รู้สึกไม่ได้รักแต่จำเป็นต้องอยู่

สวัสดีครับ ผมจะมาเล่าในสิ่งที่ผมเจอมา จนถึงทุกวันนี้ ให้เพื่อนๆได้ฟังและขอให้เป็นเพื่อนแนะนำผมหน่อยนะครับ
เล่าตั้งแต่เริ่มเลยนะครับ ผมกับแฟนที่เคยคบกัน ชื่อ A มาเกือบปี ผมทำงานอยู่ร้านสะดวกซื้อแห่งนึง ย่านปิ่นเกล้า แฟนผมกลับไป อยู่บ้านที่ ตจว. เพราะว่าเรียนจบแล้ว รอสอบ บรรจุครู ผมกับแฟนเลยต้องแยกกันอยู่ ผมก็ทำงานรอแฟนขึ้นมาหาหมอที่กรุงเทพ เดือนละครั้ง ผมแยกกันอยู่ได้สักระยะนึง ผมไปเจอผู้หญิงอีกคน ชื่อ B เขาชอบมาซื้อของที่ร้านผมประจำ ผมก็เป็นคน ชอบพูดกับลูกค้า ทุกคน แล้วมีอยู่วันนึง ผู้หญิงชื่อ B ให้นามบัตรผม ชวนผมไปทำงาน ที่อื่น
ผมชอบเขาอยู่แล้ว กลับยิ่งเข้าไปใหญ่ ผมก็คุยกับเขาประจำจน ผมทะเลาะกับแฟนแล้วเลิกกัน ผมคบกับคนชื่อBมาสักระยะ1-2 เดือน ผมรู้สึก ว่าเขาไม่มี เสหน์ แบบแฟนคนที่ชื่อ A เลย และทำให้ผม คิดถึงเขา เสียใจ แต่ผมเลิกกับคนชื่อB ไม่ได้ เพราะผมยังต้องทำงานกับเขา เพื่อเอาเงินมาเรียนและช่วยแบ่งเบาครอบครัว 
ที่ผมเล่ามาอาจ งง ขอโทษด้วยนะครับ ผมไม่รู้จะเล่าให้ใครฟัง ถ้าเพื่อนๆคนไหนเข้าใจ ช่วยแชร์ความรู้สึกของเพื่อนๆ ที่ได้อ่านข้อความนี้ด้วยนะครับ 
ขอเตือนคนที่คิดจะนอกใจแฟนนะครับ อย่าเลยครับผมขอร้อง จะหาคนที่มาเข้าใจเรา อดทนเพื่อเรา รอเรากลับจากงาน ทำกับข้าวให้เราโดยไม่บ่นว่าเหนื่อย คอยอยู่ข้างๆเราแม้ในวันที่ไม่มีเงินสักบาท อย่าทำเลยนะครับ