แต่จะว่าไปคนคอยให้กำลังเราก็เยอะนะทั้งเพื่อนทั้งแฟนปู่ย่าพ่อและคนอื่นๆ แค่ไม่ใช่แม่แต่ท่านอาจจะแอบให้กำลังอยู่ลึกๆแหละเนาะ ภาวนาว่าคงเป็นอย่างนั้น แต่หลายครั้งที่เราโดนว่า ก็แอบน้อยใจไม่ได้ พยายามคิดว่าแม่ก็ให้กำลังใจเราเเหละ รักเราเเหละ แต่ไม่เคยได้ยิน แค่อยากได้ยินคำถามว่าทำงานมาเหนื่อยไหมลูก เรียนวันนี้เป็นไงสนุกหรือเปล่า แต่ความเป็นจริงโดนว่าโลกสวย โดนว่าแค่นี้ก็เหนื่อยเเล้วจะไปทำอะไรได้ แล้วก็บอกว่าทำๆไปเถอะ  แล้วท่านก็อยากได้ความเป็นผู้ใหญ่จากเรา ทั้งๆที่ไม่เคยปล่อยให้เราคิดเอง ไม่กล้าแม้เเต่จะขอไปไหน ถ้าไม่ใช่ไปเรียนกับไปทำงาน  เรารู้แหละว่าท่านเป็นห่วงเรารักเรา แต่ลูกคนนี้ก็อยากได้ยินคำเพราะๆสักคำหนึ่ง นี่คิดว่าตัวเองเป็นหนักเเล้วร้องไห้เกือบทุกวันนี่แปลกไหมคะ?