พ่อแม่ให้กู้หนี้ธนาคารมาให้เพื่อมาหมุนธุรกิจที่ขาดทุน เราไม่อยากทำ ถือว่าอกตัญญูไม๊

ก่อนหน้าที่เคยทำงานบริษัทเอกชน แต่ทางครอบครัวอยากให้กลับมาช่วยงานที่บ้าน เพราะไม่มีใครช่วย ส่วนตัวเราไม่อยากกลับมาทำตั้งแต่แรกอยู่แล้ว เพราะเป็นงานที่เราไม่ชอบ ไม่ถนัด ไม่อยากทำ แต่ก็ต้องกลับมา เพราะโดนกดดันว่า ถ้าไม่มาทำ ก็ไม่มีเงินใช้หนี้ใช้สิน อยากให้มาทำงานช่วยใช้หนี้ เราเลยจำใจต้องมา งานที่ทางบ้านเราทำลุ่มๆดอนๆตลอด กำไรบ้าง ขาดทุนบ้าง เรามองว่า มันไม่ไปไม่รอดแน่ๆ แต่พ่อกับแม่ก็ยังดึงดันที่จะทำต่อ จนวันนี้ หนี้สินที่มีก็แทบไม่ลดลงเลย ธุรกิจก็ขาดทุนหนักมาก พ่อเลยมาคุยกับเรา ให้เราช่วยไปกู้เงินกับธนาคารเพื่อมาหมุนธุรกิจต่อ แต่เราไม่อยากกู้ เราไม่อยากเสียเงินไปกับธุรกิจนี้อีกแล้ว กำไรที่เคยได้มา เงินเก็บที่เก็บไว้ก็หมด ทำไปเท่าไรก็เหมือนหนี้จะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ พ่อก็ใช้คำเดิมบอกเราว่าถ้าไม่กู้ ก็ต้องเลิกทำนะ หนี้สินที่มีก็ไม่ต้องใช้ ให้เค้ายึดไปให้หมด เรารู้สึกเหมือนเป็นการกดดันเรา ขู่เรา ให้เรากลัว และต้องไปกู้หนี้ธนาคารมาให้ ตอนนี้เรารู้สึกเครียดมาก ถ้าเราไม่กู้หนี้ธนาคารมาให้พ่อ เราจะเป็นลูกอกตัญญูไม๊ ตอนนี้เราอายุ30แล้ว จะเริ่มไปหางานทำตอนนี้ก็เหมือนต้องไปนับ1ใหม่ ละยิ่งตอนนี้งานก็หายากเหลือเกิน ที่เราตัดสินใจลาออกมาตอนแรกก็เพราะสงสารที่ไม่มีใครช่วยงาน แต่เราก็รู้สึกมาตลอดว่าเราคิดผิด เราไม่น่าออกมาตั้งแต่ตอนนั้นเลย อย่างน้อยๆ ก็ยังมีงานประจำคอยหนุนไว้ได้ ทุกครั้งที่เรามีความคิดจะเลิกทำละไปทำงานอื่น เค้าก็จะบอกว่าละใครจะช่วยทำ จะเอาเงินที่ไหนใช้หนี้ เคยมีคนแนะนำบอกให้หนีออกไปอยู่คนเดียวเลย แต่เราทำไม่ได้ ถ้าเราไม่ห่วงพวกเค้า เราคงไม่มาช่วยตั้งแต่แรก มาถึงตอนนี้ ถ้าเราไปกู้ มันก็จะสร้างหนี้สร้างสินไปไม่รู้จบ เราอยากให้เค้าเลิกทำ แต่เค้าไม่ยอมเลิก และต่อว่าเรา ต่อว่าเรากับแม่อีก ว่าเราเห็นแก่ตัว ไม่ช่วยเค้า ตอนนี้เรารู้สึกไม่ไหวแล้ว ความคิดอยากจะฆ่าตัวตายวนเวียนกลับมาอีกครั้ง แต่ตายไปตอนนี้ก็ไม่ช่วยอะไร อยากอยู่ไม๊ก็ไม่ อยากตายไม๊ก็มีห่วง ไม่อยากอยู่ ไม่อยากตาย ไม่อยากนอน ไม่อยากกิน ไม่อยากทำอะไรทั้งนั้น ตอนนี้มันเคว้งไปหมด ขอคำปรึกษาทีค่ะ