ทำไมพ่อแม่ไทยชอบให้ลูกอยู่ด้วยมากกว่าให้ลูกออกไปใช้ชีวิตอยู่คนเดียวไกลๆ

ไม่รู้ว่าเป็นแค่ไทย หรือเอเชียอื่นๆด้วยนะครับ
สังเกตมานานแล้วว่ามันก็มีเรื่องทำนองนี้อยู่
เรื่องที่พ่อแม่อยากให้ลูกอยู่ด้วยมากกว่าให้ออกไปใช้ชีวิตไกลๆตัวดังหัวข้อกระทู้น่ะครับ
เคยไปอ่านบทความเกี่ยวกับชีวิตของพวกวัยรุ่นตะวันตกมา มีแต่ทำนองว่า อายุยังไม่ทัน18 ก็หาเงิน รับจ็อบพาร์ทไทม์ ทำงาน ฝึกงาน ได้แล้ว หนำซ้ำพ่อแม่ยังเป็นคนบอกให้ออกไปใช้ชีวิตคนเดียวเองอีก
เคยมีคดีที่พ่อแม่ฟ้องให้ลูกออกจากบ้านไปใช้ชีวิตเองด้วยครับ
แต่ตัดภาพมาที่ไทย อายุเท่านู้น เท่านี้ ก็ยังโดนห้ามนู่นนี่นั่นร่ำไป แถมยังขอร้องแกมบังคับให้ลูกมาอยู่ดูแลใกล้ๆ จนพ่อแม่จากไปคนที่โดนแบบนี้ก็น่าจะทำอะไรไม่เป็นเลย

ผมไม่ได้อินกับอะไรแบบนี้เลย แล้วครอบครัวผมก็ไม่มีอะไรทำนองนี้ให้เห็นเลยครับ ให้ลูกอยู่ด้วยแล้วมันจะได้อะไรล่ะครับ ชีวิตลูกพัฒนาก็ไม่พัฒนาซ้ำร้ายยังย่ำอยู่กับที่อีก


ตามกระทู้พันทิปเหตุผลของพ่อแม่ที่อยากให้ลูกอยู่ด้วยส่วนมากที่คนเอามาบ่นๆกันเท่าที่ผมเห็นก็

กลัวไม่มีคนดูแล
:ก็ดูแลตัวเองตั้งแต่เนิ่นๆให้แข็งแรงสิครับ อย่าแก่ตัวมาแล้วป่วยออดแอดเพราะไม่ดูแลตัวเองให้ลูกหลานลำบากใจ

ทดแทนบุญคุณ
:ไม่เห็นจะเกี่ยวกับการให้ลูกมาอยู่ด้วยตรงไหน
เอาคำว่าบุญคุณมาอ้าง ไร้สาระมาก

เหงา
:2020 แล้ว สงครามโลกครั้งที่สองจบแล้ว ใช้เทคโนโลยีสิครับ เดี๋ยวนี้เห็นหน้ากันได้แม้จะอยู่กันคนละซีกโลกด้วยซ้ำ แค่กดโทรศัพท์เปิดวีดีโอคอล
ถึงมันจะไม่ให้ความรู้สึกเหมือนอยู่ด้วยกันจริงๆซักเท่าไหร่แต่มันก็ทดแทนกันได้

คืออยากรู้ว่าทำไมต้องไปยึดติดลูกขนาดนั้น