มันเหมือนเป็นสิ่งที่ตามมาเรื่อยๆ มันทำให้เวลาที่เราทำอะไร มันรู้สึกทำไม่ได้ กลัว ทุกอย่าง
     ผมเป็นคนที่ตัวใหญ่อ้วนมากมาตั้งแต่เด็กๆ คนมันก็แซวเล่นๆ บางทีก็ไม่คิดอะไร เป็นแบบนี้มาตั้งแต่สมัยเรียน ผมเลยเป็นคนทีมีโรคส่วนตัวสูงเพราะไม่อยากไปไหน  ถ้าไม่มีเหตุจำเป็น จนถึงช่วงก่อนจบมหาวิทยาลัย ตอนนั้นมีความคิดอยากจะเปลี่ยนแปลงตัวเอง เลยหันมาออกกำลังกาย จนลดมาได้พอสมควร ดูเปลี่ยนแปลงไป ( คือแต่ก่อนอ้วนมาก 170โล )  เริ่มมั่นใจตัวเองขึ้นมานิดๆ เริ่มออกไปสังคมมากขึ้น แต่ลึกๆมันก็เหมือนเป็นแผลใจที่ผมพยายามคิดในแง่บวกแล้วมันก็ไม่หายไป  ผมดูดีขึ้นก็ดูตัวใหญ่อยู่  บางคนพูดจาไม่รักษามารยาทก็มี และมันก็ไม่ตลกด้วย เค้าไม่รู้เลยว่าประโยคที่สร้างความสนุกจะทำร้ายคนคนนึงได้  มันมีหลายอย่างมากที่ทำให้ตอนนี้ผมรู้สึกอยากอยู่คนเดียว ไม่อยากออกไปทำไร ความมั่นใจมันก็ไม่มี มันต้องขนาดไหนอะมันถึงจะเรียกว่า  ดูดี ไม่ต้องเป็นขี้ปากใคร  
โครตรเหนื่อยเลยนะ ที่ต้องทำให้ตัวเองเป็นที่ยอมรับให้สังคมให้ได้