ขอเกริ่นก่อนน่ะค่ะเรื่องนี้มันเกิดขึ้นตั้งแต่เราอยู่ป.3คือว่าพ่อกับแม่เราเขามีปัญหากันแล้วแยกทางกันแต่ได้แบ่งลูกพี่สาวอยู่กับพ่อส่วนเราน้องสาวอยู่กับแม่ (แม่เรากับพ่ออยู่คนละจังหวัด) เรากับสาวและพ่อก็ติดต่อกันปกติแค่พ่อกับแม่ไม่คุยกันตั้งแต่ตอนนั้นจนถึงตอนนี้เราอายุ21แล้วเราก็ไม่ได้เรียนต่อจบแค่ปวส.เพราะทางบ้านแม่เราไม่ได้มีฐานะเราออกจากงานมาดูแลแม่กับยายและพ่อเลี้ยงเพราะแม่เราไม่แข็งแรงแม่เราเขาเพิ่งผ่าตัดถุงน้ำดีไปส่วนยายเขาก็เดินไม่ค่อยได้
แล้วอยู่ๆพ่อก็ได้โทรมาบอกว่า อยากเรียนต่อไหม...ถ้าอยากเรียนเดียวพ่อส่งเองแต่ต่อต้องมาอยู่และไปเรียนกับพ่อเท่านั้น ส่วนเราอยากเรียนต่อแต่ถ้าให้ทิ้งแม่ก็ทำไม่ได้เพราะไม่มีใครดูแลไหนจะยายอีกเราเลยถามว่า ถ้าเรียนที่นี้คืออยู่กับแม่ได้ไหมพ่อจะส่งไหม พ่อเราบอกว่าต้องมาอยู่กับพ่อเท่านั้นถึงจะส่งเรียน เราเลยปฎิเสธพ่อไปแล้วให้เหตุผลว่าไม่มีใครดูแลยายกับแม่ พ่อเราก็ไม่ว่าอะไร
คือ...เราทำถูกไหมที่ตอบพ่อไปแบบนั้นเรากลัวพ่อเราจะเสียความรู้สึกพ่ออุสะตั้งใจจะส่งเราเรียนแต่เรากลับปฎิเสธความหวังดีเขาไป
พ่อหรือแม่....ปัญหาครอบครัว
แล้วอยู่ๆพ่อก็ได้โทรมาบอกว่า อยากเรียนต่อไหม...ถ้าอยากเรียนเดียวพ่อส่งเองแต่ต่อต้องมาอยู่และไปเรียนกับพ่อเท่านั้น ส่วนเราอยากเรียนต่อแต่ถ้าให้ทิ้งแม่ก็ทำไม่ได้เพราะไม่มีใครดูแลไหนจะยายอีกเราเลยถามว่า ถ้าเรียนที่นี้คืออยู่กับแม่ได้ไหมพ่อจะส่งไหม พ่อเราบอกว่าต้องมาอยู่กับพ่อเท่านั้นถึงจะส่งเรียน เราเลยปฎิเสธพ่อไปแล้วให้เหตุผลว่าไม่มีใครดูแลยายกับแม่ พ่อเราก็ไม่ว่าอะไร
คือ...เราทำถูกไหมที่ตอบพ่อไปแบบนั้นเรากลัวพ่อเราจะเสียความรู้สึกพ่ออุสะตั้งใจจะส่งเราเรียนแต่เรากลับปฎิเสธความหวังดีเขาไป