เราเป็นนักเรียนคนหนึ่งค่ะ เป็นคนปกติที่รู้สคกท้อแท้กับชีวิตตนเองเป็นอย่างมาก
บางครั้งตอนที่ท้อมากจนเกินไปก็เคยแอบทาน้องไห้ในห้องน้ำค่ะ มันรู้สคกเหนื่อยใจเหนื่อยทุกอย่างแล้ว เหมือนำม่มีตัวตน เวลาเพื่อนมาถามการบ้านเราคอยเป็นที่ปรึกษาให้เพื่อนตลอด ดมื่อเราอยากให้เพื่อนเป็นที่ปรึกษาให้เราบ้างก็ไม่มีเลยซัดคน รู้สึกเหมืนชีวิตมันไร้ค่าเหลืเกินค่ะ ตอนนี้ชีวิตหนูเแนเหมือนทาสคนหนึ่ง ที่กำลังโดนเจ้านายบ่น ว่า ทุกวันค่ะ ไม่มีใครฟังคำที่หนูพูดเลยซักคน คงเป็นเพราะการไม่มีตัวตนที่แท้จริงของหนูหล่ะมั้งคะ ที่ทุกคนจะไม่ได้ยินเสียงของหนูเลย
แม้แต่ยิ้มก็จะยิ้มไม่ออกแล้วค่ะ ตอนนี้ทนทุกข์มานานแล้ว อยากจะมาถามพวกพี่ๆค่ะ ว่าหนูจะต้องทำอย่างไรดี ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ
ทำไมรู้สึกเหนื่อยกับการแบกรับภาระคนอื่นตลอดเลย
บางครั้งตอนที่ท้อมากจนเกินไปก็เคยแอบทาน้องไห้ในห้องน้ำค่ะ มันรู้สคกเหนื่อยใจเหนื่อยทุกอย่างแล้ว เหมือนำม่มีตัวตน เวลาเพื่อนมาถามการบ้านเราคอยเป็นที่ปรึกษาให้เพื่อนตลอด ดมื่อเราอยากให้เพื่อนเป็นที่ปรึกษาให้เราบ้างก็ไม่มีเลยซัดคน รู้สึกเหมืนชีวิตมันไร้ค่าเหลืเกินค่ะ ตอนนี้ชีวิตหนูเแนเหมือนทาสคนหนึ่ง ที่กำลังโดนเจ้านายบ่น ว่า ทุกวันค่ะ ไม่มีใครฟังคำที่หนูพูดเลยซักคน คงเป็นเพราะการไม่มีตัวตนที่แท้จริงของหนูหล่ะมั้งคะ ที่ทุกคนจะไม่ได้ยินเสียงของหนูเลย
แม้แต่ยิ้มก็จะยิ้มไม่ออกแล้วค่ะ ตอนนี้ทนทุกข์มานานแล้ว อยากจะมาถามพวกพี่ๆค่ะ ว่าหนูจะต้องทำอย่างไรดี ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ