คือ ผมอยากรู้ว่าโลกมีไว้ทำไมครับ
ลองหลับตาคิดว่า
"โลกมีไว้ทำไม"
ลองตัดหน้าที่ของเราออกไปก่อนแล้วลองคิดว่ามีแค่ตัวเองคนเดียวไม่มีใครในชีวิตเลยใช้ชีวิตด้วยตัวของเราเองมาตลอด แต่ยังมีคนรอบข้างเราอยู่ที่เดินสวนกันไปมาแต่เราก็ไม่รู้จักเขา
ต่างคนต่างใช้ชีวิตของตนเอง
มีทุกข์มีสุขปนกันไป แล้วนึกถึงจักรวาลที่กว้างแล้วลองมองมาที่โลกของเรา อันที่จริงมันก็ไม่จำเป็นต้องมีโลก ไม่ต้องมีพระอาทิตย์ ดวงจันทร์ อะไรก็แล้วแต่ ก็ได้มันก็น่าจะไม่เป็นอะไร ก็ไม่มีสิ่งมีชีวิตหรืออะไรอยู่เลยนอกจากความว่างเปล่า

เอาจริงมั้ยก็ไม่เคยกลัวตายเลยเพราะว่า การที่เราเกิดมาแล้วตายไปถึงจะมีนรกมีสวรรค์หรือไม่มี แต่ถ้ามีสมมติว่าเราตายไปแล้วตกนรกเราเกิดไปในชาติต่อไปเราก็จำไม่ได้แล้วว่าเราเคยทรมานในนรกถึงจะพิการหรืออะไรยังไงก็แล้วแต่ก็ต้องตายอยู่ดีมันก็จะวนลูปอยู่อย่างนี้อ่ะ

คืออยากรู้จริงครับช่วยตอบหน่อยครับถึงคำถามมันจะถามยากไปหน่อย

ปล.ผมไม่รู้ว่ามันอยู่แท็กอะไร ผมเลยเอามันมาอยู่ในแต่งเรื่องสั้นละกันนะครับ