สวัสดีค่ะ เราแค่อยากสอบถามความคิดเห็นนะคะไม่ได้อยากให้มีเรื่องดราม่าอะไร
เราสังเกตุว่าพ่อแม่มักจะมีคำพูดติดปากเสมอคือ ความฝันของพ่อแม่คืออยากเห็นลูก.......... พ่อแม่อยากให้ลูก.......
ส่วนตัวเราเรามักจะได้เถียงกับพวกเค้าตลอดว่าเราอยากทำอันนี้ อยากเรียนอันนี้แต่เค้าไม่เห็นด้วย สุดท้ายก็จบลงที่การทำสิ่งที่เค้าอยากให้ทำค่ะเพื่อที่จะได้ไม่ทะเลาะกันอีก
ตอนม.ปลายเราอยากเรียนสายภาษาเค้าก็จะบอกว่า อยากให้เรียนสายวิทย์-คณิต เพราะมองสายงานได้กว้างกว่า เราก็เรียนค่ะ
ตอนจะเข้ามหาลัยด้วยความที่เราเรียนสายวิทย์-คณิตมาแล้ว เค้าก็เลยไม่ค่อยโอเคกับการที่เราจะเลือกคณะทางสายศิลป์ ก็เลยจบลงที่คณะที่เราพอเรียนได้ และเค้าก็โอเค
ตอนนี้เรียนจบแล้วเค้าก็เริ่มพูดกับเราค่ะว่าเค้าอยากให้เราเรียนต่อ พูดอยู่หลายครั้งแต่เราก็บ่ายเบี่ยงบอกว่าเราขอทำงานก่อนเราอยากพักการเรียนก่อนสักพัก
ตอนนี้กำลังมองหางานเราก็แพลนไว้คร่าวๆว่าเราอยากทำงานรพ.เอกชน(เราจบสายวิทย์สุขภาพ) ด้วยความคิดที่ว่าได้เงินเดือนดีกว่าและเราอยากมีเงินเก็บไวๆเพราะมีหลายอย่างที่เราอยากทำค่ะ ก็ได้เถียงกันอีกเพราะพ่อแม่เราบอกว่าความฝันของเค้าคือการได้เห็นลูกรับราชการ
เราเข้าใจในความเป็นห่วงของพ่อแม่นะคะ แต่สิ่งที่เราอยากได้คือการเป็นกำลังใจให้กับสิ่งที่เราเลือก คอยเป็นห่วงอยู่ห่างๆให้เราลองเลือกอะไรเองบ้าง
เราเลยอยากสอบถามความเห็นค่ะว่า ในฐานะลูกเราควรต้องทำตามความฝัน ความต้องการของพ่อแม่เพื่อให้เค้าภูมิใจใช่ไหมคะ?
เรารู้สึกว่าเราไม่ค่อยได้ทำอะไรที่เราอยากทำเลย สิ่งที่พ่อแม่เลือกเส้นทางให้เดินเป็นสิ่งที่ดีทุกอย่างใช่ไหมคะ?
แค่พ่อแม่ภูมิใจถึงเราไม่ได้มีความสุขในสิ่งที่ทำก็ยังถือว่าเป็นเรื่องดีที่ทำให้พ่อแม่ภูมิใจใช่ไหมคะ?
ปล.ขอความเห็นแบบซอฟต์ๆนะคะ
ความฝันของพ่อแม่คือสิ่งที่ลูกควรทำใช่ไหม?
เราสังเกตุว่าพ่อแม่มักจะมีคำพูดติดปากเสมอคือ ความฝันของพ่อแม่คืออยากเห็นลูก.......... พ่อแม่อยากให้ลูก.......
ส่วนตัวเราเรามักจะได้เถียงกับพวกเค้าตลอดว่าเราอยากทำอันนี้ อยากเรียนอันนี้แต่เค้าไม่เห็นด้วย สุดท้ายก็จบลงที่การทำสิ่งที่เค้าอยากให้ทำค่ะเพื่อที่จะได้ไม่ทะเลาะกันอีก
ตอนม.ปลายเราอยากเรียนสายภาษาเค้าก็จะบอกว่า อยากให้เรียนสายวิทย์-คณิต เพราะมองสายงานได้กว้างกว่า เราก็เรียนค่ะ
ตอนจะเข้ามหาลัยด้วยความที่เราเรียนสายวิทย์-คณิตมาแล้ว เค้าก็เลยไม่ค่อยโอเคกับการที่เราจะเลือกคณะทางสายศิลป์ ก็เลยจบลงที่คณะที่เราพอเรียนได้ และเค้าก็โอเค
ตอนนี้เรียนจบแล้วเค้าก็เริ่มพูดกับเราค่ะว่าเค้าอยากให้เราเรียนต่อ พูดอยู่หลายครั้งแต่เราก็บ่ายเบี่ยงบอกว่าเราขอทำงานก่อนเราอยากพักการเรียนก่อนสักพัก
ตอนนี้กำลังมองหางานเราก็แพลนไว้คร่าวๆว่าเราอยากทำงานรพ.เอกชน(เราจบสายวิทย์สุขภาพ) ด้วยความคิดที่ว่าได้เงินเดือนดีกว่าและเราอยากมีเงินเก็บไวๆเพราะมีหลายอย่างที่เราอยากทำค่ะ ก็ได้เถียงกันอีกเพราะพ่อแม่เราบอกว่าความฝันของเค้าคือการได้เห็นลูกรับราชการ
เราเข้าใจในความเป็นห่วงของพ่อแม่นะคะ แต่สิ่งที่เราอยากได้คือการเป็นกำลังใจให้กับสิ่งที่เราเลือก คอยเป็นห่วงอยู่ห่างๆให้เราลองเลือกอะไรเองบ้าง
เราเลยอยากสอบถามความเห็นค่ะว่า ในฐานะลูกเราควรต้องทำตามความฝัน ความต้องการของพ่อแม่เพื่อให้เค้าภูมิใจใช่ไหมคะ?
เรารู้สึกว่าเราไม่ค่อยได้ทำอะไรที่เราอยากทำเลย สิ่งที่พ่อแม่เลือกเส้นทางให้เดินเป็นสิ่งที่ดีทุกอย่างใช่ไหมคะ?
แค่พ่อแม่ภูมิใจถึงเราไม่ได้มีความสุขในสิ่งที่ทำก็ยังถือว่าเป็นเรื่องดีที่ทำให้พ่อแม่ภูมิใจใช่ไหมคะ?
ปล.ขอความเห็นแบบซอฟต์ๆนะคะ