ก่อนอื่นต้องขอออกตัวก่อนว่า ผมไม่เคยเชื่อเรื่องผี สวรรค์นรก ชาตินี้ชาติหน้านี่คือไม่มีจริง ไม่เคยเชื่อเรื่องแบบนี้ แต่ยังมีพอเชื่อเรื่องทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว ซึ่งเป็นหลัก logic อยู่บ้าง
เมื่อตอนต้นปี ผมได้ไปเดินห้างกับเพื่อนเวลาประมาณหกโมงเย็น ห้างนี้ชั้นสองเชื่อมต่อสะพานลอยทางข้าม ระหว่างทางตรงสะพานลอยผมเจอผู้หญิงใส่ชุดนักศึกษาคนหนึ่งนั่งขอรับบริจาคอยู่ ใบหน้าของน้องคนนั้นเหมือนกับโดนน้ำกรดสาด คือหน้าเละเป็นแผล เส้นผมก็ไม่ขึ้นเนื่องจากผลของน้ำกรดหรืออาจจะโดนไฟลวกอย่างรุนแรง แต่น้องเค้าก็จัดว่าเป็นคนหน้าตาดีนะ ผมเลยพูดกับเพื่อนว่า "น่าสงสารน้องเค้านะ หน้าตาดีด้วย แต่เป็นแบบนี้" เพื่อนผมก็ไม่พูดอะไรซักคำ(เพื่อนผมคนนี้เป็นคนพูดน้อยมากๆ)
ผมก็เลยเดินตรงเข้าไปในห้าง
แต่ยังไม่ทันเข้าไป ผมก็เกิดเปลี่ยนใจบอกเพื่อนว่า ผมสงสารน้องเค้าจะเอาเงินไปให้เค้าร้อยนึง เพื่อนผมถามว่าคนไหน ผมเลยบอกน้องคนเมื่อกี๊งัยที่หน้าเละๆ แล้วผมก็เดินตรงจะไปให้น้องเค้า
ระยะทางจากจุดที่เจอน้องกับห้าง ถ้าเดินห่างกันไม่ถึง1นาที เรียกว่าพอคล้อยหลังยังไม่ทันเข้าห้างผมก็เปลี่ยนใจจะไปให้น้องเค้าแล้ว
แล้วผมก็ไม่เจอใคร ไม่มีใครอยู่ตรงนั้น ผมบอกเพื่อนว่าน้องคนนั้นไปไหน เพื่อนผมบอกน้องอะไรไม่เห็นมี 
ผมบอกเพื่อนว่า น้องคนที่หน้าเละๆน่ะ เพื่อนผมบอกไม่เห็นใครจริงๆ ตอนที่ผมบอกเพื่อนผมตอนแรกว่าสงสารน้องเค้า เพื่อนผมก็นึกว่าผมพูดไปเรื่อยเปื่อย ไม่ได้สนใจด้วยซ้ำ
ว่าแต่ มันเป็นไปได้ยังงัยล่ะ ผมเห็นน้องเค้านั่งอยู่ผ่านไปอีกไม่ถึงนาทีผมจะเดินย้อนกลับไปให้ แต่ไม่มีน้องเค้าแล้ว
คิดในแง่ดี น้องอาจจะรีบหรือมีธุระด่วนต้องรีบไป
แต่บอกเลยว่า ผมนึกถึงทีไร ขนลุกทุกครั้ง เพราะหน้าน้องเค้าเละด้วย
เหตุการณ์นี้ทำให้ผมเริ่มกลับมาคิดใหม่ ว่าเรื่องสิ่งลี้ลับนี้มันมีจริงไหมหนอ
การันตีว่านี่คือเรื่องที่ผมเจอกับตัว และเป็นเรื่องจริง100%

จากคนไม่เชื่อเรื่องสิ่งลี้ลับครับ