สวัสดีครับผมเครียดมากเลยครับอยากร้องไห้เลยครับ คือเรื่องของเรื่องปกติผมก็
เป็นคนปกติคนนึงครับแต่ผมบอกก่อนว่าตัวผมเองนั้นเป็นคนที่ขยันทำงานและทำ
สำเร็จเก่งและดีอยู่ตลอดครับผมอายุตอนนี้23 ครับผมหาเงินได้เป็นล้านๆ หน้าตาอยู่ในระดับปานกลาง
ไม่ได้แย่และก็ไม่ได้หล่ออะไรขนาดนั้น การศึกษาผมผมก็จบจาก รร ที่ขึ้นชื่ออันดับต้นๆของประเทศ
ตัวผมเป็นคนที่ทะเยอทะยานตั่งแต่เด็ก ม ต้นเลยครับ สมัยก่อนหน้านี้ผมก็เป็นคนธรรมดาคนนึง
เฮฮากับเพื่อนทำนุ้นนี่ปกติครับ แต่อยู่ดีๆอาทิตย์นี้ผมก็มีความรู้สึกนี้ขึ้นมาไม่รู้ตัวเลยครับ
ผมคิดว่า ทำไมตัวกูไม่มีค่าเลยวะ ทำอะไรก็แย่ไปหมด หาเงินได้แล้วไง อะไรแบบนี้ครับผมถึงกับ
อยากอยู่คนเดียวไม่อยากเจอใคร ไม่อยากเจอหน้าเพื่อน แต่จริงๆก็พอจะรู้ว่าสาเหตุนี้มันมาจากอะไรนิดนึง
คือเรื่องของเรื่องผมไปชอบคนๆนึงครับ ตอนแรกก็คือแอบชอบ กะแบบชอบเฉยๆ แต่ตอนหลังเค้าดันเล่นด้วยกับผม
คุยกันแปบเดียวเค้าอยู่เชียงรายผมอยู่กรุงเทพ ผมบินไปหาและก็อยู่ไปเที่ยวกับเค้าเพื่อนเค้า 3 วันครับ
นี่ผมเพิ่งกลับมา ผมลงทุนกับคนๆนี้มากๆด้านความรู้สึกและหลายๆอย่าง ผมอยากจะทำให้เค้าสบายใจ
คิดตลอดว่าเค้ากินอะไรอยู่เค้าชอบกินอันนี้นะ ไม่ชอบอันนี้ ตื่นตอนนี้นะ ทำงานแบบนี้นะ(เค้าเป็นรุ่นน้องผม 2ปีคับ)
อีกอย่าง(ผมและน้องเป็น ผช ครับ) ขอโทษทุกๆคนก่อนนะครับ ถ้าไม่ชอบเรื่องแบบนี้
คือผมก็ยังเรียนมหาลัยอยู่ และตัวผมเองกับตัวน้องเค้าในชีวิตจริงก็คือ ผช ปกติ ตัวผมเองเคยเป้นนักบาสด้วยครับ
แต่มันก็มีหลายๆคำที่น้องเค้าพูดแล้วผมจุกๆใจครับ แบบ น้องเค้าพูดตอนไม่เมาว่า พี่คน2ประเภทที่ผมชอบ
1. คนที่เห้นครั้งแรกแล้วชอบเลย กับ 2. คนที่ใช้เวลาไปเลื่อยๆแล้วชอบ
แต่สำหรับตัวผมเอง ผมนึกภาพตัวผมว่าถ้าใครที่เห็นครั้งแรกแล้วมันไม่ได้คือผมก็ไม่เอาเลยครับ
มันก็ทำให้ผมคิดอยู่เหมือนกันว่าจะเอาไงกับความรู้สึกนี้ดี ตอนไปเชียงรายน้องเค้าเมาเค้าก็พูดว่าเค้าเริ่มชอบผมแล้วเหมือนกัน
ผมเอาใจน้องเค้ามากเลยครับน้องเค้าอยู่หอที่เชียงรายคนเดียว ถ้าพูดตรงๆฐานะน้องเขากับผมแตกต่างกันค่อนข้างมากครับ
และน้องเค้าไม่ได้หน้าตาดีอะไรขนาดนั้นนะครับแค่ผมรู้สึกว่าผมชอบคนนี้ครับ
ผมสั่งข้าวให้ Foodpanda ไปส่งให้น้องเค้า (อยากให่เค้าประทับใจ)
เค้าก็ประทับใจจริงๆครับ แต่ผมเป็นอะไรก็ไม่รู้ครับมันก็เหมือนจะเริ่มรู้สึกว่าน้องเค้าชอบผมจริงๆเพราะตอนผมกลับ
เค้าก็เหมือนอยากให้อยู่กับเค้าอยากนอนกับผมด้วยอะไรงี้ครับ เวลาผมจะจ่ายค่าอะไร น้องเค้าก็บอกตลอดว่าไม่ต้องพี่
ไรงี้ตลอดรวมถึงเพื่อนเค้าด้วย คือนิสัยผมคือเป็นคนค่อนข้างสปอทมากๆครับ แต่ยิ่งเค้าทำแบบนั้นเท่าไหร่
ผมก็ยิ่งคิดว่า ผมกลัวตัวเองหวงเขามากขึ้นครับ เพราะอาชีพที่พวกเราทำกันด้วยครับ อ่อลืมบอก
ผมกับน้องเขาเป็น VJ อยู่แอพๆหนึ่งกันด้วยนะครับซึ่งเป็นธรรมดาที่คนจะเข้ามาชอบ
ส่วนตัวผมก็แอบคิดว่าเค้าชอบผมไม่ได้หรอก เค้าไม่ได้ชอบแต่แรก
ผมไม่หล่อพอ หุ่นผมไม่ได้ดีขนาดนั้น มีดีแค่หาเงิน กับเทคแคร์นี่คือสิ่งที่ผมทำได้
และตอนนี้มันกลายเป็นผมคิดเรื่องนี้ทั้งวันทั้งคืนเลยครับธรมาณมากโทรหาน้องเค้าก็ไม่กล้าโทร
ทำอะไรก็ไม่กล้าทำ มีแต่โทรคุยกันบ้างนิดๆหน่อยๆ ผมควรจัดการความรู้สึกอันนี้ยังไงดีครับ
ใจจริงอยากบล็อคน้องเค้าและหนีความรู้สึกนี้ไปเลยเพราะมากยากมากสำหรับผมครับผมนอยไปหมดเลย
รบกวนทุกท่านช่วยหน่อยนะครับ
ช่วยผมด้วยครับผมต้องจัดการผมรู้สึกตัวเองยังไงเวลาเจอคนที่ชอบคิดว่าตัวเองไม่มีอะไรดีเลยครับ
เป็นคนปกติคนนึงครับแต่ผมบอกก่อนว่าตัวผมเองนั้นเป็นคนที่ขยันทำงานและทำ
สำเร็จเก่งและดีอยู่ตลอดครับผมอายุตอนนี้23 ครับผมหาเงินได้เป็นล้านๆ หน้าตาอยู่ในระดับปานกลาง
ไม่ได้แย่และก็ไม่ได้หล่ออะไรขนาดนั้น การศึกษาผมผมก็จบจาก รร ที่ขึ้นชื่ออันดับต้นๆของประเทศ
ตัวผมเป็นคนที่ทะเยอทะยานตั่งแต่เด็ก ม ต้นเลยครับ สมัยก่อนหน้านี้ผมก็เป็นคนธรรมดาคนนึง
เฮฮากับเพื่อนทำนุ้นนี่ปกติครับ แต่อยู่ดีๆอาทิตย์นี้ผมก็มีความรู้สึกนี้ขึ้นมาไม่รู้ตัวเลยครับ
ผมคิดว่า ทำไมตัวกูไม่มีค่าเลยวะ ทำอะไรก็แย่ไปหมด หาเงินได้แล้วไง อะไรแบบนี้ครับผมถึงกับ
อยากอยู่คนเดียวไม่อยากเจอใคร ไม่อยากเจอหน้าเพื่อน แต่จริงๆก็พอจะรู้ว่าสาเหตุนี้มันมาจากอะไรนิดนึง
คือเรื่องของเรื่องผมไปชอบคนๆนึงครับ ตอนแรกก็คือแอบชอบ กะแบบชอบเฉยๆ แต่ตอนหลังเค้าดันเล่นด้วยกับผม
คุยกันแปบเดียวเค้าอยู่เชียงรายผมอยู่กรุงเทพ ผมบินไปหาและก็อยู่ไปเที่ยวกับเค้าเพื่อนเค้า 3 วันครับ
นี่ผมเพิ่งกลับมา ผมลงทุนกับคนๆนี้มากๆด้านความรู้สึกและหลายๆอย่าง ผมอยากจะทำให้เค้าสบายใจ
คิดตลอดว่าเค้ากินอะไรอยู่เค้าชอบกินอันนี้นะ ไม่ชอบอันนี้ ตื่นตอนนี้นะ ทำงานแบบนี้นะ(เค้าเป็นรุ่นน้องผม 2ปีคับ)
อีกอย่าง(ผมและน้องเป็น ผช ครับ) ขอโทษทุกๆคนก่อนนะครับ ถ้าไม่ชอบเรื่องแบบนี้
คือผมก็ยังเรียนมหาลัยอยู่ และตัวผมเองกับตัวน้องเค้าในชีวิตจริงก็คือ ผช ปกติ ตัวผมเองเคยเป้นนักบาสด้วยครับ
แต่มันก็มีหลายๆคำที่น้องเค้าพูดแล้วผมจุกๆใจครับ แบบ น้องเค้าพูดตอนไม่เมาว่า พี่คน2ประเภทที่ผมชอบ
1. คนที่เห้นครั้งแรกแล้วชอบเลย กับ 2. คนที่ใช้เวลาไปเลื่อยๆแล้วชอบ
แต่สำหรับตัวผมเอง ผมนึกภาพตัวผมว่าถ้าใครที่เห็นครั้งแรกแล้วมันไม่ได้คือผมก็ไม่เอาเลยครับ
มันก็ทำให้ผมคิดอยู่เหมือนกันว่าจะเอาไงกับความรู้สึกนี้ดี ตอนไปเชียงรายน้องเค้าเมาเค้าก็พูดว่าเค้าเริ่มชอบผมแล้วเหมือนกัน
ผมเอาใจน้องเค้ามากเลยครับน้องเค้าอยู่หอที่เชียงรายคนเดียว ถ้าพูดตรงๆฐานะน้องเขากับผมแตกต่างกันค่อนข้างมากครับ
และน้องเค้าไม่ได้หน้าตาดีอะไรขนาดนั้นนะครับแค่ผมรู้สึกว่าผมชอบคนนี้ครับ
ผมสั่งข้าวให้ Foodpanda ไปส่งให้น้องเค้า (อยากให่เค้าประทับใจ)
เค้าก็ประทับใจจริงๆครับ แต่ผมเป็นอะไรก็ไม่รู้ครับมันก็เหมือนจะเริ่มรู้สึกว่าน้องเค้าชอบผมจริงๆเพราะตอนผมกลับ
เค้าก็เหมือนอยากให้อยู่กับเค้าอยากนอนกับผมด้วยอะไรงี้ครับ เวลาผมจะจ่ายค่าอะไร น้องเค้าก็บอกตลอดว่าไม่ต้องพี่
ไรงี้ตลอดรวมถึงเพื่อนเค้าด้วย คือนิสัยผมคือเป็นคนค่อนข้างสปอทมากๆครับ แต่ยิ่งเค้าทำแบบนั้นเท่าไหร่
ผมก็ยิ่งคิดว่า ผมกลัวตัวเองหวงเขามากขึ้นครับ เพราะอาชีพที่พวกเราทำกันด้วยครับ อ่อลืมบอก
ผมกับน้องเขาเป็น VJ อยู่แอพๆหนึ่งกันด้วยนะครับซึ่งเป็นธรรมดาที่คนจะเข้ามาชอบ
ส่วนตัวผมก็แอบคิดว่าเค้าชอบผมไม่ได้หรอก เค้าไม่ได้ชอบแต่แรก
ผมไม่หล่อพอ หุ่นผมไม่ได้ดีขนาดนั้น มีดีแค่หาเงิน กับเทคแคร์นี่คือสิ่งที่ผมทำได้
และตอนนี้มันกลายเป็นผมคิดเรื่องนี้ทั้งวันทั้งคืนเลยครับธรมาณมากโทรหาน้องเค้าก็ไม่กล้าโทร
ทำอะไรก็ไม่กล้าทำ มีแต่โทรคุยกันบ้างนิดๆหน่อยๆ ผมควรจัดการความรู้สึกอันนี้ยังไงดีครับ
ใจจริงอยากบล็อคน้องเค้าและหนีความรู้สึกนี้ไปเลยเพราะมากยากมากสำหรับผมครับผมนอยไปหมดเลย
รบกวนทุกท่านช่วยหน่อยนะครับ