อยากจะลืมกลับยิ่งจำ นึกถึงแต่วันเก่าๆ เลิกกันก็นานทำไมยังmove onไม่ได้ทั้งๆที่เราเป็นคนผิด ทำไงดีคะ

เรื่องราวจะยาวหน่อยนะคือตั้งแต่แรกเลยนะคะ เรากับแฟนเก่าคบกันตั้งแต่ม.4เขาเป็นแฟนคนแรกของเรา เราเป็นคนจีบเขา มาบ้านเราทุกวันเจอพ่อแม่ของแต่ละฝ่ายคบกันนานจนเหมือนคนในครอบครัวเราและแฟนเก่าไม่ใช่คนเจ้าชู้นะคะจนถึงช่วงมหาลัยปี4 เราก็มีคนอื่นอาจมาช่วงที่พอเหมาะพอดีเราจำไม่ได้ว่าตอนนั้นมีเหตุอะไร ระหว่างที่คบกับแฟนเก่าเขาดีกับเรามากนะดีทุกอย่างแต่เป็นเราที่ทำนิสัยแย่ๆ พูดแย่ๆแบบแย่มากๆกับแฟนเก่าเราทำตัวแย่มาก แล้วเราก็ทิ้งแฟนเก่ามาคบกับแฟนใหม่ที่เป็นคนปัจจุบันอยู่ตอนนี้ ซึ่งเหตุผลตอนนั้นคือคนใหม่เข้ามาเติมบางอย่างที่แฟนเก่าไม่มีให้เรา ซึ่งตอนนั้นเราคิดไปเองหรือเปล่าก็ไม่รู้นะหรืออาจจะหลงแฟนใหม่ก็อาจจะเป็นไปได้  ช่วงแรกเราไม่สนใจแฟนเก่าเลยเขาจะเสียใจร้องไห้แค่ไหนไม่เคยสน จนเวลาผ่านไป1-2ปี เขาก็มีแฟน เราก็มี แต่เราชอบมาคิดถึงเรื่องที่ได้ทำกับเขาความนิสัยไม่ดีต่างๆที่ได้ทำลงไปอาจเป็นเพราะอายุมากขึ้นเลยทำให้คิดไตร่ตรองเรื่องนั้นเราเสียใจมากๆ  แต่ก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว ความคิดรู้สึกผิดวนเวียนเข้ามาตลอด ไปๆมาๆแบบนี้มาตั้งแต่เลิกกับแฟนเก่า เราไม่น่าทำแบบนั้นกับเขา ทำไมเราเป็นคนแบบนั้น แต่ตั้งแต่เลิกกันเรายังคุยกันตลอดเลยนะในฐานะเพื่อนปรึกษากัน เขาก็ยังไปหาพ่อแม่เราซื้อของไปฝากบ้าง คือเหมือนคนในครอบครัวอ่ะผูกพันมาก แฟนเก่ากับเราจะรู้เรื่องราวของกันและกันเพราะยังติดต่อกัน แต่ไม่ได้เชิงชู้สาวนะ เป็นเพื่อนกัน แต่ในความรู้เรามันมีความรู้สึกผิดติดค้างในใจ ชอบเป็นแบบนี้รู้สึกอึดอัดกับตัวเอง บางครั้งก็มีลืมบ้าง แล้วอยู่ๆความรู้สึกนี้ก็วนเวียนเข้ามาใหม่คำพูดแย่ๆ การทำตัวแย่ๆของเราที่ทำกับแฟนเก่านึกถึงก็เสียใจตลอดร้องไห้ตลอด นึกถึงความรู้สึกเขา พอโตคิดได้เขาต้องรู้สึกแย่มากแน่ๆ แต่เขาไม่เคยทิ้งเราเลย เรื่องราวทั้งหมดแฟนคนปัจจุบันเรารู้หมดนะเราเล่าให้ฟัง  แต่เราไม่ชอบความรู้สึกนี้ มูฟออนเป็นวงกลมจริงๆ แฟนเก่าเขาก็มีชีวิตที่ดีมีคนข้างกาย เราเองก็มี แต่ทำไมยังคิดถึงเรื่องเก่า ทั้งเรื่องดีๆและเรื่องแย่ๆที่ทำกับคนเก่า ทำไมคะเราจะทำยังไงดี บางทีถึงขนาดนอนร้องไห้ ตอนนี้นั่งพิมพ์ยังเศร้าเลย เราควรทำยังไงดีคะกับความรู้สึกแบบนี้ **นี่เป็นกระทู้แรก อาจพิมพ์ดูสับสนต้องขอโทษด้วยนะคะ**

25/8/63