สวัสดีครับ เพื่อนๆพี่ๆน้องๆชาวพันทิพย์
ผมมีเรื่องอยากปรึกษา ขอคำแนะนำ กระทู้นี้เป็นกระทู้แรก และเป็นกระทู้ที่ผมจะสารภาพความจริงในทุกๆสิ่ง เพื่อหวังอย่างยิ่งว่าคำแนะนำของใครสักคนนึงจะช่วยผมได้
ย้อนไป6เกือบ7ปีที่แล้ว ผมได้เจอกับผญ.คนนึง เราคบกันราวๆ4ปีก่อนที่จะแต่งงานกัน
ตัวผมมีอาชีพค้าขายทำธุรกิจเล็กตามแบบที่ใจรัก หลังจากแต่งงานกันได้สัก1ปี ผมมีปัญหาทางด้านการเงิน และเรื่องเกี่ยวกับธุรกิจของผม
ผมเป็นหนี้ราวๆ6ล้าน จากการทำธุกิจ และการหมุนเงินบางส่วนมาใช้นอกระบบด้วยความหวังว่ามันจะช่วยปลดหนี้ได้เร็ว แต่กลับกันมันดันสร้างปัญหาและไม่ได้ทำให้อะไรดีขึ้น ใช่ครับผมเล่นการพนัน(ฟุตบอลออนไลน์)
หลังจากเกิดปัญหาได้ราวๆ2ปี ชีวิตผมและครอบครัว(คนรัก) มันไม่เหมือนเดิม จากคนที่เคยใช้เงินวันหมื่นแบบไม่ต้องคิดอะไรไรมาก กลับกลายเป็นคนที่บางวันแม้แต่เงินค่ากาแฟในซอยบ้านแก้วละ20บาทยังไม่มี ภรรยาผมรับรู้ถึงปัญหา ผมพยายามจะแก้ด้วยตัวเองและไม่ได้บอกความยากลำบากให้เค้ารู้ ถึงแม้ว่าเราจะอยู่ด้วยกันแต่ผมไม่เคยแสดงออกให้เธอเห็นว่าบางวันชีวิตผมมันก็ยากลำบากจริงๆ
วันทุกๆวันมันไม่เหมือนเดิม ผมมีความเครียดสะสม เรามะเลาะกันบ่อยเรื่องค่าใช้จ่ายต่างไภายในบ้าน จนวันนึงผมได้ทำสิ่งที่ผิดกับภรรยาของผมเอง ผมเอาของที่เธอเก็บสะสมไว้ไปขายโดยมี่ไม่ได้บอกเธอ จนวันที่เธอรู้ความจริง เธอรับไม่ได้และเลิกกับผม ผมยอมรับในความไม่คิดถี่ถ้วนรอบคอบ แต่ผมบอกเหตุผลกับเธอว่ามันเป็นความจำเป็น(ของบางส่วนเป็นของที่ผมซื้อให้เธอ และบางส่วนคือของเธอเอง)
เราเลิกกันช่วงเดือนพย.ปีที่แล้ว เธอกลับมาอยู่กับผมอีกครั้งในเดือนกพ.ปีนี้ ก่อนที่จะเกิดโควิดและเธอกลับไปบ้านที่ต่างจังหวัด
หลังจากที่เธอกับมากทม.ช่วงต้นเดือนมิย.เราสองคนเหมือนคนที่เลิกกันจริงๆ แต่เอาตรงๆผมไม่เคยคิดเลยว่าเราสองคนเลิกกัน พยายามติดต่อ และง้อขอคืนดีแต่ก็ไม่เป็นผล จนเมื่อวัปดาห์ที่แล้วเธอไลน์มาบอกกับผมว่าเธอไม่อยากฝืนตัวเองอีกแล้ว เธออยากกลับมาอยู่กับผม เราจึงตกลงที่จะมานั่งคุยกันเพื่อมองหาทางออก
***ผมลืมบอกไปว่าของที่ผมเอาไปมูลค่าล้านกว่าบาท ผมผ่อนให้เธอเดือนละ10000บาททุกเดือนตั้งแต่ต้นปี
หลังจากที่เราสองคนคุยกัน มันดันเกิดบทสรุปที่ว่ามันไม่มีทางออก เพราะเธอก็ยอมรับตรงๆว่าหลังจากเกิดเรื่อง เธอได้โทรไปปรับทุกข์และโวยวายให้กับครอบครัวฟัง ปัญหาคือครอบครัวไม่เห็นด้วยที่เธอจะกลับมาอยู่กับผม
วันที่13สค. ผมโทรหาแม่เธอหลังจากที่รับรู้ปัญหา โดยเพียงเพื่องถามไถ่ถึงสารทุกข์สุขดิบ ไม่ต้องต้องการพาดพิงว่าเราของคนจะกลับมาอยู่ด้วยกันแต่อย่างใด
แม่ของเธอกดวางสายทันทีที่รู้ว่าปลายสายคือผม(ผมใช้เบอร์ใหม่โทรไป) สักพักผมโทรกลับไปใหม่ เป็นคุณพ่อของเธอรับ ท่านย้ำกับผมว่าอย่ามายุ่งกับลูกสาวเค้าอีก ผมได้แต่พูดครับๆและก็วางสายกันไป
หลังจากนั้นผมโทรหาภรรยาผม เค้าได้บอกกับผมว่าแม่เค้าโทรมาและขอร้องให้เธออย่ากลับไป
เธอพยายามพูดทุกวิถีทางแล้วแต่ไม่เป็นผล
คืนวันที่14สค.เราคุยกันอีกครั้งนึง และสรุปกันได้ว่าเราสองคนไม่มีทางออกจริงๆ
เธอบอกกับผมว่าเธอไม่อยากทำให้แม่เสียใจ
ผมรักเธอมาก อยากกลับไปแก้ไขสิ่งต่างๆ ผมมีหลายสิ่งหลายอย่างที่อยากทำให้เธอ และอยากทำกับเธออีกมากมาย ผมยอมรับผิดในข้อผิดพลาด และผมพร้อมที่จะแก้ไข(ผมแก้ไขแล้ว) ผมเริ่มทำงานแบบที่มนุษย์คนอื่นๆทำ ผมเริ่มใช้ชีวิตแบบสมถะมากขึ้น ไม่ฟุ้งเฟ้อแบบแต่ก่อน
ผมอยากขอคำแนะนำ ว่าตอนนี้ผมควรต้องทำอย่างไร หรือจริงๆแล้วผมควรต้องปล่อยเธอไปครับ
ขอบคุณเพื่อนๆพี่ๆน้องๆมากๆครับ
เมื่อเราสองคนเดินมาถึงทางตัน และผมผิดเอง
ผมมีเรื่องอยากปรึกษา ขอคำแนะนำ กระทู้นี้เป็นกระทู้แรก และเป็นกระทู้ที่ผมจะสารภาพความจริงในทุกๆสิ่ง เพื่อหวังอย่างยิ่งว่าคำแนะนำของใครสักคนนึงจะช่วยผมได้
ย้อนไป6เกือบ7ปีที่แล้ว ผมได้เจอกับผญ.คนนึง เราคบกันราวๆ4ปีก่อนที่จะแต่งงานกัน
ตัวผมมีอาชีพค้าขายทำธุรกิจเล็กตามแบบที่ใจรัก หลังจากแต่งงานกันได้สัก1ปี ผมมีปัญหาทางด้านการเงิน และเรื่องเกี่ยวกับธุรกิจของผม
ผมเป็นหนี้ราวๆ6ล้าน จากการทำธุกิจ และการหมุนเงินบางส่วนมาใช้นอกระบบด้วยความหวังว่ามันจะช่วยปลดหนี้ได้เร็ว แต่กลับกันมันดันสร้างปัญหาและไม่ได้ทำให้อะไรดีขึ้น ใช่ครับผมเล่นการพนัน(ฟุตบอลออนไลน์)
หลังจากเกิดปัญหาได้ราวๆ2ปี ชีวิตผมและครอบครัว(คนรัก) มันไม่เหมือนเดิม จากคนที่เคยใช้เงินวันหมื่นแบบไม่ต้องคิดอะไรไรมาก กลับกลายเป็นคนที่บางวันแม้แต่เงินค่ากาแฟในซอยบ้านแก้วละ20บาทยังไม่มี ภรรยาผมรับรู้ถึงปัญหา ผมพยายามจะแก้ด้วยตัวเองและไม่ได้บอกความยากลำบากให้เค้ารู้ ถึงแม้ว่าเราจะอยู่ด้วยกันแต่ผมไม่เคยแสดงออกให้เธอเห็นว่าบางวันชีวิตผมมันก็ยากลำบากจริงๆ
วันทุกๆวันมันไม่เหมือนเดิม ผมมีความเครียดสะสม เรามะเลาะกันบ่อยเรื่องค่าใช้จ่ายต่างไภายในบ้าน จนวันนึงผมได้ทำสิ่งที่ผิดกับภรรยาของผมเอง ผมเอาของที่เธอเก็บสะสมไว้ไปขายโดยมี่ไม่ได้บอกเธอ จนวันที่เธอรู้ความจริง เธอรับไม่ได้และเลิกกับผม ผมยอมรับในความไม่คิดถี่ถ้วนรอบคอบ แต่ผมบอกเหตุผลกับเธอว่ามันเป็นความจำเป็น(ของบางส่วนเป็นของที่ผมซื้อให้เธอ และบางส่วนคือของเธอเอง)
เราเลิกกันช่วงเดือนพย.ปีที่แล้ว เธอกลับมาอยู่กับผมอีกครั้งในเดือนกพ.ปีนี้ ก่อนที่จะเกิดโควิดและเธอกลับไปบ้านที่ต่างจังหวัด
หลังจากที่เธอกับมากทม.ช่วงต้นเดือนมิย.เราสองคนเหมือนคนที่เลิกกันจริงๆ แต่เอาตรงๆผมไม่เคยคิดเลยว่าเราสองคนเลิกกัน พยายามติดต่อ และง้อขอคืนดีแต่ก็ไม่เป็นผล จนเมื่อวัปดาห์ที่แล้วเธอไลน์มาบอกกับผมว่าเธอไม่อยากฝืนตัวเองอีกแล้ว เธออยากกลับมาอยู่กับผม เราจึงตกลงที่จะมานั่งคุยกันเพื่อมองหาทางออก
***ผมลืมบอกไปว่าของที่ผมเอาไปมูลค่าล้านกว่าบาท ผมผ่อนให้เธอเดือนละ10000บาททุกเดือนตั้งแต่ต้นปี
หลังจากที่เราสองคนคุยกัน มันดันเกิดบทสรุปที่ว่ามันไม่มีทางออก เพราะเธอก็ยอมรับตรงๆว่าหลังจากเกิดเรื่อง เธอได้โทรไปปรับทุกข์และโวยวายให้กับครอบครัวฟัง ปัญหาคือครอบครัวไม่เห็นด้วยที่เธอจะกลับมาอยู่กับผม
วันที่13สค. ผมโทรหาแม่เธอหลังจากที่รับรู้ปัญหา โดยเพียงเพื่องถามไถ่ถึงสารทุกข์สุขดิบ ไม่ต้องต้องการพาดพิงว่าเราของคนจะกลับมาอยู่ด้วยกันแต่อย่างใด
แม่ของเธอกดวางสายทันทีที่รู้ว่าปลายสายคือผม(ผมใช้เบอร์ใหม่โทรไป) สักพักผมโทรกลับไปใหม่ เป็นคุณพ่อของเธอรับ ท่านย้ำกับผมว่าอย่ามายุ่งกับลูกสาวเค้าอีก ผมได้แต่พูดครับๆและก็วางสายกันไป
หลังจากนั้นผมโทรหาภรรยาผม เค้าได้บอกกับผมว่าแม่เค้าโทรมาและขอร้องให้เธออย่ากลับไป
เธอพยายามพูดทุกวิถีทางแล้วแต่ไม่เป็นผล
คืนวันที่14สค.เราคุยกันอีกครั้งนึง และสรุปกันได้ว่าเราสองคนไม่มีทางออกจริงๆ
เธอบอกกับผมว่าเธอไม่อยากทำให้แม่เสียใจ
ผมรักเธอมาก อยากกลับไปแก้ไขสิ่งต่างๆ ผมมีหลายสิ่งหลายอย่างที่อยากทำให้เธอ และอยากทำกับเธออีกมากมาย ผมยอมรับผิดในข้อผิดพลาด และผมพร้อมที่จะแก้ไข(ผมแก้ไขแล้ว) ผมเริ่มทำงานแบบที่มนุษย์คนอื่นๆทำ ผมเริ่มใช้ชีวิตแบบสมถะมากขึ้น ไม่ฟุ้งเฟ้อแบบแต่ก่อน
ผมอยากขอคำแนะนำ ว่าตอนนี้ผมควรต้องทำอย่างไร หรือจริงๆแล้วผมควรต้องปล่อยเธอไปครับ
ขอบคุณเพื่อนๆพี่ๆน้องๆมากๆครับ