คือฅน toshare

@ คือฅน ธรรมดา กินดื่ม จำ,ลืม ดี,ชั่ว ได้เสมอ "ตื่นรู้" ปรับเปลี่ยน "ธรรม"เจอ "ขออภัย" ยามเผลอ พลาดกระทำ

@ พึงทบทวนถี่ถ้วน ทุกกระทำ พลาดผิดจงจดจำ ชดใช้ ขอบคุณต่อผู้นำ ธรรมสู่ สันติธรรมปรกให้ หลับได้สงบเสมอ

@ เข้าพรรษา สาธุชน พึงเตรียมตน ทบทวน หวนตรองตรึก ชีวา ผ่านมา มีดีชั่ว หมองมัว ด้วยเหตุไฉน ไยมิลด เลิก ละ กระทำกิจ อันชอบแล้ เพียรมุ่ง ทางธรรมแท้ สงบล้ำนิรันดร์

สมาน(ะ)ฉันท์ ๓ (๑ บท มี ๔ วรรค วรรคละ ๓ คำ รับสัมผัส ระหว่างบท ที่ ท้ายวรรค ๒) @ ลดผยอง...ตรองกระจ่าง มุ่งมุสร้าง.......สันติธรรม @ รู้ตระหนัก..."รัก"สิค้ำ มานะนำ..........กระทำจริง @ หล

อินทวงสฉันท์ ๑๒   คค ลคค..... ลลค ลค ลค @ คือฅน สิศักดิ์ศรี มนะพลีมิอาจจะเฉย กล่าวก้องประกาศเผย วปุมอบสยบผยอง @ คุณค่ามนุษย์นั้น มุลุธรรม์กิเลสประลอง รับใช้ผดุงผอง

@ รักธรรม กรรมดีเกิด กระทำเถิด ใช่ชี้หน้า อย่าลืม หลายนิ้วหนา พุ่งเป้ามา ชี้ตนเอง @ รักธรรม ย้ำ"ตัดตู" ลำพองกู ก่อข่มเหง ธรรมะ ละยำเกรง อลเวง&nb

@ น้ำ,อากาศ หากนิ่ง แน่!เน่าเหม็น ฅนก็เป็น เช่นนั้น มั่น!"ไม่เฉย" จะเรียน/เล่น ภาวนา อย่าละเลย ธรรมจักเผย สนั่นก้อง ต้อง"กระทำ"

@ ลดผยอง ตรองกระจ่าง มุ่งมุสร้าง สันติธรรม @ "รัก"ริเริ่ม เสริมกระทำ ไป่ถลำ โลกย์ระเริง

@ ทุกวัน มั่น"ตั้งสติ" .....ไตร่ตรอง ใช้ชีพ ธรรมครรลอง .....โอบเอื้อ ฤ ปล่อย กิเลส ครอบครอง .....ผยองจริต เพียงร่ำ ฤๅ กระทำ เกื้อ .....ชีพใช้เหมาะสม

@ พึงพอใจ ในกิจ จริตตนนั้น ธรรมสะบั้น จบไป ไป่โรจน์ไสว "ธรรมปฏิบัติ" จงนำ กระทำไป ดั่งพุทธองค์ ทรงไข เผยแผ่แสดง