเธอชอบเที่ยว เราคือเพื่อนกัน” 

🌲 1 วันยาวนานเหมือนกันนะเนี่ย
     ประมาณ 4 ทุ่ม พี่ฟางก็มาส่งเราที่โฮสเทล พร้อมกับชวนไปเที่ยวที่ห้วยปลากอง ที่ติดกับชายแดนพม่าในวันพรุ่งนี้(ทีแรกว่าจะไป แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ไป) ขอบคุณสำหรับมิตรภาพนะ เป็นการนัดเจอกับคนแปลกหน้าในรอบหลายปีเลย

     เราก็ยังคงหลงรักการเดินทางคนเดียว เพราะมันทำให้ความเป็นตัวเรายังคงชัดเจนเสมอ ทำให้เราได้เปิดใจเรียนรู้สิ่งใหม่ เปิดใจทำความรู้จักกับคนแปลกหน้า สังคมที่แตกต่าง และโลกในมุมที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน พรุ่งนี้เราจะออกเดินทางไปที่ อ.อุ้มผาง เส้นทาง 1,219 โค้ง รู้แค่นี้ก็อดตื่นเต้นไม่ได้ คงมันส์มากแน่ ๆ
แสดงความคิดเห็น
Preview
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ  บันทึกนักเดินทาง จิตอาสา Slow Life จังหวัดตาก
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่