ผิดปกติมั้ยครับ: เหมือนจะเข้าได้กับทุกคน แต่ตัวเองกลับรู้สึกแปลกแยกจากทุกที่

จุดประสงค์ที่ตั้งกระทู้เพราะสงสัยว่านี่เป็นปัญหามั้ย และถ้าเป็นนี่ควรแก้ด้วยตัวเองมั้ย ควรปรับทัศนคติอย่างไร หรือเป็นปัญหาที่ควรพบจิตแพทย์ครับ

เล่าก่อนว่าภายนอกผมจะดูเป็นคนยิ้มแย้มง่าย เป็นมิตร เข้ากับคนง่าย ไม่ได้ถึงกับคุยเก่ง แต่ก็เป็นคนที่ดูจะเปิดใจคุยกับคนง่าย
...อย่างน้อยก็เป็นภาพที่ผมรู้สึกว่าผมได้แสดงออกไปน่ะครับ และฟีดแบ็คที่คนรอบข้างแสดงกลับมาก็ทำให้ผมคิดว่าน่าจะใช่แหละ 55555555555

แต่ภายในของผมมันไม่ใช่แบบนั้นเลยสิครับ ถ้าเพื่อนสนิทหรือใครที่เคยทำงานด้วยกันมาถามผมว่า 'คิดว่าตัวเองเป็นคนยังไง' เมื่อได้ฟังคำตอบของผมแล้วเค้าน่าจะเกาหัวแกรกๆ เอียงคอสี่สิบห้าองศาทำหน้างงๆ เพราะผมคงตอบตรงข้ามกับตัวตนที่ผมแสดงออกไปอย่างสิ้นเชิง ผมคงจะตอบไปว่า
"เป็นคนแอนตี้โซเชียลสุด จริงๆไม่ได้อยากมีปฏิสัมพันธ์ใดๆกับมนุษย์คนใดแบบใกล้ชิด และไม่เคยมองว่าตัวเองมีเพื่อนสนิทเลย"

ใช่ครับ แม้แต่กับครอบครัววงศาคณาญาติที่อบอุ่นเองก็ตาม ผมก็ไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองเหมาะกับจุดๆไหนในสังคมเลย ไม่รู้เหมือนกันครับว่าทำไมถึงรู้สึกแบบนี้ทั้งที่คนรอบข้างเปิดใจและเป็นมิตรนะครับ จุดนี้ต้องบอกเลยว่าสังคมไม่ผิด 55555
แต่พอถึงจุดนึงที่ความสัมพันธ์มันจะไปสู่ความสนิทที่มากขึ้นผมก็จะเริ่มถอยหนี (อาจจะไม่ใช่ในเชิงพฤติกรรมแต่เป็นเชิงจิตใจ)

ผมเรียบเรียงรายละเอียดมาประมาณนี้ครับ ถ้าข้อมูลไม่พอ ถามเพิ่มเติมได้ครับ!! ขอบคุณมากคร้าบ