สวัสดีครับ ผมมีเรื่องอยากจะปรึกษา
เข้าเรื่องเลย ผมกับแฟนคบกันมา4ปี ผ่านอะไรด้วยกันมามากมาย
จนมีลูกด้วยกัน1คน ผ่านไปด้วยดีมากครับช่วงแรกๆที่มีลูก
ผ่านไปสักระยะ ผมรู้สึกเบื่อหน่าย ตั้งแต่มีลูกมาแฟนผมไม่เหมือนเดิม
ไม่ใช่มีคนอื่นอะไรนะครับตอนนี้ คือ มีลูกแล้วก็ไม่ได้จู๋จี๋ มีเซ็กกันหรืออะไรกันเหมือนแต่ก่อน เหมือนทำให้ผมเบื่อด้วย แต่ตอนนั้นผมก็เข้าใจแล้วก็เฉยๆอย่างน้อยแค่เบื่อ แต่พอเวลาผ่านไปเรื่อยๆ ผมจับได้ว่าเขาแอบคุยกับคนอื่น มันทำให้ผมนั้นกลายเป็นคนเลวตั้งแต่วันนั้น ผมแอบคุยกับคนอื่น และแอบไปมีอะไรกัน ช่วงนั้นยอมรับว่า
และเลวมากครับ ไม่ได้นึกถึงคำว่าลูกเลย แต่หลังจากโดนจับได้ ผมเองที่เป็นคนผิดมากๆทะเลาะหนักเกือบได้เลิกกัน แต่เวลาผ่านไปไม่ถึง2วัน
มันทำให้ผมคิดได้ และผมก็ขอโทษเธอและมาเริ่มต้นใหม่ ก็ไปกันด้วยดี
จากวันนั้นผมไม่มีเรื่องผู้หญิงเข้ามาเลย ผมทำหน้าที่พ่อที่ดี ดูแลลูกมากขึ้น ทำงานเก็บเงินเพื่อครอบครัว แต่เหมือนเวรกรรมมันตามทัน วันเวลาผ่านไปเกือบปี เขาได้แอบมีคนอื่นและแอบไปมีอะไรกัน ซึ่งผมมาจับได้ในตอนที่เวลามันผ่านมาแล้วเกือบเดือน ผมเครียด ผมอยากตาย คงเป็นผลของเวรกรรม มันย้อนกลับมาหาผม ผมทุกข์ทนมาน เหมือนมีก้อนหินก้อนใหญ่ทับกลางหน้าอกตลอดเวลา ตอนนี้ผมกับแฟนก็อยู่ด้วยกันปกติ ตอนนี้ ผมรู้เรื่องนี้มาเกือบเดือนแล้วครับ จะเลิกกันก็เลิกไม่ขาด ใจก็อยากให้เขากลับบ้านเขาไป อีกใจก็รักเขามากไป และที่สำคัญผมอยากเห็นครอบครัวที่สมบูรณ์แบบ อยากเห็นลูกมีความสุข ไม่อยากให้เด็กมีปม ทุกวันนี้ ผมคิดถูกแล้วใช่มั้ยครับ ที่ต้องทนอยู่แบบนี้ ภาพมันหลอนสมองผมตอนเขามีอะไรกันในหัวอยู่แทบตลอด ผมคิดถูกแล้วใช่มั้ยครับที่ให้เขาอยู่กับผม ผมไม่ดูโง่ไปใช่มั้ย เพราะการมีเซ็ก คนกระทำ กับคนถูกกระทำมันต่างกัน มันทำให้ผมอกจะแตกตาย หรือผมควรเป็นพ่อเลี้ยงเดี่ยวให้เขาไปมีชีวิตใหม่ดีครับ มันยังไม่สาย ทุกวันนี้ผมทำใจรออยู่
(ตอนนี้อยู่ด้วยกันแบบอึดอัดมาก แต่เขาสัญญาว่าจะไม่มีอีกต่อไป ผมก็เชื่อว่าคงไม่มี แต่ผมแค่ฝังใจและรับไม่ค่อยได้ แต่ใจก็รักเขามาก)
ต่างคนต่างเคยมีอะไรกับคนอื่น แต่เขามาทำผมคืนในวันที่ผมเป็นคนดี ควรให้อภัยมั้ยครับ?
เข้าเรื่องเลย ผมกับแฟนคบกันมา4ปี ผ่านอะไรด้วยกันมามากมาย
จนมีลูกด้วยกัน1คน ผ่านไปด้วยดีมากครับช่วงแรกๆที่มีลูก
ผ่านไปสักระยะ ผมรู้สึกเบื่อหน่าย ตั้งแต่มีลูกมาแฟนผมไม่เหมือนเดิม
ไม่ใช่มีคนอื่นอะไรนะครับตอนนี้ คือ มีลูกแล้วก็ไม่ได้จู๋จี๋ มีเซ็กกันหรืออะไรกันเหมือนแต่ก่อน เหมือนทำให้ผมเบื่อด้วย แต่ตอนนั้นผมก็เข้าใจแล้วก็เฉยๆอย่างน้อยแค่เบื่อ แต่พอเวลาผ่านไปเรื่อยๆ ผมจับได้ว่าเขาแอบคุยกับคนอื่น มันทำให้ผมนั้นกลายเป็นคนเลวตั้งแต่วันนั้น ผมแอบคุยกับคนอื่น และแอบไปมีอะไรกัน ช่วงนั้นยอมรับว่า
มันทำให้ผมคิดได้ และผมก็ขอโทษเธอและมาเริ่มต้นใหม่ ก็ไปกันด้วยดี
จากวันนั้นผมไม่มีเรื่องผู้หญิงเข้ามาเลย ผมทำหน้าที่พ่อที่ดี ดูแลลูกมากขึ้น ทำงานเก็บเงินเพื่อครอบครัว แต่เหมือนเวรกรรมมันตามทัน วันเวลาผ่านไปเกือบปี เขาได้แอบมีคนอื่นและแอบไปมีอะไรกัน ซึ่งผมมาจับได้ในตอนที่เวลามันผ่านมาแล้วเกือบเดือน ผมเครียด ผมอยากตาย คงเป็นผลของเวรกรรม มันย้อนกลับมาหาผม ผมทุกข์ทนมาน เหมือนมีก้อนหินก้อนใหญ่ทับกลางหน้าอกตลอดเวลา ตอนนี้ผมกับแฟนก็อยู่ด้วยกันปกติ ตอนนี้ ผมรู้เรื่องนี้มาเกือบเดือนแล้วครับ จะเลิกกันก็เลิกไม่ขาด ใจก็อยากให้เขากลับบ้านเขาไป อีกใจก็รักเขามากไป และที่สำคัญผมอยากเห็นครอบครัวที่สมบูรณ์แบบ อยากเห็นลูกมีความสุข ไม่อยากให้เด็กมีปม ทุกวันนี้ ผมคิดถูกแล้วใช่มั้ยครับ ที่ต้องทนอยู่แบบนี้ ภาพมันหลอนสมองผมตอนเขามีอะไรกันในหัวอยู่แทบตลอด ผมคิดถูกแล้วใช่มั้ยครับที่ให้เขาอยู่กับผม ผมไม่ดูโง่ไปใช่มั้ย เพราะการมีเซ็ก คนกระทำ กับคนถูกกระทำมันต่างกัน มันทำให้ผมอกจะแตกตาย หรือผมควรเป็นพ่อเลี้ยงเดี่ยวให้เขาไปมีชีวิตใหม่ดีครับ มันยังไม่สาย ทุกวันนี้ผมทำใจรออยู่
(ตอนนี้อยู่ด้วยกันแบบอึดอัดมาก แต่เขาสัญญาว่าจะไม่มีอีกต่อไป ผมก็เชื่อว่าคงไม่มี แต่ผมแค่ฝังใจและรับไม่ค่อยได้ แต่ใจก็รักเขามาก)