เราควรจะรอเขาไหม

สวัสดีค่ะ ขอเกริ่นก่อนนะคะ คือเราเคยคบกับคนนี้มา 2 ปีเป็นช่วงเรียน ม.ปลาย เแล้วก็เลิกกันหลังเรียนจบเพราะว่าเราทั้งคู่ยังเด็กเกินไปและเด็ก 2 คนนี้ยังไม่พร้อมที่จะเติบโตไปด้วยกัน ขอบอกก่อนนะคะว่า เขาดีต่อเรามากๆ ไม่มีอะไรที่ทำให้เราเกลียดเขาเลยแต่ก็นั่นแหละค่ะ เรายังเด็กกันเกินไป(คบกันแบบครอบครัวรู้จักกันทั้ง 2 ฝ่ายเลยค่ะ) หลังจากเลิกกันไปเราก็ต่างใช้วิตอิสระทั้งคู่แต่เป็นเราที่ยังคิดถึงเขาอยู่ตลอดแต่ไม่เคยทักไปบอกเขาเลย ประมาณว่ามูฟออนไม่ได้ค่ะ555 จนกระทั่งผ่านมา ปีกว่า เขาติดต่อกลับมาหาเรา เราก็ดีใจมากๆ ก็คุยกับเขาเหมือนเดิมแบบตอนคบกัน จนเขาบอกว่ามีเรื่องจะคุยกับเราก็ได้นัดเจอกันอีกครั้ง เข้าเรื่องเลยนะคะ เขาบอกเราว่าที่ผ่านมาเขาไม่สนใจใครเลย เขายังคงรักเราคิดถึงเราตลอด เขาอยากเจอเราหลายครั้งมากแต่ไม่กล้าติดต่อ แต่ที่ติดต่อมาเพราะมีอะไรอยากให้เรารู้ คือ เขาจะไปเรียนต่อ ต่างประเทศค่ะ....ตอนนั้นเราอึ้งมากเขาเปลี่ยนไปเยอะจริงๆ เราไม่เคยคิดว่าเขาจะมาบอกแบบนี้คือเขาเคยเป็นคนไม่เอาไหน ไม่เอาอะไรเลย ไม่มีเส้นทางชีวิตความฝันอะไม่มีเลย(1 ในสาเหตุที่เราเคยไม่ชอบเขา ตอนนั้นเราดูถูกเขาเยอะมากๆค่ะ นิสัยเสียจริงๆแต่ที่ดูถูกไปเราอยากให้เขาคิดเองบ้างนะคะตอนนั้น) ต่อๆ เราก็ยินดีกับเขาไปค่ะ แล้วก็คุยอะไรต่างๆนาๆเยอะมากๆ จนเราหลุดปากไปถามว่า เขาจะกลับมาไหม เขาเงียบค่ะ เราเลยพูดความรู้สึกเราออกไปเลยว่า ตลอดที่ผ่านมาเราก็ไปเจอ ผช.มาหลายแบบ ลองคุยกับใครหลายๆคนมาแล้วแต่ความรู้สึกเรามันยังเป็นแกอยู่เลย เรายังอยากที่จะคุยติดต่อแกอยู่เสมออะไรงี้ เขาก็บอกความรู้สึกเขาว่าเขาก็ไม่สนใจใครเหมือนกันแต่ตอนนี้*เขายังไม่พร้อม เขาเป็นคนติดแฟนเขาจะอยู่ไม่ได้ถ้าไม่ได้เจอกันเลยอะไรทำนองนี้*
เราก็บอกว่ายังไงก็ติดต่อกันตลอดได้ไม่ใช่หรอ เขาบอกว่ามันไม่ช่วยอะไร...(มาถึงตรงนี้เราก็เริ่มคิดละว่า นี่นัดกูมาแค่บอกใช่ไหมคือเริ่มอยากจะร้องไห้แต่มันจุกๆ) เราก็ถามไปว่า แล้วยังไงจะให้นี่รอจนแกเรียนจบกลับมาถึงพร้อมใช่ไหม นางตอบใช่(แกมันหลายปีมาก!)
เรา:นานขนาดนั้นเราไม่รอหรอกนะ
เขา:รู้อยู่แล้วว่ารอไม่ได้ หลังจากนั้นก็เครียกันไปจนไปจบที่เราบอกเขาว่า แกอยากให้เรารอไหม
เขา:อยาก เราก็เลยเก็บไปคิดจนได้คำตอบว่า งั้นเราคุยกันไปเรื่อยๆ ไหม แบบคนคุยไม่ต้องคบ เขาก็โอเค
**ขออธิบายความคิดนี้นะคะคือตอนนั้นเราอยากได้เขาอยู่อะง่ายๆ คนที่รักกลับมาทั้งทีไม่อยากปล่อยโอกาสไปเลยจริงๆ แต่นี่ละค่ะจุดเปลี่ยนเราลองคุยกับเขาไปซักพักนึงความรู้สึกคือมันอึดอัด ไม่ใช่ไม่รักนะคะมันยังรักยังอยากอยู่ด้วยตลอด แต่อึดอัดเพราะเป็นคนคุย คุยได้ไม่เต็มที่มันแปลกๆ คุยกันแบบแอบๆไม่ต้องการให้คนอื่นรู้ด้วย และเราต่างมีสังคนมากขึ้นเราก็ใช้เวลากับเพื่อนเขาก็ด้วย ด้วยการเป็นคนคุย ไม่มีสิทธิ์ห้ามอะไรทั้งนั้น ต่างคนต่างอึดอัด จนต้องคุยกันอีกรอบจ้า
**อันนี้สุดท้ายละ เราให้เขาเลือก 3 ข้อ 1.คบเลย 2.คนคุย 3.แยกย้ายแล้วค่อยกลับมาหลังเรียนจบ ใช่ค่ะมันไปตกที่ข้อ 3 ก็เหตุผลเขาให้มาแล้วว่าไม่พร้อมคบ แต่ถ้ากลับมาเขาพร้อมเปิดตัวพร้อมดูแลเราทุกอย่างแน่นอนจะดูแลเราให้ดีที่สุดแทนคำขอโทษ นี่ละค่ะเราก็ตกลงตามนี้แหละค่ะ ไม่มีโอกาสเลือกอะไรแล้วหนิ้5555 ทั้งเสียใจทั้งยินดี เห้อ สุดท้ายก็บอกลากันไปแต่เราบอกเขาว่าระหว่างอยู่ตปท.ขอร้องว่าไม่ต้องติดต่อมานะเขาก็ตกลงเพราะเราคงจะเจ็บปวดแล้วก็ไม่ไปไหนเอาแต่รอเขาแน่ๆ
***มาถึงคำถามของเราค่ะ เราควรจะรอเขาไหมคะ รักคนนี้จริงๆลองเปิดใจแต่ก็ไม่เจอคนถูกใจเลย555 กลัวว่ารอเเล้วเขากลับพร้อมคนอื่นจุงTT