บท นิยาย
สงครามชีวิต
ชีวิตคนเรา เกิดมา เพราะอะไร เพื่ออะไร และทำไม แน่นอนไม่มีใครที่จะตอบได้ ว่าเหตุผลจริงๆแล้วคนเรา เกิดมาเพื่ออะไร มีนิยาม หลายนิยามที่บอกว่าคนเราเกิดมา เพราะ เพื่อชดใช้กรรม หรือเพราะโดนลิขิตให้เกิดมาบนโลกใบนี้ ไม่ว่าจะเหตุผลอะไรก็ตามแต่ คนเราเกิดมา ล้วนแต่ ต้อง''ใช้ชีวิต'' ให้อยู่รอดบนโลกใบนี้ ถึงแม้ว่า ชีวิตของแต่ละคนที่เกิดมา ล้วนแต่ จะเลือกไม่ได้ว่า เราจะต้องเกิดที่ไหน ยังไง รวย จน แต่ทุกคนที่เกิดมาจะต้องมา รู้จักคำว่า '' ชีวิต''
บทที่1
พ่อแม่ของฉัน
ปีพุทธศักราช 2529
วันนี้ ฝนตกหนักจังนะพ่อ .. ทำไมแม่ปวดท้องจังหรือว่า แม่จะคลอดลูกของเราแล้ว.. โอย แม่ไม่ไหวแล้ว พ่อพาแม่ไปโรงพยาบาลหน่อย ...รอแปปนึงนะแม่พ่อ ไปเรียกคนมาข่วยก่อน
.. โรงพยาบาล พุทธชินราช จังหวัดพิษณุโลก
หมอ: ยินดีด้วยนะคะ คุณได้ลูกชายคะ แข็งแรงสมบูรณ์ดีนะคะ
แม่: จริงเหรอคะคุณหมอ แววตา สีหน้าของแม่ มีแต่ความปิติ และยินดี ที่ลูกเกิดมาลืมตาดูโลกใบนี้แล้ว พ่อคงดีใจมากที่รู้ว่า ลูกคนแรกของเราเป็นผู้ชาย
พ่อ: พ่อดีใจมากนะแม่ ที่ลูกของเราเป็นผู้ชาย พ่อมีคนสืบทอด สืบสกุลแล้ว ...
แม่: เราจะตั้งชื่อลูก ว่าอะไรดีคะพ่อ ?
พ่อ: พี่ขอตั้งชื่อลูกเราว่า พรเทพ ( ความหมายคือ คำอวยพรจากเทวดา )
แม่ : เพราะมากคะพ่อ
ทุกอย่าง ผ่าน ไปด้วยความปิติ ยินดี และมีความสุข จน เวลาล่วงเลยไป
4 ปีต่อมา
แม่: พ่อจ๋า เราได้ลูกสาวนะ
พ่อ: จริงเหรอจ๊ะแม่ พ่อดีใจที่สุดเลย เรามีทั้ง ลูกชายและลูกสาว ต่อไปในภายภาคหน้า เค้าทั้ง 2 คงเป็นพี่น้องที่น่ารัก และจะรักกันมากๆนะแม่
แม่:ใช่จ๊ะพ่อ !! เราจะตั้งชื่อ ลูกสาวเราว่าอย่างไรดี พ่อ
พ่อ: พ่อคิดว่า ลูกของเรา เกิดมา ใบหน้าสวยเหมือน ฝรั่ง พี่คิดว่า ลูกสาวของเรา น่าจะชื่อว่า แอน นะ ( สวยเหมือนแอนสิเรียมไง )
แม่: จริงเหรอพ่อ ได้สิคะ
น้ำตาของแม่ไหลออกมาด้วยความปิติยินดี ที่ แม่ได้ลูกสาวเพิ่มมาอีก 1 คน
วันเวลา ล่วงเลยไป จน สองพี่น้อง เติบโต มากพอ ที่จะถึงเวลาแกการ เรียนหนังสือแล้ว ภาพ ของ สองพี่น้องทั้ง พี่ชาย น้องสาว ช่างเป็นภาพที่สวยงาม ใครพบเจอ หรือได้เห็น ก็จะพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า พี่น้องคู่นี้ ทำไมช่าง น่ารักน่าเอ็นดูจัง....ในแต่ละวัน มีแต่เสียงหัวเราะ หยอกล้อ ระหว่าง พ่อ แม่ ลูก ในบ้านไม้ หลังเล็กๆ ที่มองเข้าไปแล้ว ทุกอย่างล้วนมีแต่ความอบอุ่น
(ช่อ) แม่ : ตื่นสิครับลูก วันนี้ แม่จะไปส่งที่โรงเรียนนะครับ เดี๋ยวแม่อาบน้ำให้น้องก่อนนะครับลูก ลูกตื่นอาบน้ำแปรงฟันนะครับแล้วแม่จะแต่งตัวให้นะครับ
เสียงเรียก ของแม่ ทำให้พรเทพ ตื่นขึ้นมา และพบกับรอยยิ้มของแม่ และคำปลอบโยน
(พรเทพ) : แม่ครับ พ่อไปไหนครับ
(ช่อ)แม่ : พ่อไปทำงานแล้ว ครับลูก เข้าสวน ไปตั้งแต่เช้าแล้ว ปะ อาบน้ำแต่งตัวไป รร. ได้แล้ว
(พรเทพ): ครับแม่
โรงเรียนแห่งหนึ่ง ที่อำเภอ วังทอง จังหวัดพิษณุโลก
มาลินี(ครู): พรเทพ
พรเทพ: มาครับ
มาลินี(ครู): พรุ่งนี้ จะมีพิธีไหว้ครูนะคะ ครูให้ทุกคนเตรียมพานดอกไม้ ธูปเทียนมา กันด้วยนะคะ และ ตัวแทน ถือพาน ของห้อง ครูให้ ไพลิน และพรเทพ ถือนะคะ
ไพลิน: ได้คะ
พรเทพ: ได้ครับคุณครู
เสียงเกรียวกราวของบรรดาเด็กๆ ต่างดีใจ ที่ได้มีพิธีไหว้ครู ในครั้งแรกของชีวิต ( ดูแล้วชีวิต ในวัยนี้ วัยเด็ก ช่างเป็นชีวิต ที่ มีแต่ความสุข จริงๆ มีแต่เสียงหัวเราะ หยอกล้อ กันไปมา ดูแล้ว ชีวิตวัยเด็ก ทำไมช่างสวยงามเหลือเกิน)
'' สีขาวขาว ราวกับฟ้าน่าฉงน โอ้ใจคน วัยเยาว์ ช่างสเหน่หา "
"มีรอยยิ้ม จริงใจ ทุกเวลา ราวบุปผาแย้มบานในพงไพร".
โดย ((เทพบุตร))
โปรดติดตามตอนต่อไปนะครับ ...
สงครามชีวิต ( นิยายสร้างสรรค์จากชีวิตจริง )
สงครามชีวิต
ชีวิตคนเรา เกิดมา เพราะอะไร เพื่ออะไร และทำไม แน่นอนไม่มีใครที่จะตอบได้ ว่าเหตุผลจริงๆแล้วคนเรา เกิดมาเพื่ออะไร มีนิยาม หลายนิยามที่บอกว่าคนเราเกิดมา เพราะ เพื่อชดใช้กรรม หรือเพราะโดนลิขิตให้เกิดมาบนโลกใบนี้ ไม่ว่าจะเหตุผลอะไรก็ตามแต่ คนเราเกิดมา ล้วนแต่ ต้อง''ใช้ชีวิต'' ให้อยู่รอดบนโลกใบนี้ ถึงแม้ว่า ชีวิตของแต่ละคนที่เกิดมา ล้วนแต่ จะเลือกไม่ได้ว่า เราจะต้องเกิดที่ไหน ยังไง รวย จน แต่ทุกคนที่เกิดมาจะต้องมา รู้จักคำว่า '' ชีวิต''
บทที่1
พ่อแม่ของฉัน
ปีพุทธศักราช 2529
วันนี้ ฝนตกหนักจังนะพ่อ .. ทำไมแม่ปวดท้องจังหรือว่า แม่จะคลอดลูกของเราแล้ว.. โอย แม่ไม่ไหวแล้ว พ่อพาแม่ไปโรงพยาบาลหน่อย ...รอแปปนึงนะแม่พ่อ ไปเรียกคนมาข่วยก่อน
.. โรงพยาบาล พุทธชินราช จังหวัดพิษณุโลก
หมอ: ยินดีด้วยนะคะ คุณได้ลูกชายคะ แข็งแรงสมบูรณ์ดีนะคะ
แม่: จริงเหรอคะคุณหมอ แววตา สีหน้าของแม่ มีแต่ความปิติ และยินดี ที่ลูกเกิดมาลืมตาดูโลกใบนี้แล้ว พ่อคงดีใจมากที่รู้ว่า ลูกคนแรกของเราเป็นผู้ชาย
พ่อ: พ่อดีใจมากนะแม่ ที่ลูกของเราเป็นผู้ชาย พ่อมีคนสืบทอด สืบสกุลแล้ว ...
แม่: เราจะตั้งชื่อลูก ว่าอะไรดีคะพ่อ ?
พ่อ: พี่ขอตั้งชื่อลูกเราว่า พรเทพ ( ความหมายคือ คำอวยพรจากเทวดา )
แม่ : เพราะมากคะพ่อ
ทุกอย่าง ผ่าน ไปด้วยความปิติ ยินดี และมีความสุข จน เวลาล่วงเลยไป
4 ปีต่อมา
แม่: พ่อจ๋า เราได้ลูกสาวนะ
พ่อ: จริงเหรอจ๊ะแม่ พ่อดีใจที่สุดเลย เรามีทั้ง ลูกชายและลูกสาว ต่อไปในภายภาคหน้า เค้าทั้ง 2 คงเป็นพี่น้องที่น่ารัก และจะรักกันมากๆนะแม่
แม่:ใช่จ๊ะพ่อ !! เราจะตั้งชื่อ ลูกสาวเราว่าอย่างไรดี พ่อ
พ่อ: พ่อคิดว่า ลูกของเรา เกิดมา ใบหน้าสวยเหมือน ฝรั่ง พี่คิดว่า ลูกสาวของเรา น่าจะชื่อว่า แอน นะ ( สวยเหมือนแอนสิเรียมไง )
แม่: จริงเหรอพ่อ ได้สิคะ
น้ำตาของแม่ไหลออกมาด้วยความปิติยินดี ที่ แม่ได้ลูกสาวเพิ่มมาอีก 1 คน
วันเวลา ล่วงเลยไป จน สองพี่น้อง เติบโต มากพอ ที่จะถึงเวลาแกการ เรียนหนังสือแล้ว ภาพ ของ สองพี่น้องทั้ง พี่ชาย น้องสาว ช่างเป็นภาพที่สวยงาม ใครพบเจอ หรือได้เห็น ก็จะพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า พี่น้องคู่นี้ ทำไมช่าง น่ารักน่าเอ็นดูจัง....ในแต่ละวัน มีแต่เสียงหัวเราะ หยอกล้อ ระหว่าง พ่อ แม่ ลูก ในบ้านไม้ หลังเล็กๆ ที่มองเข้าไปแล้ว ทุกอย่างล้วนมีแต่ความอบอุ่น
(ช่อ) แม่ : ตื่นสิครับลูก วันนี้ แม่จะไปส่งที่โรงเรียนนะครับ เดี๋ยวแม่อาบน้ำให้น้องก่อนนะครับลูก ลูกตื่นอาบน้ำแปรงฟันนะครับแล้วแม่จะแต่งตัวให้นะครับ
เสียงเรียก ของแม่ ทำให้พรเทพ ตื่นขึ้นมา และพบกับรอยยิ้มของแม่ และคำปลอบโยน
(พรเทพ) : แม่ครับ พ่อไปไหนครับ
(ช่อ)แม่ : พ่อไปทำงานแล้ว ครับลูก เข้าสวน ไปตั้งแต่เช้าแล้ว ปะ อาบน้ำแต่งตัวไป รร. ได้แล้ว
(พรเทพ): ครับแม่
โรงเรียนแห่งหนึ่ง ที่อำเภอ วังทอง จังหวัดพิษณุโลก
มาลินี(ครู): พรเทพ
พรเทพ: มาครับ
มาลินี(ครู): พรุ่งนี้ จะมีพิธีไหว้ครูนะคะ ครูให้ทุกคนเตรียมพานดอกไม้ ธูปเทียนมา กันด้วยนะคะ และ ตัวแทน ถือพาน ของห้อง ครูให้ ไพลิน และพรเทพ ถือนะคะ
ไพลิน: ได้คะ
พรเทพ: ได้ครับคุณครู
เสียงเกรียวกราวของบรรดาเด็กๆ ต่างดีใจ ที่ได้มีพิธีไหว้ครู ในครั้งแรกของชีวิต ( ดูแล้วชีวิต ในวัยนี้ วัยเด็ก ช่างเป็นชีวิต ที่ มีแต่ความสุข จริงๆ มีแต่เสียงหัวเราะ หยอกล้อ กันไปมา ดูแล้ว ชีวิตวัยเด็ก ทำไมช่างสวยงามเหลือเกิน)
'' สีขาวขาว ราวกับฟ้าน่าฉงน โอ้ใจคน วัยเยาว์ ช่างสเหน่หา "
"มีรอยยิ้ม จริงใจ ทุกเวลา ราวบุปผาแย้มบานในพงไพร".
โดย ((เทพบุตร))
โปรดติดตามตอนต่อไปนะครับ ...