ระบาย

วันนี้อยากมาระบาย
การลืมใครสักคนมันยากดีเนาะ ถึงเวลาจะผ่านไปนานแล้วก็ตาม ความรักที่ไกลกันมายากขนาดนั้นเลยหรอถึงต้องคุยกันลับหลังเรา โคตรเจ็บเลยครบมาสามปีแต่ความรู้สึกที่เปลียนไปคือหนึ่งเดือนก่อนจะครบสามปีเราก็โง่เนาะให้เขาหลอกเราอยู่ได้ แต่ก็ลืมเขาไม่ได้สักที การที่รักมากมันเจ็บมากแบบนี้เองสินะ เราไม่รู้ว่าเราไม่ดีหรอถึงได้ทำกับเราแบบนี้ หรือเบื่อที่ไม่ค่อยได้เจอกันเลยต้องหาคนใกล้แก้เหงา เราไม่เคยนอกใจเขาเลยแต่ทำไมเขาทำกับเรานะ เจ็บจนกลัวความรักเลยละกลัวการเริ่มต้นใหม่ควรพอดีกว่าเนาะ
ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะ มันอาจจะไร้สาระไปหน่อย