อยากเจอพ่อสักครั้งในชีวิต ไม่เคยเห็นหน้าพ่อมา19ปีแล้ว

คือตั้งแต่เกิดมาจำความได้ แม่เล่ามาตลอดว่าฉันมีพ่อเป็นตำรวจอยู่ที่กรุงเทพ แต่พอแม่รู้ว่าท้องแม่ก็กลับมาอยู่เชียงใหม่เลย พอฉันเกิดช่วงแรกๆพ่อก็โทรมาหา ส่งเงินมาให้ แต่พอฉันอายุ3เดือน แม่ตัดสินใจที่จะปิดการติดต่อทั้งหมด เพราะพ่อไม่เคยคิดที่จะมาหา มาอุ้มลูก มาดูลูกครั้งแรก ไม่เคยเลย แม่เลยคิดว่าฉันคนเดียวเลี้ยงลูกได้ หลังจากวันนั้นแม่บอกที่บ้านว่าถ้าเบอร์นี้โทรมาไม่ต้องรับ ใช่ค่ะ ฉันกำพร้าพ่อตั้งแต่นั้นมา ฉันใช้ชีวิตที่ไม่ยากลำบาก อยากได้อะไรก็ได้ แม่ไม่เคยหาให้ไม่ได้ แต่มันมีวันหนึ่ง ฉันมีพี่สาว และพี่ชาย (คนละพ่อเหมือนกันทุกคน) วันนั้นพ่อของพี่สาวฉันนัดไปเจอกับพี่สาวที่กรุงเทพ ฉันไปด้วยแต่แม่กับพี่สาวทิ้งฉันไปอยู่กับป้า ตั้งแต่วันนั้นฉันรู้สึกเริ่มอยากเจอหน้าพ่อขึ้นมา ฉันรู้สึกทำไมพ่อไม่อยากเจอฉันบ้างหรอ ฉันมองพี่สาวที่ได้เจอหน้าพ่อ ฉันรู้สึกว่าพี่ยังโชคดีที่ได้เจอพ่อ หลังจากนั้นเรื่องราวยังไม่จบ ผ่านมา6-7ปี พี่ชายของฉันก็ได้เจอพ่อของเขาจริงๆ แต่เขาเป็นพ่อที่ไม่ดีเท่าไหร่ แม่ไม่เคยบอกเลยว่าพี่ชายเป็นลูกของคนๆนั้น เพราะแม่กลัวเขาจะมาเอาพี่ชายไปทำเรื่องไม่ดี แต่พวกชาวบ้านปากตลาด บอกว่าพี่หน้าเหมือนเขา เป็นลูกเขาแน่ๆ สรุปพี่ชายก็ไปอยู่กับเขา แล้วก็โดนเอาไปใช้แรงงาน โดนทำร้าย พี่ชายต้องเร่ร่อน (ขอเล่าแค่นี้ค่ะเพราะตอนนี้พี่ชายหนูไปสบายแล้ว) หลังจากนั้นมาฉันก็มีความคิดเข้ามาในหัวตลอดว่าพ่อไม่เคยอยากเจอฉันเลยหรอ พ่อไม่คิดจะตามหาฉันเลยหรอ ฉันก็เป็นคนมีความรู้สึกนะ แต่แม่กับพี่สาวฉัน ชอบบอกว่าทุกวันนี้ยังไม่สบายอีกหรอ ได้ทุกอย่าง  มันก็ใช่แม่กับพี่สาวเลี้ยงฉันมาดีทุกอย่างไม่เคยขาดเหลือ อาจจะได้ช้าหน่อย แต่ก็ได้กับเขา แต่สิ่งที่ฉันต้องการ สิ่งที่ฉันคิดทุกคนไม่รู้ จริงๆแล้วฉันแค่อยากเห็นหน้า อยากเจอว่าคนๆนี้หรือคือพ่อของฉันแค่นั้นเอง 
ปล.. เรื่องนี้เป็นเรื่องจริงๆมาใช่นิยาย (ตั้งกระทู้มาเพื่อระบายความรู้สึกเฉยๆค่ะ)
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่