กิจกรรมประกวดเขียนเรียงความวันแม่ "หัวข้อ แม่ของฉันคือที่หนึ่ง"
          เมื่อก่อนฉันไม่เคยเข้าใจว่าทำไมแม่ต้องห้ามไม่ให้ฉันทำในสิ่งที่ฉันต้องการ แม่ชอบห้ามไม่ให้ฉันทำในสิ่งที่ลูกคนอื่นเขาได้ทำกัน เขาได้ไปเที่ยวได้ใช้ชีวิตตามที่เขาต้องการ ส่วนฉันต้องอยู่บ้าน เล่นคนเดียว ทำตามกฎที่แม่ตั้งไว้ทุกอย่าง จนคิดว่าต่อไปคงใช้ชีวิตได้ด้วยตัวเองไม่เป็น เพราะไม่ได้ออกไปไหน ไม่ได้ทำในสิ่งที่อยากทำ คิดว่าคงต้องอยู่ในกฎของแม่ตลอดไป ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมแม่ต้องบังคับให้ฉันทำในสิ่งที่ฉันไม่มีความสุข จนบางทีฉันก็อึดอัด ไม่เคยเข้าใจเลยว่าทำไมแม่ต้องใช้คำพูดที่ทำให้เราร้องไห้ หรือรู้สึกท้อใจได้เป็นวันๆ ตอนนั้นคิดว่าอาจเป็นเพราะแม่แคร์แต่สายตาของคนอื่นมากกว่าความรู้สึกของเรา ตอนนั้นคิดอยู่อย่างเดียว คืออยากมีชีวิตเป็นของตัวเอง ไม่อยากให้แม่มาบังคับอีก
จนวันนี้ฉันโตขึ้น ฉันได้มีชีวิตของตัวเอง ได้รับอิสระ ฉันเข้ามาใช้ชีวิตในมหาวิทยาลัยคนเดียว ฉันเป็นเด็กใต้ที่อยากหาประสบการณ์การใช้ชีวิต อยากเรียนรู้การใช้ชีวิตแบบท้าทายตัวเอง เพราะไม่เคยใช้ชีวิตแบบนี้มาก่อน ในวันที่แม่หันหลังกลับไป วันนั้นแม่ร้องไห้ ฉันถามแม่ว่า “แม่ร้องทำไม” แม่กลับตอบว่า “แม่สงสารฉัน ที่ฉันต้องมาสู้อยู่คนเดียว” ตอนนั้นฉันไม่เข้าใจหรอก ว่ามันเป็นยังไง หลังจากนั้นฉันได้เริ่มใช้ชีวิตด้วยตัวเองครั้งแรก ฉันรู้สึกมีความสุขอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ช่วงแรก ๆ ก็มีความสุขมาก ๆ ได้ไปเที่ยวได้ทำในสิ่งที่ต้องการ ตอนนั้นคือลืมแม่ไปเลย ไม่ได้โทรหาแม่เลย จนมาวันหนึ่ง ฉันเจอเรื่องที่ท้อมาก ๆ ฉันเกือบจะสู้มันไม่ไหว รู้สึกหมดหนทาง ฉันร้องไห้จนฉันหมดแรง เพราะไม่เคยต้องมาสู้อะไร  คนเดียวแบบนี้มาก่อน ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเรียน หรือปัญหารอบ ๆ ตัว เวลาอยู่ใกล้ ๆ แม่จะค่อยให้คำปรึกษาเสมอ แต่ตอนนี้ฉันอยู่คนเดียว ต้องสู้มันคนเดียว มันทำให้ฉันกลับคิดถึงคำที่แม่สอน เพิ่งรู้ว่าการใช้ชีวิตโดยไม่มีแม่ มันก็เกือบไม่ไหวเหมือนกันนะ มันเหมือนตอนนั้นฉันต้องสู้มันอยู่คนเดียว ฉันเลยคิดว่าถ้าวันหนึ่งไม่มีแม่ฉันจะอยู่ยังไง เพิ่งได้รู้ว่าทุกอย่าง ที่แม่สอนหรือบังคับให้ฉันทำ คือแม่หวังดีมาตลอด ฉันรู้สึกว่ามันสายไป ฉันควรจะคิดได้เร็วกว่านี้ เพราะเวลาที่แม่อยู่กับฉัน  มันน้อยลงทุกวัน ฉันโตขึ้นแต่แม่กับแก่ลง ลองมองย้อนกลับไป ทุก ๆ วันที่แม่ทำงานที่แม่ยอมเหนื่อย เพราะแม่ทำมัน เพื่อฉันทั้งนั้น ตอนนี้ทุกอย่างมันสอนให้ฉันเข้มแข็งเหมือนแม่ แม่บอกเสมอว่าให้ฉันอดทน เพื่ออนาคตตัวเอง อย่าให้ใคร  เอาเปรียบ ทำตัวเองให้มีคุณค่า ฉันตั้งใจว่าฉันจะทำเป้าหมายที่ตั้งไว้ให้ได้ คือตอบแทนแม่ให้ได้มากที่สุด อยากสร้างบ้าน สักหลัง ทำทุกอย่างให้แม่มีความสุขใช้เวลาที่เหลือให้คุ้มค่าที่สุด เท่าที่กำลังของฉันจะทำไหว มันอาจจะน้อยกว่าสิ่งที่แม่  ทำให้ แต่ตอนนี้สิ่งที่ฉันตอบแทนได้ คือการตั้งใจเรียน เป็นคนดี คนเก่ง แม่บอกว่าการเป็นคนดีสำคัญที่สุด ซึ่งฉันพยายามทำมันอยู่ตลอด เพราะแม่บอกว่าทำก็ได้ต่อตัวเองทั้งนั้น
แม่ของฉันคือที่หนึ่ง แม่เป็นที่หนึ่งของทุก ๆ สิ่ง แม่คือจุดเริ่มต้นของทุกอย่าง ถ้าไม่มีแม่ ไม่มีคำสอนของแม่  ฉันจะไม่มีวันนี้ เพราะแม่ให้ชีวิตของฉัน ฉันไม่เคยรู้สึกว่าขาดหายอะไรเลย เพราะแม่ให้ฉันได้ทุกอย่าง อย่างที่ฉันต้องการ แม่ทำให้ฉันเป็นคนที่มีคุณค่า แม่ดูแลฉันในทุก ๆ เรื่องตั้งแต่หัวจรดเท้า แม่ไม่เคยละเลยในทุก ๆ อย่างที่เป็นฉัน แม่เป็นได้ทั้งพ่อ แม่ พี่ น้อง และเพื่อน ทุก ๆ ลมหายใจของแม่ คือฉัน และฉันก็รู้ว่าแม่รักฉันมาก ๆ ฉันอยากขอบคุณคำสอนของแม่ ที่ทำให้ฉันเข็มแข็งผ่านทุกอุปสรรคมาได้ และฉันอยากขอบคุณที่แม่เสียสละบางสิ่งบางอย่างเพื่อให้ฉันมีเหมือนคนอื่น  ฉันหวังว่าเมื่อถึงวันนั้นวันที่ฉันทำเป้าหมายของฉันประสบความสำเร็จ วันที่ฉันได้กลับไปดูแลแม่ให้ดีอย่างที่หวังไว้ แม่จะมีความสุข และภูมิใจในตัวฉัน เพราะฉันก็ภูมิใจที่ได้เกิดเป็นลูกแม่เหมือนกัน