สวัสดีครับ นี่เป็นกระทู้ Panthip แรกในชีวิตของผม
.....มันเป็นเรื่องที่ไม่ควรเกิดขึ้น..(เรื่องของ ช&ช) แต่มันก็เป็นไปแล้ว ผมเป็นนักศึกษาฝึกงาน ณ โรงเรียนแห่งหนึ่ง ช่วงเวลาแรกคือมีความสุขกับการสอนและความเป็นอยู่ของที่นี่มาก อยู่มาวันหนึ่งก็เริ่มแอดเฟซบุ๊กครูในหมวดในโรงเรียนไปบ้างครับ แต่มีครูคนหนึ่งห่างกันไม่กี่ปี เราก็แอดไปไม่คิดไรมาก จนพี่เขารับแอดและทักเข้ามาว่า "ได้รับแอดแล้วนะครับ" ตามมารยาทเราก็ต้องตอบอะเนอะ แต่มันไม่ได้จบเพียงแค่นั้น คุยกันยาวร่วม 2 - 3 สัปดาห์ (เราก็ไม่คิดไรมากเพราะมีแฟนอยู่แล้วครับ) แต่หลังจากนั้นมันเริ่มไม่ใช่ ประมาณเป็นการคุยหยอดกันและมากกว่าที่ควรจะเป็น ตอนนั้นใจผมก็หวั่นไหวไปด้วย มันไม่ควรเกิดขึ้นเลย T_T จนกระทั่งวันเสาร์ - อาทิตย์ พี่เขาชวนออกไปกิน / เที่ยว / ทำงาน (เยี่ยมบ้าน) เขาก็ถามเรานะ ว่าเรามีแฟนรึป่าว เราก็ตอบไปว่า มีครับ แต่ไม่ได้เจาะรายละเอียด เราก็ถามพี่เขากลับ พี่เขาบอกว่า ไม่มีครับ ....เราก็บอกว่า หาได้แล้วนะพี่ จากนั้นอีกวันเขาก็มาเที่ยวที่ห้องพักของเราก่อนจะออกไปทำงาน มานอนเล่นดูซีรีส์นู้นนี่ด้วยกัน (แต่ไม่ได้เกิดเรื่องอย่างว่า..เพราะผมห้ามใจตัวเองไว้กัน และไม่อยากผิดใจกับแฟนด้วย) พอเขากลับไป ใจของผมมันไม่ได้โฟกัสที่แฟนคนเดียวนี่สิ...คือ ปัญหา มันเหมือนกับแบ่งไปให้พี่เขาไปนิดนึงแล้ว (คือ ผมกับแฟนเป็นรักระยะทางไกลครับ ไม่ได้อยู่ด้วยกัน)
......หลังจากนั้นเป็นวันทำงานปกติ พี่เขาเริ่มหายครับ ตอบช้าลงมาก เป็น 1 - 2 ชั่วโมง แต่ก็เจอกันนะ ยิ้มให้กัน จนอีกวันนึงผมทนไม่ไหวเลยต้องถามเขาตรง ๆ ว่า ทำไมหายไป เป็นไรไปป่าว พี่เขาบอกว่า ช่วงนี้เหนื่อยงานครับ ไม่อยากคุยกับใคร ขออยู่คนเดียวนะ เราก็บอกว่า โอเคครับ รอให้พี่หายเหนื่อยนะ เราก็พยายามจะชวนคุย ถามไถ่ จนกระทั้งวันศุกร์ ผมก็ได้ยินครู ๆ เขาแซวพี่เขาว่า ไปหาแฟนหรอ ....อ่ะ เราก็เริ่มคิดละว่า มันไม่ใช่เรื่องที่เราจะไปต่อแล้ว เราก็ลองแชทชวนพี่เขาไปหาไรกิน พี่เขาก็บอกว่า ไม่สะดวก ไปเยี่ยมพ่อแม่แฟนที่ ตจว ...ครับ มันเจ็บจี๊ดขึ้นมากเลย (นี่ก็คิดถามตัวเองตลอดว่า..ทำไมแบ่งใจให้คนอื่นง่ายจังวะ ทั้ง ๆ ที่มีแฟนอยู่แล้ว มันรู้สึกผิดเป็นบ้า) จนกระทั้งแชทถามเขาไปเลย ว่า พี่ก็มีแฟนแล้วนี่ แล้วเราทำอะไรลงไป T_T เขาก็ขอโทษมา และไม่อยากให้เราคิดไปมากกว่าที่เป็นอยู่......
.......ถูกต้องครับ ไม่สมควรคิดด้วยซ้ำ แต่ใจมันไปแล้ว สมองมันก็คิดไปอีก กลายเป็นว่าต้องนั่งเสียใจเสียน้ำตาให้กับใครก็ไม่รู้ ทั้ง ๆ ที่ไม่ได้เป็นอะไรกัน หรือเกิดเพราะความเหงา หรือเพราะเราผิดเองที่คิดเกินเลย และสุดท้ายเขาก็อันเฟรนด์ไป ส่วนตัวผมนั้นอยากจะเริ่มต้นใหม่ set zero อยากเก็บมิตรภาพ อะไรที่ผ่านมาแล้วก็อยากให้ผ่านไป ไม่อยากให้มันแย่จนไม่สามารถไปต่อได้
........อยากจะรู้ว่าพี่เขาคิดอะไรอยู่ แล้วมองเราเป็นแบบไหนไปแล้ว หรือผิดที่เราเองที่คิดไปไกล เขาแค่อยากจะแก้เหงาแบบครั้งคราวไม่คิดอะไรแบบนั้นหรอ เพราะผมไม่ค่อยเชี่ยวชาญเรื่องแบบนั้นเลย ....ยอมรับว่าทำตัวไม่ดีไม่ซื่อสัตย์ไปแล้ว สำนึกผิดแล้ว
.........................................................ขอบคุณนะครับที่อ่าน ตอบกระทู้แนะนำได้นะครับ......................................................
ถ้าเขาเงียบและอันเฟรนด์ไป แสดงว่าเขาไม่อยากยุ่งหรือไม่อยากให้เราคิดมากครับ ?
.....มันเป็นเรื่องที่ไม่ควรเกิดขึ้น..(เรื่องของ ช&ช) แต่มันก็เป็นไปแล้ว ผมเป็นนักศึกษาฝึกงาน ณ โรงเรียนแห่งหนึ่ง ช่วงเวลาแรกคือมีความสุขกับการสอนและความเป็นอยู่ของที่นี่มาก อยู่มาวันหนึ่งก็เริ่มแอดเฟซบุ๊กครูในหมวดในโรงเรียนไปบ้างครับ แต่มีครูคนหนึ่งห่างกันไม่กี่ปี เราก็แอดไปไม่คิดไรมาก จนพี่เขารับแอดและทักเข้ามาว่า "ได้รับแอดแล้วนะครับ" ตามมารยาทเราก็ต้องตอบอะเนอะ แต่มันไม่ได้จบเพียงแค่นั้น คุยกันยาวร่วม 2 - 3 สัปดาห์ (เราก็ไม่คิดไรมากเพราะมีแฟนอยู่แล้วครับ) แต่หลังจากนั้นมันเริ่มไม่ใช่ ประมาณเป็นการคุยหยอดกันและมากกว่าที่ควรจะเป็น ตอนนั้นใจผมก็หวั่นไหวไปด้วย มันไม่ควรเกิดขึ้นเลย T_T จนกระทั่งวันเสาร์ - อาทิตย์ พี่เขาชวนออกไปกิน / เที่ยว / ทำงาน (เยี่ยมบ้าน) เขาก็ถามเรานะ ว่าเรามีแฟนรึป่าว เราก็ตอบไปว่า มีครับ แต่ไม่ได้เจาะรายละเอียด เราก็ถามพี่เขากลับ พี่เขาบอกว่า ไม่มีครับ ....เราก็บอกว่า หาได้แล้วนะพี่ จากนั้นอีกวันเขาก็มาเที่ยวที่ห้องพักของเราก่อนจะออกไปทำงาน มานอนเล่นดูซีรีส์นู้นนี่ด้วยกัน (แต่ไม่ได้เกิดเรื่องอย่างว่า..เพราะผมห้ามใจตัวเองไว้กัน และไม่อยากผิดใจกับแฟนด้วย) พอเขากลับไป ใจของผมมันไม่ได้โฟกัสที่แฟนคนเดียวนี่สิ...คือ ปัญหา มันเหมือนกับแบ่งไปให้พี่เขาไปนิดนึงแล้ว (คือ ผมกับแฟนเป็นรักระยะทางไกลครับ ไม่ได้อยู่ด้วยกัน)
......หลังจากนั้นเป็นวันทำงานปกติ พี่เขาเริ่มหายครับ ตอบช้าลงมาก เป็น 1 - 2 ชั่วโมง แต่ก็เจอกันนะ ยิ้มให้กัน จนอีกวันนึงผมทนไม่ไหวเลยต้องถามเขาตรง ๆ ว่า ทำไมหายไป เป็นไรไปป่าว พี่เขาบอกว่า ช่วงนี้เหนื่อยงานครับ ไม่อยากคุยกับใคร ขออยู่คนเดียวนะ เราก็บอกว่า โอเคครับ รอให้พี่หายเหนื่อยนะ เราก็พยายามจะชวนคุย ถามไถ่ จนกระทั้งวันศุกร์ ผมก็ได้ยินครู ๆ เขาแซวพี่เขาว่า ไปหาแฟนหรอ ....อ่ะ เราก็เริ่มคิดละว่า มันไม่ใช่เรื่องที่เราจะไปต่อแล้ว เราก็ลองแชทชวนพี่เขาไปหาไรกิน พี่เขาก็บอกว่า ไม่สะดวก ไปเยี่ยมพ่อแม่แฟนที่ ตจว ...ครับ มันเจ็บจี๊ดขึ้นมากเลย (นี่ก็คิดถามตัวเองตลอดว่า..ทำไมแบ่งใจให้คนอื่นง่ายจังวะ ทั้ง ๆ ที่มีแฟนอยู่แล้ว มันรู้สึกผิดเป็นบ้า) จนกระทั้งแชทถามเขาไปเลย ว่า พี่ก็มีแฟนแล้วนี่ แล้วเราทำอะไรลงไป T_T เขาก็ขอโทษมา และไม่อยากให้เราคิดไปมากกว่าที่เป็นอยู่......
.......ถูกต้องครับ ไม่สมควรคิดด้วยซ้ำ แต่ใจมันไปแล้ว สมองมันก็คิดไปอีก กลายเป็นว่าต้องนั่งเสียใจเสียน้ำตาให้กับใครก็ไม่รู้ ทั้ง ๆ ที่ไม่ได้เป็นอะไรกัน หรือเกิดเพราะความเหงา หรือเพราะเราผิดเองที่คิดเกินเลย และสุดท้ายเขาก็อันเฟรนด์ไป ส่วนตัวผมนั้นอยากจะเริ่มต้นใหม่ set zero อยากเก็บมิตรภาพ อะไรที่ผ่านมาแล้วก็อยากให้ผ่านไป ไม่อยากให้มันแย่จนไม่สามารถไปต่อได้
........อยากจะรู้ว่าพี่เขาคิดอะไรอยู่ แล้วมองเราเป็นแบบไหนไปแล้ว หรือผิดที่เราเองที่คิดไปไกล เขาแค่อยากจะแก้เหงาแบบครั้งคราวไม่คิดอะไรแบบนั้นหรอ เพราะผมไม่ค่อยเชี่ยวชาญเรื่องแบบนั้นเลย ....ยอมรับว่าทำตัวไม่ดีไม่ซื่อสัตย์ไปแล้ว สำนึกผิดแล้ว
.........................................................ขอบคุณนะครับที่อ่าน ตอบกระทู้แนะนำได้นะครับ......................................................