อยากระบายมากค่ะ​ อึดอัด​ เราพยายามอดทนแล้วแต่ทนไม่ไหว​ คือทุกวันตื้นมาเราต้องรีบอาบน้ำเเต่งตัวไปร.รกลับมาถึงบ้าน5โมง​ กลับมาถึงก็ต้องทำงานบ้าน​ สอนน้องทำการบ้าน​ ทำกับข้าวกินเอง
แม่เราก็ไปทำงานต่างจังหวัด​ อยู่กับป้า​ ตา​ ยาย​ น้อง​ ลุงก็ติดคุกป้าก็ต้องทำงานใช้หนี้กลับบ้านดึกทุกวัน​ น้องเราก็ไม่เคยช่วยงานบ้านเลยตื่นมาเล่นเเต่โทรศัพท์​ ขอเเต่เงินซื้อขนม​ เราเเทบไม่มีเวลาว่างเลย​ เรื่องเงินนะเรารู้ว่าต้องขอเขาอยู่เเต่เราเหนื่อย
พูดให้เพื่อนฟังเพื่อนก็หัวเราะตลก​ วันนี้พึ่งทำงานบ้านเสร็จ​ เราไปนั่งเล่นหน้าบ้านยายเราใช้ให้เราไปเอารถเข็นไปเก็บที่สวนเราก็บอกว่าพักแปปหนึ่งยายเราก็โอเค
เเต่ตาข้างบ้านอยู่ดีๆก็บอกเราว่าเล่นเเต่โทรศัพท์​ ไม่เคยทำงานบ้าน​ หัดดูตัวอย่างคนอื่นบ้าง​ เเล้วตาเขาก็บอกเราว่า​ เดี๋ยวกูไล่ออกจากหมู่บ้านเลย บางครั้งพอเราไปซื้อของที่ร้านเค้าเขาก็ชอบอวดลูกหลานตัวเองให้เราฟัง
ว่าดีอย่างนั้นดีอย่างนี้​ แต่ครอบครัวเขาลูกหลานเขาก็ไม่ต่างจากเราเลย​ ชื่นชมเเต่ลูกตัวเองที่ได้เป็นข้าราชการเเต่ลูกอีกคนทำงานปกติ​ เเต่คนที่จ่ายค่าไฟ ค่าน้ำกลับเป็นลูกคนที่ทำงานปกติ​ ไม่ได้เป็นข้าราชการ​  หลานๆตาเขาก็เคยบอกกับเราว่าเบื่อครอบครัวตัวเอง​ ตายายชอบด่าพ่อตัวเอง​    อยากให้คนที่อ่านกระทู้นี้แนะนำทางออกให้หน่อยค่ะ​ เหนื่อยมากเรื่องเรียนก็เหนื่อยเพราะต้องเอาเกรดดีๆมาให้เเม่ดูเพราะเเม่ไม่เคยได้เกรดดีๆ​ เรื่องงานครอบครัวเราก็ท้อ​ เหนื่อยมาก​ เราท้อจนบางครั้งนั่งร้องไห้ในห้อง เคยคิดสั้นอยากตายด้วยเเต่ทำไม่ลง  เคยอยากคิดปลดหนี้ให้ครอบครัวเเต่ตอนนี้คือ​ไม่คิดไม่ฝันท้อ​..... 😞