มีใครเป็นแบบผมบ้างไหม ไม่ชอบหน้าเพื่อนร่วมห้องถึงขั้นไม่อยากเข้ามหาลัยเดียวกัน(รวมถึงไม่อยากทำงานที่เดียวกันด้วย)

เรื่องนี้เกิดขึ้นกับตัวผมเองตอนสมัยอยู่ ม.ต้น ด้วยความที่ผมเงียบๆไม่ค่อยพูดจึงมักจะโดนคนในห้องBully นินทา พูดจาแย่ๆใส่ แถมผมยังเคยทนไม่ได้จนเคยต่อยกับบางคนจนถึงขั้นไม่อยากอยู่ใกล้กัน และทำให้ผมโดนคนส่วนใหญ่ในห้องแบน งานกลุ่มไม่รับเข้ากลุ่มด้วย พอผมขึ้น ม.ปลายผมก็ยังอยู่ รร เดิมเพราะเข้าแผนการเรียนที่ต้องการได้ คนที่เคยแกล้งผมส่วนใหญ่ก็ออกไปโรงเรียนอื่น แน่นอนว่าพอขึ้น ม.ปลาย คนส่วนใหญ่ก็นึกถึงการเข้ามหาลัยซึ่งแน่นอนว่าที่บ้านผมก็อยากให้ผมเข้ามหาลัยรัฐบาลแห่งหนึ่ง(แถวสวนพลู)ที่อยู่ใกล้บ้านซึ่งเป็นมหาลัยที่รุ่นพี่ รร ที่จบไปจะเข้าที่นี่เป็นส่วนใหญ่ แต่ผมไม่อยากเข้าเพราะคาดเดาไว้ว่าจะมีคนที่ผมไม่ชอบหน้าไปเรียนที่นั่นกันเยอะ จึงขอที่บ้านว่าขอไปเรียนมหาลัยเอกชน(แถวเมืองเอก) ที่อยู่ไกลจากบ้านผมมากซึ่งโชคดีที่ที่บ้านผมก็โอเคผมจึงได้ไปสมัครล่วงหน้าตั้งแต่ยังไม่จบ ม.6 เลยเพราะผมไปดูจากสถิติของรุ่นพี่ของปีที่ผ่านมาที่นี่คนเข้าประมาณ 1-2 คนในรุ่นนั้นๆซึ่งแน่นอนว่าเป็นเหตุผลหนึ่งที่ผมเลือกเรียนที่นี่และมั่นใจว่าจะไม่มีพวกที่ผมไม่ชอบหน้าตามาเรียนที่เดียวกัน พอทุกคนจบ ม.6 และเข้ามหาลัยกันได้แล้วผมก็ไปสืบดูว่าพวกนั้นเข้าที่ไหนกันบ้างซึ่งเป็นอย่างที่ผมคิดเอาไว้เพราะคนส่วนใหญ่ที่ผมไม่ชอบหน้าเข้าที่นั่นกันถึงแม้จะอยู่ต่างคณะบ้างหรือไม่ก็คณะเดียวกัน ผมดีใจมากที่จะได้ไม่ต้องมาเจอคนพวกนั้นมาเรียนมหาลัยที่เดียวกันจนถึงปัจจุบัน(ผมอยู่ปี3)ผมก็ยังรู้สึกว่าผมคิดถูกที่ไม่เข้ามหาลัยแถวบ้านเพราะเหตุผลไม่อยากเจอคนไม่ชอบหน้ามาเรียนที่เดียวกันถึงแม้เกรดของผมสามารถเข้าที่นั่นได้สบายๆ ซึ่งเหตุผลหลักๆของผมมีดังนี้

1. ผมโดนพวกนั้น Bully หนัก จนผมไม่ชอบหน้าและไม่อยากอยู่ร่วมกัน
2. ถึงแม้ผมจะเข้าเรียนที่นั่นจริงๆ แม้จะอยู่ต่างคณะกันแต่เมื่ออยู่มหาลัยเดียวกันแน่นอนว่ามันต้องมีบางวิชาที่อาจได้เรียนด้วยกัน เดินผ่านกันรวมถึงการใช้ชีวิตในมหาลัย โอกาสที่จะต้องเจอกันมีแน่นอนจะมากหรือน้อยขึ้นอยู่กับสถานการณ์ และผมไม่แน่ใจว่าเมื่อได้เจอกันแล้วพวกนั้นจะพูดจาหาเรื่องหรืออาจมีเรื่องต้องชกต่อยกันเพราะก่อนที่พวกเขาจะย้ายไปม.ปลายที่อื่นพวกเขาก็ยังมีพฤติกรรมแบบนั้นกับผมอยู่ ผมจึงไม่แน่ใจว่าถ้าไปเรียนที่นั่นแล้วจะปลอดภัยหรือเปล่า
3. ผมไม่อยากเสียเวลามามีเรื่องกับพวกนั้น ถึงแม้จะบอกว่าไม่สน ไม่แคร์ อย่าไปใส่ใจ มันก็มีโอกาสที่จะมีเรื่องกันอยู่ดี

ส่วนเรื่องถึงขนาดไม่อยากทำงานที่เดียวกันนั่งเป็นผลมาจากปัญหาที่เคยมีกัน เพราะเมื่อผมจบมหาลัยผมก็ต้องกลับมาที่บ้านผมอยู่ดี และหาที่ทำงานแถวบ้านทำ แต่ผมก็คิดเอาไว้บ้าง ไม่อยากเอามาเป็นประเด็นในชีวิตมาก 

สุดท้ายผมอยากถามว่ามีใครเคยเจอแบบผมบ้างและคุณมีวิธียังไงกับกรณีดังกล่าว มาแลกเปลี่ยนกันครับ