เราคุยกับผช คนนึงมาได้สักพักค่ะ เขาดูเป็นคนดี ใจดี รักแม่ เวลาอยู่ด้วยกันก็ให้เกียรติเราไม่ทำตัวรุ่มร่าม
เรารู้สึกดีกับเขามาก แต่มันก็มีอะไรหลายๆอย่างในตัวเขาที่เรารู้สึกว่าเขาปิดบังอยู่ แต่เราก็เลือกที่จะไม่ถาม
ความสัมพันธ์ของเรามันก็เริ่มลึกซึ้งเลยเถิดไปไกล โดยไม่มีชื่อเรียก มันทำให้เรายิ่งรู้สึกดีกับเขาเข้าไปใหญ่
เราก็สัมผัสได้ว่าเขาก็คิดอะไรกับเรา เราโทรคุยกันบ่อยๆ โดยส่วนมากเขาจะเป็นฝ่ายโทรมา แต่เราโทรไปเขาก็จะ
ไม่ค่อยรับ โดยมีเหตุผลว่าทำงาน อยู่กับเจ้านาย จะให้มารับโทรศัพท์ต่อหน้าคนอื่นมันดูไม่ดี มันเป็นแบบนี้บ่อยๆ จนเรา
คิดไปต่างๆนาๆ ว่าช่วงเวลาที่หายไปนั้นเขาทำงานจริงๆหรอ ซึ่งมันเป็นอาการงี่เง่าของเราเองค่ะ
ครั้งนึงที่เราโทรไปแล้วเขาก็ไม่รับเช่นเดิม จนเขาไลน์มาบอกว่าถึงบ้านแล้วจะโทรมาอธิบาย ซึ่งเขาก็โทรมาตอนถึงบ้าน
จริงๆ เขาบอกว่างานมันยังไง รายได้เท่าไหร่ ภาระอะไรยังไง เขาก็ดูพยายามกับเรามากๆ จนผ่านไปเหมือนเราโทรไปตอน
ที่เขาอยู่กับเจ้านาย อยู่กับแม่ อยู่กับใครต่อใคร เหมือนบอกใครไม่ได้ว่าเขาก็มีเราอยู่ เหมือนมันต้องหลบ จนเขาขอห่างกับเราไป
เราพยายามง้อเท่าที่เราทำได้ เพราะเราไม่อยากเสียเขาไป เราเลยคิดว่าไปรอที่ทำงานตอนใกล้เลิกงานเผื่อเขาจะหายโกรธ
บอกก่อนว่าเขาทำงานที่ตึกฟอจูนค่ะ เราก็ไม่รู้ว่าส่วนไหนเพราะไม่กล้าถาม แต่เราไปแล้วก็นั่งรอร้านกาแฟแล้วโทรบอกเขาว่าเรามาหา
สิ่งที่เราได้รับจากเขาคือความโกรธ เขาบอกว่าจบไปแล้วทำไมไม่จบ ไม่อยากให้มันจบดีดีหรอ น้ำเสียงเขาดูเกลียดโกรธเรามาก
เราขอให้เขามาเจอหน้าหน่อย แค่ห้านาทีก็ได้ เขาก็มาค่ะ เราจะเข้าไปกอด แต่เขาเดินถอยหลังหนี เราร้องไห้จนสะอึก
ตอนเขามาหาเรา เขาเอาคนที่ทำงานมาด้วย เขาบอกว่าเขากลัวเราจะไปทำร้ายเขา ซึ่งมันไม่มีทางแน่นอน
เราไปนัดเจอกันลานจอดรถ มันมีแต่คำพูดที่เราฟังแล้วเจ็บ ทำแทบจะลงไปนั่งกับพื้น
แล้วเขาก็บอกว่าการที่เรามาที่ทำงานมันทำให้เขาโดนพักงานไปสองอาทิต เจ้านายด่า โดนคนอื่นมองไม่ดี
แต่เราไปรอเค้าตรงร้านกาแฟ เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าสำนักงานเขาอยู่ตรงไหน แต่ถึงเรารู้เราก็ไม่กล้าไป ล่าสุดเราก็ส่งชอคโกแลตไปขอโทษเขา
ส่งไปที่ฟอจูน จ่าหน้าซองแบบไม่มีสำนักงานอะไรเลย เราโดนบล็อคทุกช่อง พยายามเอาเบอร์โทรไปก็โดนบล็อค
เขาบอกถ้ายังเป็นแบบนี้อีกจะแจ้งความมว่าสร้างความเดือดร้อน วุ่นวาย แค่โดนพักงานรายได้ก็หายไปมากพอแล้ว
เราทำตัวไร้ค่ามากไหมคะ เขาพูดจนเรารู้สึกได้ว่าเราไปทำให้ชีวิตเค้าซวย เราเป็นตัวซวยสำหรับเค้า เราแย่มากไหมคะ
เรารู้สึกว่าเราเป็นผู้หญิงน่ารังเกียจที่ถ่อไปหาเขา คอยง้อเขา แต่สิ่งที่ได้กลับมาเป็นศูนย์ เราแย่มากเลยค่ะ เวลาหนึ่งเดือนที่ผ่านมา
มันไม่ช่วยอะไรให้เราดีขึ้นได้เลย ขอบคุณที่อ่านและรับฟังเราระบายนะคะ
เราทำตัวเป็นผู้หญิงน่ารังเกียจมากไหมคะ
เรารู้สึกดีกับเขามาก แต่มันก็มีอะไรหลายๆอย่างในตัวเขาที่เรารู้สึกว่าเขาปิดบังอยู่ แต่เราก็เลือกที่จะไม่ถาม
ความสัมพันธ์ของเรามันก็เริ่มลึกซึ้งเลยเถิดไปไกล โดยไม่มีชื่อเรียก มันทำให้เรายิ่งรู้สึกดีกับเขาเข้าไปใหญ่
เราก็สัมผัสได้ว่าเขาก็คิดอะไรกับเรา เราโทรคุยกันบ่อยๆ โดยส่วนมากเขาจะเป็นฝ่ายโทรมา แต่เราโทรไปเขาก็จะ
ไม่ค่อยรับ โดยมีเหตุผลว่าทำงาน อยู่กับเจ้านาย จะให้มารับโทรศัพท์ต่อหน้าคนอื่นมันดูไม่ดี มันเป็นแบบนี้บ่อยๆ จนเรา
คิดไปต่างๆนาๆ ว่าช่วงเวลาที่หายไปนั้นเขาทำงานจริงๆหรอ ซึ่งมันเป็นอาการงี่เง่าของเราเองค่ะ
ครั้งนึงที่เราโทรไปแล้วเขาก็ไม่รับเช่นเดิม จนเขาไลน์มาบอกว่าถึงบ้านแล้วจะโทรมาอธิบาย ซึ่งเขาก็โทรมาตอนถึงบ้าน
จริงๆ เขาบอกว่างานมันยังไง รายได้เท่าไหร่ ภาระอะไรยังไง เขาก็ดูพยายามกับเรามากๆ จนผ่านไปเหมือนเราโทรไปตอน
ที่เขาอยู่กับเจ้านาย อยู่กับแม่ อยู่กับใครต่อใคร เหมือนบอกใครไม่ได้ว่าเขาก็มีเราอยู่ เหมือนมันต้องหลบ จนเขาขอห่างกับเราไป
เราพยายามง้อเท่าที่เราทำได้ เพราะเราไม่อยากเสียเขาไป เราเลยคิดว่าไปรอที่ทำงานตอนใกล้เลิกงานเผื่อเขาจะหายโกรธ
บอกก่อนว่าเขาทำงานที่ตึกฟอจูนค่ะ เราก็ไม่รู้ว่าส่วนไหนเพราะไม่กล้าถาม แต่เราไปแล้วก็นั่งรอร้านกาแฟแล้วโทรบอกเขาว่าเรามาหา
สิ่งที่เราได้รับจากเขาคือความโกรธ เขาบอกว่าจบไปแล้วทำไมไม่จบ ไม่อยากให้มันจบดีดีหรอ น้ำเสียงเขาดูเกลียดโกรธเรามาก
เราขอให้เขามาเจอหน้าหน่อย แค่ห้านาทีก็ได้ เขาก็มาค่ะ เราจะเข้าไปกอด แต่เขาเดินถอยหลังหนี เราร้องไห้จนสะอึก
ตอนเขามาหาเรา เขาเอาคนที่ทำงานมาด้วย เขาบอกว่าเขากลัวเราจะไปทำร้ายเขา ซึ่งมันไม่มีทางแน่นอน
เราไปนัดเจอกันลานจอดรถ มันมีแต่คำพูดที่เราฟังแล้วเจ็บ ทำแทบจะลงไปนั่งกับพื้น
แล้วเขาก็บอกว่าการที่เรามาที่ทำงานมันทำให้เขาโดนพักงานไปสองอาทิต เจ้านายด่า โดนคนอื่นมองไม่ดี
แต่เราไปรอเค้าตรงร้านกาแฟ เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าสำนักงานเขาอยู่ตรงไหน แต่ถึงเรารู้เราก็ไม่กล้าไป ล่าสุดเราก็ส่งชอคโกแลตไปขอโทษเขา
ส่งไปที่ฟอจูน จ่าหน้าซองแบบไม่มีสำนักงานอะไรเลย เราโดนบล็อคทุกช่อง พยายามเอาเบอร์โทรไปก็โดนบล็อค
เขาบอกถ้ายังเป็นแบบนี้อีกจะแจ้งความมว่าสร้างความเดือดร้อน วุ่นวาย แค่โดนพักงานรายได้ก็หายไปมากพอแล้ว
เราทำตัวไร้ค่ามากไหมคะ เขาพูดจนเรารู้สึกได้ว่าเราไปทำให้ชีวิตเค้าซวย เราเป็นตัวซวยสำหรับเค้า เราแย่มากไหมคะ
เรารู้สึกว่าเราเป็นผู้หญิงน่ารังเกียจที่ถ่อไปหาเขา คอยง้อเขา แต่สิ่งที่ได้กลับมาเป็นศูนย์ เราแย่มากเลยค่ะ เวลาหนึ่งเดือนที่ผ่านมา
มันไม่ช่วยอะไรให้เราดีขึ้นได้เลย ขอบคุณที่อ่านและรับฟังเราระบายนะคะ