เรื่องมันมีอยู่ว่าพ่อกับแม่เลิกกันตอนเด็กๆแล้วเราเลือกที่จะอยู่กับแม่เรามีพี่ชายหนึ่งคนที่อายยุห่างกับเราเกือบ10ปีหลังจากที่พ่อเลิกกับแม่พ่อยังติดต่อกับเราอยู่เรื่อยๆตอนเด็กๆเราไม่คิดอะไรมากหรอกพอตัวเองโตขึ้นมากเรื่อยๆแม่เปลี่ยนไปหรือเราพึ่งจะมารู้สึกอะไรๆแม่เลือกที่จะให้พี่ชายก่อนเสมอมีอยู่มาวันหนึ่งเราสงสัยเราก็ถามแต่คำตอบที่ได้จากปากพี่คือ"มีงโง่รึเปล่า"เรียนมายังไง"ควาย"ขนาดนี้ แม่ไม่ได้ช่วยอะไรเราเรยซ้ำเติมเรามากๆ แถมหัวเราะใส่อีกเราเครียดมากๆจะใกล้ขึ้นมหาลัยแล้วด้วยเค้าทำกับเราเหมือนไม่ใช่คนในครอบครัวปากเค้าบอกว่ารักลูกเท่ากันแต่การกระทำของเค้ามันไม่ใช่มันเป็นแบบนั้นทุกวันที่เราโดนด่าเค้ามองไม่เห็นอะไรในตัวเราเรยเค้าหวังแค่เงินจากเราที่เรียนจบ ทุกวันนี้เราปรึกษาใครไม่ได้เรยได้แต่เก็บเอาไว้ในใจตลอดมันสะสมขึ้นมากเรื่อยๆ อยู่ๆวันหนึ่งเราเคยคิดฆ่าตัวตายเรารู้ว่าสิ่งที่เราทำมันไม่ถูกต้องแต่เราไม่อยากรู้สึกอยู่แบบนั้นต่างหากเรยเลือกที่จะทำไม่มีใครฟังเราเรยไม่มีจริงๆเราควรทำยังไงคะเราพยายามไม่คิดมากแล้วนะแต่ทำไมเค้ายังหลอกหลอนกับเราตลอดเวลามันเหมือนเป็นเครื่องเตือนย้ำว่าแกจะตายไม่ได้แม่ยังไม่ได้ใช้เงินจากแกเรยนะ