เป็นกระทู้เเรกถ้าผิดพลาดก็ข้ออภัยด้วยนะค่ะ
ขอเริ่มเรื่องเลยนะค่ะ
อาจจะยาวนิดนึงนะค่ะ

เราเรียนอยู่ม.ปลายนะค่ะ *ขอไม่บอกอายุค่ะ
น้องที่มีปัญหาอายุพึ่ง11ค่ะ

เราเป็นพี่คนโต และมีน้องคนกลางเป็นผู้หญิง และน้องคนสุดท้ายผู้ชาย
พ่อแม่เราเป็นคนที่ไม่ค่อยแสดงความรักต่อลูกเท่าไร
แต่ที่พ่อแม่ทำให้ทุกวันก็ด้วยความรักค่ะ
ยิ่งเราที่เป็นลูกคนโตด้วย
พ่อเราอยากได้น้องชายมากจำได้ตอนเด็กๆ ที่น้องผู้หญิงของเราพึ่งเกิดมา 
แม่บอกว่าพ่อไม่ค่อยชอบ พอรู้ว่าแม่ท้องเป็นเด็กผู้หญิง
แต่พอน้องโตมาพ่อกับแม่ก็รักน้องมากรวมถึงเราด้วย

พอแม่ท้องคนที่สาม คือน้องชายเรา 
แล้วไม่ต้องพูดเลย พ่อเราโครตจะดีใจ
ตอนเด็กๆน้องชายเราน่ารักมาก คือน่าร้กแบบทำผิดอะไรก็มีคนโอ๋ คนปลอบ

แล้วพอน้องชายเราเริ่มเข้าโรงเรียนประถม
น้องเราหนีเที่ยวค่ะ
ตอนนั้นน้องชายเราอยู่ประมาณ ป.2 ได้
ไม่ได้หนีเที่ยวแล้วไม่ได้ไปมั่วสุ่มกับของไม่ดีนะค่ะ

หนีที่ที่ว่าคือไปไม่บอกพ่อแม่ กลับบ้านดึก ต้องให้ตาม
เดือดร้อนเราด้วยค่ะ ถ้าวันไหนหาน้องไม่เจอเราก็ต้องออกตามหากันทั้งบ้านค่ะ
แล้วก็เป็นแบบนี้มาสักพักใหญ่ๆ
พ่อแม่เราไม่ได้เลี้ยงแบบปล่อยๆนะค่ะ แต่น้องชอบแอบไป

จนนน้องชายเราอยู่ป.4 ค่ะ
นิสัยเเย่มากเลย ชอบด่าคนในบ้าน อารมณ์ไม่ดีชอบทำลายข้าวของ ไม่พอใจขู่จะฆ่า

เหตุการณที่1
ตอนนั้นอยู่บนรถรอรับน้องสาวตอนเลิกเรียน
มีพ่อ แม่ เรา น้องชาย 
น้องชายเราเป็นคนขี้โมโหง่ายมากเลยค่ะ พูดหรือหยอกนิดเดียวไม่ได้เลย
จะด่าด้วยคำหยาบๆกลับ หรือไม่ก็จะทำร้ายร่างกายค่ะ
เราจำไม่ได้แล้วว่ามันเริ่มขึ้นได้ยังไง
แต่น้องเราบอกว่าเกลียดพ่อ ไม่นับเป็นพ่อ ด่าคำหยาบต่างๆนาๆ
จนพ่อทนไม่ได้ค่ะ ตบปากดัง เพี๊ยะ 
คือดังมาก จนเราที่นั่งฟังอยู่เฉยๆก็หันไปดู
น้องชายเราก็ยังด่าพ่อต่อค่ะ แล้วแม่ก็บอกว่าพอแล้วๆปลอบน้องโอ๋น้องชายทุกครั้งเลยค่ะ
ที่เรานั่งเฉยๆไม่ห้ามไม่เท่าไร เพราะถึงเราพูดไปก็ไม่มีใครฟัง
แม่จะโอ๋น้องชายมากเลยค่ะ ทำผิดนิดหน่อยก็ไม่เป็นไรให้อภัย

เหตุการณ์ที่2
ตอนนั้นเรานั่งอยู่หน้าพัดลมค่ะ 
นั่งมายืนดูเรา คือยืนนิ่งๆ ในมือก็ถือแก้วนม กับหลอดที่เปลี่ยนรสที่อยู่ในเเก้ว
อยู่ๆน้องก็หยิบหลอดแล้วปาใส่หน้าเราจน เราเปื่อนด้วยนมไปหมดเลยค่ะ
เราโกรธมาก เพราะเราพึ่งอาบน้ำเสร็จมาใหม่ๆ
เราวิ่งไล่น้องค่ะ วิ่งเกือบทั่วหมู่บ้านจริงๆ แต่ก็จับตัวน้องไม่ได้ ตอนนั้นเราไม่ได้ใส่รองเท้าด้วย
เราเลยยอมแพ้ไป
แล้วกลับบ้านมานั่งร้องไห้อยู่
พอแม่กลับมาจากรับน้องสาวเสร็จ
เราฟ้องเเม่เลยค่ะ บอกต่างๆนาๆสาระพัด
แต่.. แม่ไม่ฟังค่ะ
แม่บอกเรากลับว่า "เจ็บหรอ เจ็บมากมั้ย เจ็บจนเลือดจะออกเลยหรอ"
เป็นคำประชดค่ะ เรารู้สึกเเค้นน้องมาก ทั้งเกลียดทั้งโกรธ มีเหตุการณ์แบบนี้บ่อยๆ
และแม่ก็จะตอกกลับด้วยคำพูดแบบนี้เหมือนเช่นเคย

เหตุการณ์ที่3
น้องชายกลับมาจากโรงเรียนค่ะ
แล้วปกติจะชาร์ตแบตโทรศัพท์ทิ้งไว้ เพราะแบตเสื่อม
มีวันนึงแม่เราเผลอดึงสารชาร์ตออก และลืมไว้
จนน้องเรากลับมา เห็นแบตไม่เต็ม อาละวาดไปทั่วเลยค่ะ
ทั้งด่า แม่ พาลคนในบ้าน ทำลายข้าวของ

เหตุการณ์ที่4 
นี้เป็นเรื่องเล็กน้อยเเต่อยากเล่ามาก
ตอนนั้นน้องพาเพื่อนมาบ้านนอนเล่นโทรศัพท์ที่โซฟา
เราเดินผ่าน น้องชายเราด่า เราเป็น อีตัวค่ะ อีกระ..*
นั้นแหละค่ะ เราก็หยุดกึกเลยค่ะ
แล้วมองไปที่น้อง อายมาก
คือมีเด็กหลายคนค่ะ แล้วน้องชอบด่าเราด้วยคำแบบนี้
แล้วด่าเรา เป็นอีตัว แบบนี้อยู่สักพัก
 เคยเก็บไปนอนนึกอยู่
ทำไมน้องเราถึงด่าเราแบบนี้ เอาคำพวกนี้มาจากไหน
จนวันนึงทนไม่ไหว น้องชายเราด่าเราอีตัว เหมือนเดิมค่ะ
ไม่ยอมค่ะตอนนั้น เดินเข้าไปตบปาก กระชากผม จนแม่เห็นแล้วด่าเราค่ะ
แม่ไม่ว่านะค่ะ ที่น้องด่าเราแบบนั้น แต่เคยพูดค่ะ ว่าอย่าด่าพี่แบบนี้มันไม่ดี
แต่น้องก็ไม่ฟังอยู่ดี ยังด่า พอเราตบ แล้วกระชากผมมันไปวันนั้น 
มันเริ่มที่จะไม่พูด ไม่ด่าเราว่าอีตัวค่ะ แต่ด่าคำหยาบๆอย่างอื่นแทนค่ะ
เราทนไป ทำเหมือนไม่ได้ยิน

มีหลายเหตุการณ์มากแต่ยกตัวอย่างมาให้ค่ะ
หลังๆน้องชายเริ่มบ้าขึ้นทุกวัน ไม่เหมือนเด็กทั่วไปค่ะ
เวลาเรานอนเล่นโทรศัพท์อยู่ ชอบกระทืบเท้าและด่าเราค่ะ
ทั้งๆที่เรานอนอยู่เฉยๆ
บ้างครั้งน้องชายเรานอนเล่นโทรศัพท์
และจู่ๆก็ด่าป้าเราค่ะ ด่าหยาบคายมากเลยค่ะ
บ้างค่ะ นั่งกินข้าวก็ด่าขึ้นมา โดยไม่มีใครทำอะไรนะค่ะ
เรานึกว่าน้องชายเป็น โรค Tic disorder
เเต่ก็ไม่ใช้แน่ๆค่ะ ไม่เคยพาไปพบเเพทย์นะค่ะ
ไม่เคยบอกแม่ด้วยค่ะว่าน้องอาจจะเป้นโรคนี้
เพราะแม่อาจจะหาว่าเราบ้า ใส่ร้ายน้อง

หรือจริงๆน้องเราเป้นค่ะ 
แต่สำหรับเรามันอาจจะไม่ใช้
อาจจะเป็นตัวมันเองมากกว่าที่อยากพูดอยากทำแบบนี้
บ้างครั้งเฉยๆก็ได้ถ้ามีคนมันจะด่า แต่พอเห็นมันนอนเล่นเกมส์อยู่คนเดียวก็ไม่มีอาการใดๆ

มีครั้งนึงด้วยค่ะ
พ่อเราเห็นน้องชายเรากินของที่มันน่ากิน
พ่อเราไปหยิบโดยไม่ได้ขอค่ะ
นั้นแหละ ปัดจานทิ้ง ด่าต่างๆนาๆ

หลังๆแม่เราเอือมระอามาก ไม่ตามใจไม่โอ๋ เหมือนเคยค่ะ
พ่อเราก็เหมือนกันค่ะ ไม่โอ๋ ไม่ตามใจแล้ว
เราเคยอยากจะเปิดอกคุยกับแม่นะค่ะ
ว่าแม่อ่ะ ตามใจน้องเกินไป ตามใจมาก จนมันเสียคนแบบนี้
แม่เราก็ไม่สนใจบอกว่าไม่เกี่ยว บอกปัดๆไป
น้องสาวกับเราไม่มีปัญหาใดๆนะค่ะ
พ่อแม่ดูแลดีๆค่ะ แต่ไม่รู้น้องชายทำไมเป้นคนเเบบนี้ 

เราคิดว่าถ้าน้องโตมาจริงๆคงหนักกว่านี้

ส่วนเรื่องการเรียน
ไม่ได้เรื่องมาก
แม่เสียเงินจ่ายค่าเรียนพิเศษไป
แต่ไม่สนใจ เรียนโง่มาก เราไม่ได้อยากด่าน้องว่าโง่นะค่ะ
แต่ป.5แล้ว เด็กวัยนี้จะอ่านออกเขียนได้แล้ว
น้องเราอ่านไม่ออก การบ้านไม่ทำ
เวลามีการบ้านจะให้แม่ทำให้ค่ะ แม่จะนั่งหาแล้วเขียนลงในกระดาษหาคำตอบให้น้อง
เราเหนื่อยมากเลยค่ะ และหนักใจเห็นแม่เหนื่อยแทนๆ 
แม่มีงานเยอะแยะแต่ต้องเพิ่มภาระให้แม่อีก

วันนึงแม่เรายุ่งมาก
บอกให้เราทำการบ้านให้น้องหน่อย
เราก็ทำงานของตัวเองอยู่นะค่ะ
แต่ต้องมานั่งเขียนคำตอบให้มัน

เราเก็บความเครียดมาหลายเรื่องมากเลยค่ะ
จนเราเป็น ไมเกรน

ทุกวันนี้น้องเรายังเป้นแบบนี้ ด่าคำหยาบ การบ้านไม่ทำ ทำแต่นิสัยแย่ๆ บ้างครั้งขู่จะฆ่าคน
ไม่มีอะไรดีในตัวเลยค่ะ

น้องชายบอกแม่ว่าจะเรียนจบแค่ป.6 
เรา: เหอะ แค่นี้ยังเอาไม่รอดจะเรียนจบได้ไง
แล้วก็คิดว่าจะทำงานอะไรหืม ทุกวันนี้ยังขอตังแม่เลย
งานการไม่ทำ งานบ้านไม่ก็เคยช่วย แม่ใช้นิดเดียวก็งุดหงิด
ทุกวันนี้ น้องชายเป็นลูกเทวดาเเล้วค่ะ สุขสบายมากกก

จบแล้วค่ะ
ขอบคุณสำหรับคนที่อ่านจบนะค่ะ

เราอยากรู้ว่าควรทำยังไงต่อดี
ควรจะดัดนิสัยน้องชายมากแต่จะทำยังไงดีค่ะ
เครียดเรื่องตัวเองไม่พอ
สงสารพ่อแม่ค่ะ