สวัสดีครับ ผมชื่อ ส ครับ.ต้องบอกก่อนเลยว่าผมเป็นบุคคลที่มีความหลายหลายทางเพศครับ(ไบรับ)  สองปีก่อนผมเคยคุยกับคนๆหนึ่งเขาชื่อ ช (เป็นไบรุก) อาชีพข้าราชการครับ อายุมากกว่าผม 2 ปี เมื่อคุยกันได้สักระยะหนึ่งแล้ว ก็พบกัน กินเที่ยวด้วยกัน. ผมขอเขาเป็นแฟน แต่เขาก็ไม่ได้ตอบอะไรได้แต่ยิ้มๆ จากนั้นความสัมพันธ์ของผม และ ช ก็คงเรื่อยมา. เสาร์ อาทิตย์ผมไม่มีเรียนก็ไปหาเขาที่บ้านตลอด. สุดท้ายจุดแตกหักคือ คืนหนึ่งผมถาม ช. ว่าคุยกับคนอื่นด้วยหรือเปล่า. เขาก็บอกว่ามีคุย. หลังจากนั้นผมก็ห่างจาก ช ไปเลย แต่มีเฟสบุก ติดต่อกันอยู่. สุดท้ายแล้ว เขาก็คบกันเป็นแฟนลงรูปคู่ด้วยกัน. ผมมีแอบเสียใจบ้าง. แต่ระยะหลังทำใจได้แล้ว ช. ยังทักมาคุยกับผมอยู่เรื่อยๆ แล้วบอกกับผมว่า เขามีดีอะไร ทำไมถึงรักเขา. ช อยากให้ผมคิดว่าถึงห่างกันแล้ว ก็ยังเป็นเพื่อน พี่ น้องกันได้. ช จะแวะเวียนมาพูดคุยกับผมอยู่หลายๆเรื่อง ทั้งระบายเรื่องงาน เรื่องแฟน(เมียเด็กหนุ่ม) ให้ผมฟังอยู่เสมอ. ครั้งหนึ่งผมเคยคิดชั่ว เขาทะเลาะกัน ผมบอกกับ ช ว่า ผมยังรักเขาอยู่ตลอดไม่เคยมีใครเลยตั้งแต่แยกจากกัน (ในใจอยากกลับไปหาเขาตอนนั้น) สุดท้ายเขาก็คืนดีกัน. แฟน(เมียเด็กหนุ่ม)ของเขาก็แอดเฟรน เฟสบุกมาหาผม ผมก็รับ(เขาคงรู้ว่าผมยังติดต่อกับแฟน(ผัว)ของเขาอยู่. หลักจากนั้น นานๆผมก็ติดต่อกับเขา ส่วนมากเป็นเขามากกว่าที่มาบ่นระบายปัญหาต่างให้ผมฟัง แล้วแลกเปลี่ยนคุยกัน.  ผมกดถูกใจ กดหัวใจให้รูปของ ช. และรูปแฟนของเขาตลอด ในใจผมไม่เคยนึกเกลียดเขาเลยที่เขารัก กัน.  แต่ล่าสุดความรู้สึกผมมันแปลก วันก่อนเขาวีดีโอคอลมาหาผม. ผมก็รับปล้วถามว่ามีอะไร เขาบอกว่าคอลมาหาไม่ได้หรือ ผมก็ถามว่าไม่กลัวเมียรู้หรอ ช บอกว่าเมียไม่อยู่.  ผมต้องเก็บอาการเป็นอย่างมาก. คิดแปลกใจ(ร้อยวันพันปี คอลมาหา) ผมห่างๆกันมาตลอด ในระยะหลัง. สุดท้ายผมก็บอกว่าผมยังรักเขาเหมือนเดิม ใจหนึ่งรู้สึกผิดที่คุยกับ ช เพราะเขาก็เหมือนมีครอบครัวแล้ว  ผมเป็นเพียงอดีต. ผมควรจะวางตัวอย่างไรดีครับ ดีใจที่เขาคอลมาหา แต่ก็ทุกข์ใจที่คุยกับคนมีเจ้าของแล้ว