กระทู้บอกเล่าความรู้สึกชีวิตของนางสาวอายุ21

ไม่ใช่กระทู้คำถามค่ะ แต่ที่ตั้งกระทู้คำถามเพราะยืนยันตัวตนในพันทิปไม่ได้5555

ที่ตั้งกระทู้นี้ขึ้นมาจุดประสงค์จริงๆแค่อยากระบายมากกว่า แต่ถ้ามีคำแนะนำ คำสอน หรือเข้ามาพูดคุย ยินดีนะคะ

อายุ 21 
เป็นนักเรียน นักศึกษา 
เรียนก็ใกล้จบ วัยเด็กใกล้หมดลง
ความรู้สึกจะเป็นอะไรไปได้ 
นอกจาก ความกังวลเรื่องอาชีพที่จะทำ ความกดดันที่มันอยู่ในใจ 

2-3 ปีที่ผ่านมา เราถามกับตัวเองบ่อยมาก 
ทั้งตอนที่ว่างจากการทำงาน นั่งรถเอย
จบไปทำงานไรดี? เราเก่งอะไร? 

คำตอบที่ได้ คือ ไม่รู้ค่ะ555

แต่เรามีประสบการณ์ทำงานด้านบริการ 
เราทำงานตั้งแต่อายุ16/17 
ถึงแม้เราจะเป็นคนที่มี Service Mind สูง (คือเรายิ้มแย้ม ทักทายลูกค้าก่อนตลอด)
เรากลับไม่ได้ชอบด้านนี้ งานเจอคนเยอะๆ บางครั้งเจอลูกค้านิสัยไม่ดี ทำเอาพลังงานหมดไปเลยวันหนึ่ง 

ต่อมา จากที่เราสังเกตตัวเอง งานธุรกิจ บริหาร มันช่างไม่ใช่ทางเราจริงๆ การมองหาลู่ทางใหม่ๆ ปรับตัว เคลื่อนไหวตลอด สำหรับเราคนที่เก่งด้านนี้ ณ ตอนนี้ คือคนที่เราชื่นชมนะ 

เราเลยคิดมาถึง งานเจ้านายตัวเอง รับจ้างในสายงานที่ถนัด ซึ่งเป็นงานที่ดี แต่จากที่ไปศึกษามา การจะเป็นเจ้านายตัวเองได้นั้น ต้องมีทั้งความเชี่ยวชาญ ความรับผิดชอบ ความรักในสายงานนั้น 

เราเลยเริ่มต้นหัดวาดสีน้ำ เราบอกกับตัวเองว่าอย่าพึ่งล้มเลิกไปก่อน 

แต่เอาจริงๆก็ยังไม่รู้เลยว่าชอบอะไร หรือเก่งในด้านไหนจริงๆ 

มันเป็นความรู้สึกที่มาเป็นช่วงๆ เช่น อยู่ๆก็แพนิคจะทำงานไรดี สักพักก็รู้สึกเศร้า หรือเราจะเกิดมาเพื่อเป็นคนที่ไม่เก่งอะไรเลยนะ กังวลจนรู้สึกเหนื่อย คิดไปไกลล่วงหน้า

แต่เราไม่อยากแพ้ ไม่อยากให้ครอบครัวผิดหวัง 

เราก็ได้แต่หวังขณะกำลังทำทุกวันว่า เวลาของเราจะมาถึง คำถามของเราจะได้รับการคลี่คลาย ได้ทำงานที่เรารัก ชีวิตไม่ต้องเข้าลูป รายได้มากพอที่จะดูแลตัวเองและครอบครัวได้

จริงๆมันมีอีกหลายเรื่องในชีวิตเราที่มากดดัน

อยากให้มีคนมาเตือนก่อนที่จะโตจัง ว่าชีวิตผู้ใหญ่มันไม่ง่ายยยยยยย ตัดสินใจอะไรล้วนมีผลกระทบต่อทุกอย่างในอนาคต 5555555